Participatory Potential Development of the Elderly through the Rom Sai Thong Elderly School Model, Nong Bua Ban Sub-district, Rattanaburi District, Surin Province
Keywords:
Potential Development, Quality of Life, Elderly, Elderly SchoolAbstract
Thailand officially entered a Complete Aged Society in 2023 and is projected to become a Super-Aged Society by 2031, posing significant challenges across economic, social, and health sectors. This research aimed to study the context, development process, and evaluate the effectiveness of the Rom Sai Thong Elderly School Model on the elderly's potential development and their overall potential level. This study employed Participatory Action Research (PAR), based on the Kemmis and McTaggart model, conducted over 28 weeks following four core cycles: Planning, Action, Observing, and Reflection. The sample group consisted of 40 elderly participants and 10 network partners. Data collection tools included questionnaires, focus group discussions, and activities. Data were analyzed using descriptive statistics and the Paired-Samples T-test.The findings revealed that implementing the four-cycle model led to the creation of activities truly aligned with the local context and needs. The continuous reflection and adjustment process effectively resolved key management and motivational issues, such as anxiety regarding technology use and fluctuations in participation rate. Following the intervention, the elderly's overall potential significantly increased (p<0.001), with the average score rising from 3.28 to 3.49. Significant improvements were observed in 6 out of 7 dimensions, with the exception of the Strengthening Family Ties dimension (p=0.323). Furthermore, the elderly reported a high level of overall satisfaction with the program (xˉ=4.15). The results confirm the effectiveness and efficacy of the Rom Sai Thong Elderly School Model in enhancing the potential of the elderly. It is recommended that this model be scaled up to promote quality of life in the aging society, though adaptation to local contexts remains necessary due to the study's limitations regarding sample size, short project duration, and area specificity.
References
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2565. 2023. Available from: https://thaitgri.org/?p=40208 (Accessed 2025 January 6).
คณะทำงานจัดทำรายงานสุขภาพคนไทย. เกิดอะไรขึ้น?เมื่อประเทศไทย เข้าสู่ “สังคมสูงอายุอย่างสมบูรณ์. 2023. Available from: https://www.thaihealthreport.com/th/articles_detail.php?id=193 (Accessed 2025 January 6).
ปวินตรา มานาดี, กันนิษฐา มาเห็ม, วิทยา วิทยา, รัชนีย์ ไพเมือง. แนวทางการพัฒนาสุขภาวะองค์รวมโดยนวัตกรรมโรงเรียนผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ วพบ. นนทบุรี. 2023;17(3):113-25.
World Health Organization. WHO-Active-Ageing. Policy Framework. 2002.
พูลศักดิ์ หอมสมบัติ, ชิดชนก เชิงหอม. โรงเรียนผู้สูงอายุ: การเสริมสร้างศักยภาพผู้สูงอายุในสังคมสูงวัย. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 2022;6(2):540–51.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2545 – 2564) (ปรับปรุง ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552). 2017.
Thanakwang K. Development and Psychometric Testing of the Active Ageing Scale for Thai People (AAS-Thai). 2013.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2566 (เล่มเต็ม). กรุงเทพฯ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. 2023.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. 2024. Available from: https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey (Accessed 2025 March 15)
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. สถานการณ์และแนวโน้มสถานการณ์ทางสังคมในกลุ่มเปราะบาง ประจำปี 2566. 2023. Available from: http://nontapum.go.th/AttachFiles/EBook/d5c1b04b-9f36-4dd8-9383-a047ea2f4746.pdf (Accessed 2025 March 15).
Krungsri Research. สังคมสูงวัย โจทย์ใหญ่ที่มาพร้อมกับโอกาส. 2024. Available from: https://www.krungsri.com/th/research/research-intelligence/silver-economy (Accessed 2025 March 15).
นลินี เกิดประสงค์, จันทิมา นวะมะวัฒน์. ระบบและกลไกเพื่อรองรับสังคมสูงวัยระดับตำบล. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 2022;30(1):49–63.
ขวัญเรือน ชัยนันท์, ชลิดา มณีกุล. การพัฒนารูปแบบโรงเรียนผู้สูงอายุโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. 2024;19(3):1-13. 14. ดวงกมล แสงวงศ์, กัลยา บัวหลวง. รูปแบบการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในเขตอำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการป้องกันควบคุมโรค เขต 9. 2023;29(2):17–28.
วงธรรม สรณะ, ชูวงศ์ อุบาลี. กระบวนการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการโรงเรียนผู้สูงอายุ กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่ อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยวิชาการ. 2024;7(6):293–303.
ถิรวัฒน์ ลาประวัติ. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลหนองหัวช้าง อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิจัยและพัฒนาสุขภาพศรีสะเกษ. 2024;3(1):156–70.
กัญญาณัฐ สมาน, สุพรรณี แก้วกัลยา. การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชนชนบทโดยกระบวนการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิชาการแพทย์และสาธารณสุขเขต 8. 2022;1(2):64–77.
