การจัดการกีฬาและการส่งเสริมการออกกำลังกายแบบองค์รวมภายใต้แนวคิดโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน

Main Article Content

วรรณชลี โนริยา
นงลักษณ์ ยอดมงคล
สัจจวัฒน์ จารึกศิลป์
วิไลวรรณ สิริสุทธิ์
ช่อฉัตร สุนทรพะลิน
วีระศักดิ์ พุทธาศรี

บทคัดย่อ

บทความวิชาการฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่ออธิบายกระบวนการการจัดการกีฬาในการยกระดับอุตสาหกรรมการกีฬาแบบองค์รวมภายใต้แนวคิด BCG  Model รวมถึงปัจจัยสู่ความสำเร็จ แนวคิดการจัดการกีฬาส่งเสริมประชาชนมีสุขภาพดีและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งผู้เขียนได้นำแนวคิดทฤษฎีระบบ (System theory) มาใช้ในการวิเคราะห์ประเด็นพบว่า ปัจจัยนำเข้า (Input) ประกอบด้วย ผู้เข้าร่วมกิจกรรม เนื้อหากิจกรรม กิจกรรมการแข่งขัน สื่อและเทคโนโลยีในการจัดกิจกรรมกีฬา และผู้จัดกิจกรรมกีฬา ถือเป็นทรัพยากรที่สำคัญ ส่วนของกระบวนการ (Process) โดยผ่านกระบวนการสร้างองค์ความรู้ด้านปัญญา และนำเอาองค์ความรู้มาสื่อสารแก่ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเพื่อให้เห็นถึงความสำคัญของการออกกำลังกายการดูแลสุขภาพ พร้อมทั้งมีการติดตามผลการดำเนินการ โดยมีผลผลิต (Output) สำคัญที่เกิดขึ้น คือ การมีสุขภาพที่ดี (Wellness) ทั้งสุขภาพปัญญา สุขภาพพฤติกรรมและสุขภาพสิ่งแวดล้อมอันจะนำไปสู่การเกิดผลลัพธ์ (Outcome) และผลกระทบ (Impacts) ในระยะยาวทั้งการจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมการดำรงอยู่ของความหลากหลายทางชีวภาพ การจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมให้ประชาชนใช้ทรัพยากรอย่างประหยัดและมีประสิทธิภาพตามเศรษฐกิจหมุนเวียน รวมถึงการจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมให้ประชาชนมีความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยการพัฒนาที่สมดุล ยั่งยืน และมีภูมิคุ้มกัน เพื่อความอยู่ดีมีสุข อย่างไรก็ตามการจัดการกีฬาแบบองค์รวมมุ่งส่งเสริมการออกกำลังกายของคนไทยภายใต้แนวคิดโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนถือเป็นเรื่องใหม่ที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมไทย ดังนั้น การมุ่งให้คนไทยเป็นคนที่มีสุขภาพที่ดีด้วยการออกกำลังกายและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องเริ่มต้นจากการสร้างจิตสำนึกให้กับคนไทยทุกภาคส่วน ได้แก่ เด็ก เยาวชน และประชาชนทั่วไป ผู้จัดกิจกรรมการออกกำลังกายและแข่งขันกีฬา รวมถึงหน่วยงานภาครัฐ และภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมสนับสนุนการพัฒนาคนด้วยกีฬา ผ่านกระบวนการเรียนรู้ และการมีส่วนร่วมต่าง ๆ จึงจะทำให้เกิดการรับรู้ และเข้าใจอันจะก่อให้เกิดจิตสำนึกซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญต่อการพัฒนากีฬาในส่วนต่าง ๆ ในอนาคต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โนริยา ว. ., ยอดมงคล น. ., จารึกศิลป์ ส. ., สิริสุทธิ์ ว. ., สุนทรพะลิน ช. ., & พุทธาศรี ว. . (2023). การจัดการกีฬาและการส่งเสริมการออกกำลังกายแบบองค์รวมภายใต้แนวคิดโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 15(3), 57–72. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/261653
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Bergsgard, N. A., Houlihan, B., Mangset, P., Nodland, I. & Rommetvedt, H. (2007). Sport Policy. London: Routledge.

National Science and Technology Development Agency (NSTDA). (2018). Bioeconomy. Pathum Thani: National Science and Technology Development Agency.

National Science and Technology Development Agency (NSTDA). (2020). What is BCG Economy Model?. Retrieved from https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/ what-is-bcg-economy-model/

Orem, D. E., Taylor, S. G., & Renpenning, K. M. (2001). Nursing: Concepts of practice (6th ed.). St. Louis: Mosby.

Pender, N. J. (1996). Health Promotion in Nursing Practice (2nd ed.). Norwalk. Conn: Appleton and Lenge.

Ratima Kachanan. (2015). Innovation: A key factor that sustainably drives the Thai economy. Bangkok: The Secretariat of the House of Representatives.

WHO. (1986). Ottawa Charter for Health Promotion. Retrieved from http://www.who.int/hpr/ archive/does/ottawa.html