การพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาตัวชี้วัดสมรรถนะผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำ เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง ได้ตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือโดยการหาความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา มีค่าเท่ากับ 0.98 และหาค่าความเชื่อมั่นมีค่าเท่ากับ 0.70 และปรับปรุงเครื่องมือก่อนนํามาเก็บข้อมูลจริง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลจํานวน 5 คน โดยเลือกแบบเจาะจง นําข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ผลบนพื้นฐานเชิงแนวคิดสมรรถนะของแมคเคิลแลนด์ จากนั้นนําผลการวิเคราะห์ที่ได้ไปทําการสัมภาษณ์กับผู้ทรงคุณวุฒิ จํานวน 10 คนเพื่อเป็นกรอบในการพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะ ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์
ผลการวิจัยพบว่า
- 1. สมรรถนะของผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำ แบ่งออกเป็น 2 สมรรถนะ ได้แก่ สมรรถนะหลักและสมรรถนะเฉพาะหน้าที่ สมรรถนะหลัก ประกอบด้วย 5 สมรรถนะย่อย สมรรถนะเฉพาะหน้าที่ ประกอบด้วย 9 สมรรถนะย่อย
- 2. ผลการสร้างและการพัฒนาตัวชี้วัดสมรรถนะหลักและสมรรถนะเฉพาะหน้าที่ผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำตัวชี้วัดสมรรถนะหลักและสมรถนะเฉพาะหน้าที่ของผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำ มี 97 ตัวชี้วัด ประกอบด้วยสมรรถนะหลักจำนวน 53 ตัวชี้วัด และสมรรถนะเฉพาะหน้าที่จำนวน 44 ตัวชี้วัด
- ผลการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงโครงสร้าง (Construct Validity) ของสมรรถนะและตัวชี้วัดสมรรถนะของผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำ สมรรถนะหลักผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำจำนวน 5 องค์ประกอบ 53 ตัวชี้วัด
(= 4.68, S.D. = 0.48) มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด และสมรรถนะเฉพาะหน้าที่ของผู้ตัดสินกีฬาว่ายน้ำจำนวน 9 องค์ประกอบ จำนวน 44 ตัวชี้วัด (= 4.58, S.D. = 0.56) มีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Arafat Haadni. (2019). Core competencies of small school administrators Under the Songkhla Primary Education Area Office, Area 3 (Master's Thesis), Hat Yai University.
Atchara Lortrakul. (2014). Developing the competency of government university employees (Doctoral dissertation), Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
Benjaporn Watikarn. (2016). Guidelines for developing the core competencies of private school
administrators under the Songkhla Primary Educational Service Area Office, Area 2 (Doctoral dissertation), Hat Yai University.
Boonchom Srisa – Ard. (2017). Basic research. Suwiriya Company.
Hair, J. F., Anderson, Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E., (2010). Multivariate data analysis with readings (4th ed.). Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice - Hall.
McClelland, D. C. (1998). Identifying Competencies with Behavioral-Event Interviews. Psychological Science, 9(5), 331 - 339.
Maneerat Raksaphon. (2016). Core competencies of personnel under the Ministry of Public Health: A Case studies of public health technical officer in service networks 8 (Master's thesis), Maha Sarakham University.
Nattapong Jontapa. (2018). Development of performance indicators of basketball Referees (Master’s thesis), Srinakharinwirot University.
