Effects of a supporting and self-management program to behavior to delay progression and eGFR in patient with hypertension with stage 3 chronic kidney disease Khuntan hospital, Khuntan district, Chiang Rai province
Keywords:
a supporting and self-management program, kidney-protective behaviors, estimated Glomerular Filtration Rate (eGFR), hypertension with stage 3 chronic kidney disease (CKD)Abstract
This study aimed to compare the kidney-protective behaviors of patients with hypertension and stage 3 chronic kidney disease (CKD) between an experimental group and a control group, both before and after the implementation of a self-management support program. Additionally, the study compared the mean estimated Glomerular Filtration Rate (eGFR) between February 2025 and May 2025. The sample, selected through random assignment, consisted of 50 hypertensive patients with stage 3 CKD, divided into an experimental group (n=25) and a control group (n=25). The experimental group received the self-management support program. Research instruments included the self-management support program and a kidney-delaying manual. Data collection tools comprised a general information interview form, a kidney-protective behavior interview form, a self-practice record, and a home visit tracking form. Data were analyzed using descriptive statistics (frequency and percentage), paired t-tests for within-group comparisons, and independent t-tests for between-group comparisons. The results revealed that the experimental group’s mean score for kidney-protective behaviors was significantly higher than both its pre-program baseline and that of the control group (p < 0.001). Furthermore, the experimental group was mean eGFR increased compared to the pre-test period and was higher than that of the control group. In conclusion, adherence to the self-management support program significantly improved kidney-protective behaviors. While the mean eGFR in the experimental group increased post-intervention and surpassed that of the control group, the difference was not statistically significant.
References
Francis A, Harhay MN, Ong ACM, Tummalapalli SL, Ortiz A, Fogo AB, et al. “Chronic kidney disease and the global public health agenda: an international consensus” Nature Reviews Nephrology. 20: 473-85; July, 2024.
กระทรวงสาธารณสุข. รายงานตามตัวชี้วัดในระดับกระทรวงปี 2561. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข, 2567.
KDIGO. “Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of Chronic Kidney Disease” Kidney int. 105(4s): S117-34. 2024.
เย็นอุรา สัตยาวัน. “คุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคไตวายเรื้อรังระยะสุดท้าย ที่ใช้การรักษาแบบประคับประคอง อําเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี” วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี. 30(3): 435-45; กันยายน-ธันวาคม, 2565.
Saritsiri S, Mongkolchati A, Suksaroj T. “Prevalence of chronic kidney disease and related factors among diabetic patients in primary care, Bangkok, Thailand” Journal of Public Health and Development. 19(1): 1-18; January-April, 2021.
Cha’on U, Tippayawat P, Sae-ung N, Pinlaor P, Sirithanapho W, Theeranu A. “High prevalence of chronic kidney disease and its related risk factors in rural areas of northeast Thailand” Scientific Reports. 12: 18188. 1-11; October, 2022. https://doi.org/10.1038/s41598-022-22538-w.
Theeranut A, Methakanjanasak N, Lertsinudom S, Surit P, Panyaek N, Leeladapattarakul S, et al. “Integrated Care Model by the Village Health Volunteers to Prevent and Slow down Progression of Chronic Kidney Disease in a Rural Community, Thailand” Journal of Primary Care & Community Health. 15: 1-11; 2024. doi: 10.1177/21501319241240355.
วีณา สุทธิดี, ทีปทัศน์ ชินตาปัญญากุล, และนพวรรณ สุนทรวิภาต. “คุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่ได้รับการล้างไต: การศึกษาเปรียบเทียบ” วารสารสุขภาพและการพยาบาล มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 2(2): 112-26;กรกฎาคม-ธันวาคม, 2566.
สำราญ พูลทอง, สุปราณี เมืองโคตร, วิลาวัลย์ หลักเขต. “ผลของโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมการจัดการตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อมและผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3” วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์. 7(1): 91-104. มกราคม-เมษายน, 2566.
สุภาพ สุทธิสันต์ชาญชัย, อรสา โอภาสวัฒนา. “ประสิทธิผลของโปรแกรมชะลอไตเสื่อมในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 ของคลินิกโรคไตเรื้อรัง โรงพยาบาลอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี” วารสารแพทย์เขต 4-5. 40(2): 255-67; เมษายน-มิถุนายน, 2564.
Rosenstock IM, Stretcher VJ, Becker MH. “Social learning theory and the health belief model” Health Education Quarterly. 15: 175-83; 1998. doi: 10.1177/109019818801500203.
Kanfer FH, Gaelick-Buys L. “Self-management methods. In: Kanfer FH, Goldstein A, editors. Helping people change: textbook of methods” p.305-360; 1991.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. ขนาดอิทธิพล การวิเคราะห์อำนาจ การคำนวณขนาดตัวอย่างที่เหมาะสมโดยใช้โปรแกรม G* power. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2563.
IBM. SPSS Statistics 20. 2021.
เพียงดาว จุลบาท, นงณภัทร รุ่งเนย. “ปัจจัยทํานายพฤติกรรมการจัดการตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อมของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4 ในโรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี” วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุพรรณบุรี. 7(1): 95-112; มกราคม-มิถุนายน, 2567.
รภัสสา รักเกื้อ. “ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมการจัดการตนเอง ความดันโลหิตและอัตราการกรองของไต ของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่มีโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 ที่คลินิกความดันโลหิตสูง แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลเขาพนม จังหวัดกระบี่” วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ. 9(3): 535-542; กรกฎาคม-กันยายน, 2567.
พนิดา รัตนศรี. “ผลของโปรแกรมสนับสนุนการจัดการตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อมต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองและผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสำราญ” วารสารสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. 4(2): 209-24; กรกฎาคม-ธันวาคม, 2565.
