Effect of balance training in walk ability of patients with hip fracture in Krathum Baen hospital
Keywords:
Hip bone fracture, walking ability, balance board, fear of fallingAbstract
This single-group pretest–posttest quasi-experimental study aimed to investigate the effects of balance training using a balance board on walking ability, balance performance, and fear of falling in patients with hip fractures receiving care at Khetum Ban Hospital, Samut Sakhon Province, Thailand. The sample consisted of 13 female who aged between 64-90 years. Participants underwent the Otago exercise program on a balance board, conducted 3 times per week for 40–45 minutes per session over a 4-week period. Outcome measures included the 10-Meter Walk Test (10MWT), the Timed Up and Go Test (TUG), and fear of falling assessment. Data were analyzed using descriptive statistics and paired t-tests, with a significance level set at 0.05.
The results indicated that after completing the 4-week Otago exercise program on the balance board, participants showed statistically significant improvements in walking ability (mean duration ± SD = 27.93 ± 11.71), balance performance (mean duration ± SD = 26.48 ± 10.80), and fear of falling (mean score ± SD = 20.77 ± 2.05), as evidenced by reductions in 10MWT time, TUG time, and fear of falling scores (p<0.001). These findings suggested that the Otago exercise program on a balance board effectively enhances walking and balance performance while reducing fear of falling in patients with hip fractures. Nurses or other relevant healthcare professionals could apply this program to patients with hip fractures to promote self-care during the postoperative rehabilitation period.
References
พัชราพร ตาใจ. กระดูกสะโพกหักในผู้สูงอายุ: บทบาทพยาบาลในการป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อน ก่อนและหลังผ่าตัดกระดูกสะโพก. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน. 2563; 26(4): 116-28.
Andaloro S, Cacciatore S, Risoli A, Comodo RM, Brancaccio V, Calvani R, Giusti S, Schlögl M, D'Angelo E, Tosato M, Landi F, Marzetti E. Hip fracture as a systemic disease in older adults: a narrative review on multisystem implications and management. Med Sci (Basel). 2025; 13(3): 89.
Charatcharoenwitthaya N, Nimitphong H, Wattanachanya L, Songpatanasilp T, Ongphiphadhanakul B, Deerochanawong C, Karaketklang K. Epidemiology of hip fractures in Thailand. Osteoporos Int. 2024; 35(9): 1661–8.
Handoll HH, Sherrington C, Mak JC. Interventions for improving mobility after hip fracture surgery in adults. Cochrane Database Syst Rev. 2022; 2022(9): CD001704.
Clemson L, Fiatarone Singh MA, Bundy A, Cumming RG, Manollaras K, O’Loughlin P, et al. Integration of balance and strength training into daily life activity to reduce rate of falls in older people (the LiFE study): randomized parallel trial. BMJ. 2012; 345: e4547.
Bai F, Leng M, Zhang Y, Guo J, Wang Z. Effectiveness of intensive versus regular or no exercise in older adults after hip fracture surgery: A systematic review and meta-analysis. Braz J Phys Ther. 2023;27(1):1–10.
Che YJ, Qian Z, Chen Q, Chang R, Xie X, Hao YF. Effects of rehabilitation therapy based on exercise prescription on motor function and complications after hip fracture surgery in elderly patients. BMC Musculoskelet Disord. 2023; 24(1):817.
Yang Y, Wang K, Liu H, Qu J, Wang Y, Chen P, Zhang T, Luo J. The impact of Otago exercise programme on the prevention of falls in older adult: A systematic review. Front Public Health. 2022; 10: 953593.
Dadgari A, Aizan Hakim MN, Chaman R, Mousavi, Poh Hin L, et al. Randomized control trials on Otago Exercise Program (OEP) to reduce falls among elderly community dwellers in Shahroud, Iran. Iran Red Crescent Med J. 2016; 18(5): e26340.
ฉัตรสุดา ศรีสุดา, ปารวี มุสิกรัตน์, ปฏิมา ศิลสุภดล, กนกวรรณ ศรีสุภรกรกุล. ผลของการฝึกเดินถอยหลัง และเดินไปข้างหน้าต่อการทรงตัว ตัวแปรด้านระยะทางและเวลาเดิน และความเสี่ยงของการหกล้มในผู้สูงอายุ. วารสารกายภาพบำบัด. 2565; 44(1): 12–28.
Önal B, Kocaman AA. The validity and reliability of the 10-meter walk test with obstacles in community-dwelling older adults. Int J Rehabil Res. 2025;48(2):120–5.
Kear BM, Guck TP, McGaha AL. Timed Up and Go (TUG) test: normative reference values for ages 20 to 59 years and relationships with physical and mental health risk factors. J Prim Care Community Health. 2017; 8(1): 9–13.
Delbaere K, Close JC, Mikolaizak AS, Sachdev PS, Brodaty H, Lord SR. The Falls Efficacy Scale International (FES-I). A comprehensive longitudinal validation study. Age Ageing. 2010;39(2):210–6.
ลัดดา เถียมวงศ์. การทดสอบคุณสมบัติของเครื่องมือประเมินอาการกลัวหกล้มในผู้สูงอายุไทย. สงขลานครินทร์เวชสาร. 2554; 29(6): 277–87.
อังคณา พรประไพ. การออกกำลังกายบนพื้นผิวที่ต่างกันต่อความสามารถในการทรงตัวและการเดินของผู้สูงอายุที่กระดูกข้อสะโพกหัก. พุทธชินราชเวชสาร. 2563; 37(2): 226–36.
พิมพ์ชนก ปานทอง และสุกัญญา แสงภารา. ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบ OTAGO ต่อการทรงตัวและความกลัวในการล้มของผู้สูงอายุภาวะเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 2567; 18(2): 739-754.
