ผลการจัดประสบการณ์พัฒนาความฉลาดทางอารมณ์และทักษะทางสังคมสำหรับเด็กปฐมวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความฉลาดทางอารมณ์และทักษะทางสังคม ก่อนและหลังการทดลองภายในกลุ่มทดลองและภายในกลุ่มควบคุม 2) เพื่อเปรียบเทียบความฉลาดทางอารมณ์และทักษะทางสังคมหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กปฐมวัย รวมทั้งสิ้น 57 คน ที่เรียนในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2565 ของโรงเรียนบ้านฝั่งแดง (พระเทพวรมุนีอุปถัมภ์) จำนวน 28 คน ใช้เป็นกลุ่มทดลอง และเด็กปฐมวัย ของโรงเรียนบ้านคับพวง จำนวน 29 คน ใช้เป็นกลุ่มควบคุม ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ คือ (1) แผนการจัดประสบการณณ์การเรียนรู้ (2) แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์และ (3) แบบประเมินทักษะทางสังคม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติ t-test แบบ Dependent Samples และ t-test แบบ Independent Samples
ผลการวิจัยพบว่า 1) เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ตามรูปแบบ มีความฉลาดทางอารมณ์และทักษะทางสังคม หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามรูปแบบมีคะแนนจากความฉลาดทางอารมณ์และทักษะทางสังคมหลังเรียนสูงกว่ากลุ่มที่รับการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Arunee Haradal. (2020). Developmental psychology of children and adolescents. Bangkok: Thaicharoen Publishing.
Atcharee Krikitraj, Rajchukarn Tongthaworn, & Paiboon U-panno. (2021). Developing social skills of early childhood through creative activities. Journal of Education Naresuan University, 23(2), 351-361.
Chayanon Suwunnapate, & Peeraporn Rattanakiat. (2023). Development of early childhood emotional intelligence through physical activities coordinated with guidance. Roi Et Rajabhat University Journal, 17(1), 180-192.
Division of Mental Health Promotion and Development, Department of Mental Health. (2562). Handbook for enhancing emotional intelligence in early childhood for village health volunteers (VHVs). Mental Health Knowledge Repository, Department of Mental Health. Retrieved https://dmh-elibrary.org/items/show/1619
Dutsadee Jungsirikulwit, & Amara Thanasupparattana. (2023). The effects of the thai triple-p parenting program on development and emotional intelligence in preschool children at risk of developmental delay. Journal of Mental Health of Thailand, 31(3), 215-226.
Department of Mental Health, Ministry of Public Health. (2020). Mental health care knowledge in the COVID-19 pandemic situation: “Strong mind, stay healthy”. Nonthaburi: Department of Mental Health, Ministry of Public Health.
Goleman, D. (1998). Working with emotional Intelligence. New York: Bantam Book.
Nakee Sornpho, Pacharin Schalhadthungnakick, & Theerarat Phonrachom. (2024). The effects of the Thai Triple-P parenting program on development and emotional intelligence in preschool children at risk of developmental delay. Journal of Mental Health Thailand, 32(1), 29–45.
Nataya Hokpanna, Sarit Srikao, & Nirat Jantharajit. (2022). The model of learning performance for development the capacity of communication and emotional intelligence of early childhood. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(11), 421–433.
Niphattha Sangyok and Neranchala Jarujit. (2021). Experience-based activities for developing emotional intelligence of early childhood for parents. Journal of Education and Innovation, 23(1), 339–412.
Office of the Education Council. (2021). Thailand education development report 2021. Ministry of Education, Thailand.
