การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเอง และแนวคิดมัลติสปอร์ตเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเองและแนวคิดมัลติสปอร์ตเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา และ 2. ศึกษาคุณภาพและประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาที่พัฒนาขึ้น การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 6 ขั้นตอน คือ 1. การศึกษาสภาพปัญหา แนวคิด ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 2. การวิเคราะห์และสังเคราะห์สาระสำคัญของแนวคิดและทฤษฎีที่ใช้พัฒนาความฉลาดรู้ทางกาย เพื่อใช้กำหนดองค์ประกอบของรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษา 3. การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา 4. การตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาที่พัฒนาขึ้น 5. ทดลองใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเองและแนวคิดมัลติสปอร์ตเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายกับกลุ่มตัวอย่าง และ 6. การนำเสนอผลการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม จำนวน 37 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเองและแนวคิดมัลติสปอร์ตเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา และ 2. แบบวัดความฉลาดรู้ทางกายสำหรับเด็กไทยอายุ 10-12 ปี วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่า
1. รูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเองและแนวคิดมัลติสปอร์ตเพื่อเสริมสร้างความฉลาดรู้ทางกายสำหรับนักเรียนประถมศึกษา มี 5 องค์ประกอบคือ 1) วัตถุประสงค์ของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 2) หลักการของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) ขั้นตอนการจัดการเรียนรู้ 4) สาระสำคัญสำหรับการจัดการเรียนรู้ และ 5) การวัดและประเมินผลการจัดการเรียนรู้ 2. ค่าความตรงเชิงเนื้อหาของรูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาที่พัฒนาขึ้นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.88 และ 3. คะแนนเฉลี่ยความฉลาดรู้ทางกายของกลุ่มตัวอย่างด้านกายพิสัย ด้านจิตพิสัย ด้านสังคมพิสัยและด้านพุทธิพิสัย ก่อนการเรียน หลังการเรียน 4 สัปดาห์และหลังการเรียน 8 สัปดาห์ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้นจึงสามารถสรุปผลการวิจัยได้ว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีการกำหนดตนเองและแนวคิดมัลติสปอร์ตมีคุณภาพและสามารถนำไปใช้พัฒนาความฉลาดรู้ทางกายให้กับนักเรียนประถมศึกษาได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Benay, D. (2018). The multi-sport approach. Retrieved from https://medium.com/@davidbenay/the-multi-sport-approach-8f2a8f1ac697
Goss, H. R., Shearer, C., Knowles, Z. R., Boddy, L. M., Durden-Myers, E. J., & Foweather, L. (2022). Stakeholder perceptions of physical literacy assessment in primary school children. Physical Education and Sport Pedagogy, 27(5), 515-530.
Guntima Neamphoka, Suthana Tingsabhat, & Jintana Sarayuthpitak. (2023). Physical education instructional model using active learning and creativity-based learning to enhance physical fitness through system thinking of upper primary school students. Academic Journal of Thailand National Sports University, 15(3), 73-87.
Joyce, B., & Calhoun, E. (2024). Models of teaching (10th ed.). Taylor & Francis Group.
Linker, J., Strand, B., Deutsch, J., Kang, S., Slater, K., Driscoll, A., & McGrath, R. (2022). Single and especially multisport participation may increase physical fitness in younger Americans. Journal of Sports, 10. https://doi.org/10.3390/sports10120202
Ma, R. S., Sum, R. K., Li, M. H., Huang, Y., & Niu, XL. (2020). Association between Physical Literacy and Physical Activity: A multilevel analysis study among Chinese undergraduates. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(21), 7874.
Metzler, M., & Colquitt, G. (2024). Instructional models for physical education (5th ed.). Routledge.
Pesce, C., Faigenbaum, A., Crova, C., Marchetti, R., & Bellucci, M. (2013). Benefits of multi-sports physical education in the elementary school context. Health Education Journal, 72(3), 326–336.
Piyabhum Klomklao. (2017). Development of a physical education learning management model based on the Olympic ideology to promote peaceful coexistence for lower secondary school students. (Unpublished doctoral dissertation), Chulalongkorn University.
Pulimeno, M., Piscitelli, P., Colazzo, S., Colao, A., & Miani, A. (2020). School as ideal setting to promote health and wellbeing among young people. Health Promot Perspect, 10(4), 316-324.
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2020). Intrinsic and extrinsic motivation from a self-determination theory perspective: Definitions, theory, practices, and future directions. Contemporary Educational Psychology, 61, 101860.
Telford, R. M., Olive, L. S., Keegan, R. J., Keegan, S., & Telford, R. D. (2020). Teacher and school outcomes of the Physical Education and Physical Literacy (PEPL) approach: A pragmatic cluster randomised controlled trial of a multicomponent intervention to improve physical literacy in primary schools. Physical Education and Sport Pedagogy, 26(1), 79-96.
Thitiwat Rattanayenjai, Suthana Tingsabhat, & Jintana Sarayuthpitak. (2024). The development of physical instructional model using contemplative education with circuit training to enhance holistic well-being of high school students. Academic Journal of Thailand National Sports University, 16(3), 155-166.
Thai Health Project. (2023). (12 categories of indicators "Social determinants of health") Thai Health 2023 (6-15). Nakhon Pathom: Institute for Population and Social Research, Mahidol University.
Wannee Kamket. (2012). Behavioral research methodology (3rd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University.
Wasan Unanan, Kwanmuang Kaewdamkeng, Manirat Thirawiwat, & Phanni Wathanasomboon. (2021). Physical activity knowledge and physical activity behavior of lower secondary school students under the Office of the Basic Education Commission. Health Education Journal, 44(2), 255-270.
Wichanon Poolsri, Sathin Prachanban, & Anan Malarat. (2022). Assessment of physical intelligence of late primary school students. Journal of Liberal Arts, Maejo University, 10(2), 87-103.
White, R. L., Bennie, A., Vasconcellos, D., Cinelli, R., Hilland, T., Owen, K. B., & Lonsdale, C. (2021). Self-determination theory in physical education: A systematic review of qualitative studies. Teaching and Teacher Education, 99, 103247. https://doi.org/https://doi.org/10.1016/j.tate.2020.103247
Whitehead, M. (2013). Definition of physical literacy and clarification of related issue. ICSSPE Bulletin Journal of Sport Science and Physical Education, 65, 28–33.
World Health Organization. (2022). Shanghai declaration on promoting health in the 2030 agenda for sustainable development. Retrieved from https://iris.who.int/bitstream/handle/ 10665/359526/WHO-NMH-PND-17.8-eng.pdf?sequence=1
World Obesity Federation. (2023). World obesity atlas 2023 report. Retrieved from https://data.worldobesity.org/publications/?cat=19
