ปัจจัยที่สัมพันธ์กับกิจกรรมทางกายของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร

Main Article Content

ปาณิสรา ทัศนัยนา
อรจิรา วงศ์อาษา
ฤกษ์ชัย แย้มวงษ์

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีกิจกรรมทางกายของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตจำนวน 380 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน


ผลการวิจัยพบว่า ความรู้เกี่ยวกับกิจกรรมทางกายมีความสัมพันธ์ทางบวกกับเจตคติและปัจจัยเสริมในระดับต่ำมาก (r = 0.011 และ r = 0.02) ซึ่งสะท้อนความเชื่อมโยงเชิงสถิติที่อ่อนและอาจไม่มีนัยสำคัญเชิงปฏิบัติ ขณะที่พฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับเจตคติ (r = 0.175) และปัจจัยเสริม (r = 0.145) ในระดับต่ำถึงปานกลาง แสดงให้เห็นว่าเจตคติที่ดีและการได้รับการสนับสนุนจากปัจจัยเสริมมีบทบาทต่อการส่งเสริมพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายของนิสิตมากกว่าความรู้เพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ พบว่าเจตคติมีความสัมพันธ์ทางลบกับปัจจัยเสริม (r = -0.024) โดยมีค่าความสัมพันธ์ต่ำมากและอาจไม่มีนัยสำคัญในเชิงปฏิบัติ


ผลการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าการส่งเสริมกิจกรรมทางกายในระดับมหาวิทยาลัยควรมุ่งเน้นการพัฒนาเจตคติและการสนับสนุนทางสังคมควบคู่กับการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการออกกำลังกาย เพื่อสนับสนุนให้นิสิตมีพฤติกรรมการมีกิจกรรมทางกายอย่างเหมาะสมและต่อเนื่อง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ทัศนัยนา ป., วงศ์อาษา อ. ., & แย้มวงษ์ ฤ. . (2026). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับกิจกรรมทางกายของนิสิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 18(1), 91–104. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/273537
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Academic and Student Affairs Division. (2023). Statistics of students at Kasetsart University. Retrieved from https://misreg.csc.ku.ac.th/misreg/cscreport/report_sum_ student. php?link=report

Best, J. W. (1997). Research in education (3rd ed.). Englewood Cliffs N.J.: Prentice-Hall.

Bloom, B.S.J. (1971). Taxonomy of Education Objective, HandBook 1 : Congnitive Domain. New York : David Mokey.

Department of Health. (2023). The Department of Health reveals that school-age children and adolescents have increased sedentary behaviour. Recommends parents encourage children to engage in more physical activities. Retrieved from https://multimedia.anamai.moph.go.th/news/news220466/

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607 – 610.

Nucharapon Liangruenrom, Thitikorn Topothai, Chompoonut Topothai, Wichukorn Suriyawongpaisan, Supon Limwattananon, Chulaporn Limwattananon, Kanjana Tisayaticom, Walaiporn Patcharanarumol, & Viroj Tangcharoensathien. (2017). Do Thai people meet the physical activity guidelines? Journal of Public Health System Research, 11(2), 205-220.

Parnisara Tasnaina, Onjira wongarsa, Mahalap Pomsook, & Ruekchai Yaemwong (2024). Physical activity and sedentary behaviour of students at Kasetsart University, Chalermphrakiat Sakon Nakhon Campus. Proceedings of the National Conference on Science and Technology and the Annual Research Conference 2024, 3(1), 61-66.

Non-communicable Diseases Division. (2017). Annual report 2017. Retrieved from

http://www.thaincd.com/2016/media-detail.php?id=12986&tid=30&gid=1-015-008

Sallis, J. F., Bauman, A., & Pratt, M. (2006). Environmental and policy interventions to promote physical activity. American Journal of Preventive Medicine, 31(4), 70-81.

Theerasak Supprasert, & and Jantana Saensuk (2021). motivation influencing exercise behavior of people using the service of Ayutthaya Province Stadium. Mahachula Academic Journal, 8(2), 299-314