แรงผลักดันสู่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานภาพปัจจุบันและความสัมพันธ์ของปัจจัยต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อแรงผลักดันสู่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ โดยใช้วิธีการวิจัยทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในปีการศึกษา 2567 จำนวน 307 คน สำหรับการวิจัยเชิงปริมาณ และนักศึกษา 16 คน สำหรับเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .883 การสัมภาษณ์เจาะลึก ข้อมูลเชิงปริมาณถูกวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม AMOS โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง (SEM) ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพถูกวิเคราะห์ด้วยโปรแกรม ATLAS.ti ผลการวิจัยพบว่า แรงผลักดันสู่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาขึ้นอยู่กับปัจจัยด้านพฤติกรรม ด้านสังคม ด้านจิตวิทยา และด้านสติปัญญา ตามลำดับ โดยปัจจัยเหล่านี้มีระดับความสำคัญอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ยังพบว่า แรงจูงใจ การสนับสนุน การตั้งเป้าหมาย และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าสหสัมพันธ์อยู่ในช่วงตั้งแต่ r = .595 ถึง r = .731 โดยเฉพาะอย่างยิ่งแรงจูงใจภายในและภายนอก การสนับสนุนจากอาจารย์และเพื่อน การตั้งเป้าหมายมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนจากบุคลากรของคณะและจากเพื่อนและครอบครัวไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Chilvers, L. (2025). The peer-to-peer model: A UK institution’s approach to broadening and embedding the provision of peer learning and support. Journal of Peer Learning, 16(1), 1–15.
Locke, E. A., & Schippers, M. C. (2022). Specific goals and student performance: Revisiting the goal-setting theory in higher education. Journal of Educational Psychology, 114(3), 487–501.
Thailand National Sports University. (2020). Bachelor of Education Program in Physical Education (4-Year Program) (Revised Curriculum B.E. 2020). Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
OECD. (2019). Trends shaping education 2019. Retrieved from https://doi.org/0.1787/trends_edu-2019-en
Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78.
Schunk, D. H., Pintrich, P. R., & Meece, J. L. (2014). Motivation in education: Theory, research, and applications (4th ed.). Pearson.
Suchart Prasitratshinsu. (2012). Research methodology in social sciences. Bangkok: Samlada.
Supawadee Thamnachatsuk. (2566). Motivational factors affecting academic achievement. Bangkok: Thai Education Publishing.
Waraporn Jaidee. (2022). A Survey of learning motivation among higher education students. Journal of Academics and Research, 18(4), 23–30.
Weiler, T. & Murad, W. (2022). Motivational factors influencing learners’ academic success in an Australian enabling education setting. Journal of Social Studies Education Research, 13(4), 97-119.
World Economic Forum. (2020). The future of jobs report 2020. Retrieved from https://www3.weforum.org/docs/WEF_Future_of_Jobs_2020.pdf?
Zhao, Z., Ren, P., & Yang, Q. (2024). Student self-management, academic achievement: Exploring the mediating role of self-efficacy and the moderating influence of gender insights from a survey conducted in 3 universities in America. Retrieved from https://arxiv.org/abs/2404.11029