การจัดการกีฬาและการส่งเสริมการออกกำลังกายแบบองค์รวมภายใต้แนวคิดโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่ออธิบายกระบวนการการจัดการกีฬาในการยกระดับอุตสาหกรรมการกีฬาแบบองค์รวมภายใต้แนวคิด BCG Model รวมถึงปัจจัยสู่ความสำเร็จ แนวคิดการจัดการกีฬาส่งเสริมประชาชนมีสุขภาพดีและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ซึ่งผู้เขียนได้นำแนวคิดทฤษฎีระบบ (System theory) มาใช้ในการวิเคราะห์ประเด็นพบว่า ปัจจัยนำเข้า (Input) ประกอบด้วย ผู้เข้าร่วมกิจกรรม เนื้อหากิจกรรม กิจกรรมการแข่งขัน สื่อและเทคโนโลยีในการจัดกิจกรรมกีฬา และผู้จัดกิจกรรมกีฬา ถือเป็นทรัพยากรที่สำคัญ ส่วนของกระบวนการ (Process) โดยผ่านกระบวนการสร้างองค์ความรู้ด้านปัญญา และนำเอาองค์ความรู้มาสื่อสารแก่ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องเพื่อให้เห็นถึงความสำคัญของการออกกำลังกายการดูแลสุขภาพ พร้อมทั้งมีการติดตามผลการดำเนินการ โดยมีผลผลิต (Output) สำคัญที่เกิดขึ้น คือ การมีสุขภาพที่ดี (Wellness) ทั้งสุขภาพปัญญา สุขภาพพฤติกรรมและสุขภาพสิ่งแวดล้อมอันจะนำไปสู่การเกิดผลลัพธ์ (Outcome) และผลกระทบ (Impacts) ในระยะยาวทั้งการจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมการดำรงอยู่ของความหลากหลายทางชีวภาพ การจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมให้ประชาชนใช้ทรัพยากรอย่างประหยัดและมีประสิทธิภาพตามเศรษฐกิจหมุนเวียน รวมถึงการจัดการกีฬาที่มุ่งส่งเสริมให้ประชาชนมีความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยการพัฒนาที่สมดุล ยั่งยืน และมีภูมิคุ้มกัน เพื่อความอยู่ดีมีสุข อย่างไรก็ตามการจัดการกีฬาแบบองค์รวมมุ่งส่งเสริมการออกกำลังกายของคนไทยภายใต้แนวคิดโมเดลเศรษฐกิจสู่การพัฒนาที่ยั่งยืนถือเป็นเรื่องใหม่ที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมไทย ดังนั้น การมุ่งให้คนไทยเป็นคนที่มีสุขภาพที่ดีด้วยการออกกำลังกายและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องเริ่มต้นจากการสร้างจิตสำนึกให้กับคนไทยทุกภาคส่วน ได้แก่ เด็ก เยาวชน และประชาชนทั่วไป ผู้จัดกิจกรรมการออกกำลังกายและแข่งขันกีฬา รวมถึงหน่วยงานภาครัฐ และภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมสนับสนุนการพัฒนาคนด้วยกีฬา ผ่านกระบวนการเรียนรู้ และการมีส่วนร่วมต่าง ๆ จึงจะทำให้เกิดการรับรู้ และเข้าใจอันจะก่อให้เกิดจิตสำนึกซึ่งถือเป็นรากฐานสำคัญต่อการพัฒนากีฬาในส่วนต่าง ๆ ในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bergsgard, N. A., Houlihan, B., Mangset, P., Nodland, I. & Rommetvedt, H. (2007). Sport Policy. London: Routledge.
National Science and Technology Development Agency (NSTDA). (2018). Bioeconomy. Pathum Thani: National Science and Technology Development Agency.
National Science and Technology Development Agency (NSTDA). (2020). What is BCG Economy Model?. Retrieved from https://www.nstda.or.th/home/knowledge_post/ what-is-bcg-economy-model/
Orem, D. E., Taylor, S. G., & Renpenning, K. M. (2001). Nursing: Concepts of practice (6th ed.). St. Louis: Mosby.
Pender, N. J. (1996). Health Promotion in Nursing Practice (2nd ed.). Norwalk. Conn: Appleton and Lenge.
Ratima Kachanan. (2015). Innovation: A key factor that sustainably drives the Thai economy. Bangkok: The Secretariat of the House of Representatives.
WHO. (1986). Ottawa Charter for Health Promotion. Retrieved from http://www.who.int/hpr/ archive/does/ottawa.html