การพัฒนาแบบวัดการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพบนสื่อสังคมออนไลน์ สำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาคุณภาพของแบบวัดการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพบนสื่อสังคมออนไลน์สำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี และ 2) สร้างเกณฑ์ปกติการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพบนสื่อสังคมออนไลน์สำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี กลุ่มตัวอย่าง คือ นิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันอุดมศึกษาทั่วประเทศ 4 กลุ่ม ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-Stage Sampling) กลุ่มตัวอย่างดังนี้ 1) ทดลองใช้ เพื่อตรวจสอบคุณภาพของแบบวัดฯ ด้านความยากง่าย ค่าอำนาจจำแนก และความเที่ยง จำนวน 60 คน 2) ตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้าง จำนวน 420 คน และ 3) สร้างเกณฑ์ปกติการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพฯ จำนวน 400 คน แบบวัดฯ ประกอบด้วย
ข้อคำถามมีจำนวน 42 ข้อ 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ทักษะการเข้าถึงสื่อ มี 4 พฤติกรรมบ่งชี้ 2) ทักษะการวิเคราะห์สื่อ มี 3 พฤติกรรมบ่งชี้ 3) ทักษะการประเมินค่าสื่อ มี 2 พฤติกรรมบ่งชี้ 4) ทักษะการสร้างสรรค์ มี
2 พฤติกรรมบ่งชี้ และ 5) ทักษะการมีส่วนร่วม มี 3 พฤติกรรมบ่งชี้ แบบวัดฯ มีลักษณะเป็นแบบวัดเชิงสถานการณ์เป็นแบบเลือกตอบ 5 ตัวเลือก การให้คะแนน 3 ระดับ ได้แก่ ระดับรู้เท่าทัน 3 คะแนน ระดับการรู้ 2 คะแนน และระดับไม่รู้เท่าทัน 1 คะแนน ผลการวิจัยพบว่า 1) ความตรงเชิงเนื้อหาของแบบวัดฯ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) มากกว่า 0.50 (0.67 - 1.00) 2) ความยากง่ายของแบบวัด ฯ มีค่าอยู่ระหว่าง 0.43 – 0.79 และค่าอำนาจจำแนกของแบบวัด ฯ วิเคราะห์ด้วยสถิติทดสอบที มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (p < .05) 3) ความเที่ยงของแบบวัดฯ โดยการหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค (α- Coefficient) มีค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.932 4) ความตรงเชิงโครงสร้างของแบบวัด ฯ จากการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน พบว่า โครงสร้างมีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ดี และ 5) เกณฑ์ปกติสำหรับแปลความหมายคะแนนของแบบวัดฯ พบว่า มีค่าคะแนนที (T - score) อยู่ระหว่าง 23 – 80
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bubpha Makesrithongkum. (2011). Media literacy: Keeping pace with information age. Executive Journal, 31(1), 117 - 123.
Center for Media Literacy. (2008). Literacy for the 21s century: An overview & orientation guide to media literacy education (2nd ed.). CA: Center for Media Literacy.
Chularat Boosabong. (2018). A Development of Media Literacy in the 21st Century of Under Graduate Students. Development of a media literacy skills test for grade 6 students in Prachuap Khiri Khan Province. Retrieved from https://tdc.thailis.or.th/tdc/dccheck.php?Int_code=41&RecId=1322&obj_id=3773&showmenu=no
Chumrieng Tunyong. (2017). Development of an Instrument to Assess Media Literacy of Prathom Suksa VI Students in Prachuap Khiri Khan Province (Master’s thesis), Sukhothai Thammathirat Open University.
Ebel, R. L., & Frisbie, D. A. (1991). Essentials of educational measurement (5th ed.). Prentice Hall.
Food and Drug Administration. (2017). Guide for the public, (Consumer ed.). Retrieved from https://shorturl.asia/GYUQf
Foundation for consumers. (2021). 'Exaggerated advertising' has been the number 1 consumer problem for 3 years in a row. Retrieved from https://www.consumerthai.org/consumers-news/ffc-news/4535-640109-consumersituation2020.html
Garrett H. E., & Woodworth R. S. (1958). Statistics in psychology and education (5th ed.). Longmans, Green.
Marketingoops. (2020). Open digital ad spending 2020, a year of challenges for advertising through digital media. When there are factors supporting the online world. Retrieved from https://www.marketingoops.com/reports/media-stat/report-and-forecast-advertising/
Money and Banking. (2023). DAAT points out that digital advertising is strong in 2023, with 28 billion baht in circulation, growing 13%. Retrieved from https://moneyandbanking.co.th/2023/58582/
Ousa Biggins. (2012). Media and Information Literacy. Suthiparithat Journal, 26(80), 147-161.
Pakorn Prachanban, & Anucha Kornpuang. (2015). The research and development of the measurement instruments of the media literacy skills in the 21st century for secondary students. Naresuan University.
Patcharapa Euamornvanich. (2018). Media literacy in social media. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 24(Special), 22-30.
Pawina Masae. (2018). Development of measurement scale on media literacy in the 21st century for lower secondary school student by applying polytomous item response theory (Master’ s thesis), Songkla University.
Pitsanu Fongsri. (2014). Development of research instrument (4th ed.). Darnsutha Press.
Porntip Yenjabok. (2009). Decrypting ideas for media literacy: A guide to media literacy. Offset Creation.
Sirikan Thepsorn. (2021). The construction of a media literacy test for student grade 11 in secondary school at the secondary educational service area office Sakon Nakhon (Master’ s thesis), Mahasarakham University.
Supamas Angsuchote, Somtawil Vijitwanna, & Ratchaneekul Phinyopanuwat. (2011). Stratistical analysis for social science research and behavioral: Techniques for Using LISREL (3rd ed.). Charoendi Mankhong Kanphim.
Thoman, E., & Jolls, T. (2003). Literacy for the 21st century: An overview & orientation guide to media literacy education. CA: Center for Media Literacy.
Vandee Sangprateeptong, & Tassanee Chatthai. (2019). Development of measurement scale on media literacy for prathom suksa VI students in NONTHABURI. Suthiparithat Journal, 33(108), 27-38.
Vicharn Panich. (2015). Ways to create learning for students in the 21st century. Walailak Journal of Learning Innovations, 1(2), 3 - 14.
