ปัจจัยพยากรณ์ผลกระทบสุขภาพชุมชนจากการท่องเที่ยวเทศบาลตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่
คำสำคัญ:
ปัจจัยพยากรณ์, ผลกระทบสุขภาพชุมชน, การท่องเที่ยวบทคัดย่อ
การศึกษาแบบผสานวิธีนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลกระทบสุขภาพชุมชนจากการท่องเที่ยว และ 2) สังเคราะห์ข้อเสนอเพื่อการลดและป้องกันผลกระทบสุขภาพชุมชนบนฐานการมีส่วนร่วมของชุมชน กลุ่มตัวอย่างเป็นประชาชนเขตเทศบาลตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 300 ครัวเรือน รวมถึงตัวแทนจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 40 คน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติพรรณนา การวิเคราะห์การถดถอยแบบเส้นตรงอย่างง่าย และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่าผลกระทบสุขภาพชุมชนจากการท่องเที่ยวอยู่ในระดับปานกลาง (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.43) โดยมีตัวแปรระยะเวลาที่อาศัยในชุมชน (Beta =.-148 p ≤ 0.001) ทัศนคติด้านสังคมจากการท่องเที่ยว (Beta =.482 p ≤ 0.000) และทัศนคติด้านเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยว (Beta = .190 p = 0.000) พยากรณ์ผลกระทบสุขภาพชุมชนจากการท่องเที่ยวได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ทั้งนี้มีข้อเสนอการลดและป้องกันผลกระทบสุขภาพชุมชนจากการท่องเที่ยวโดยให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการการท่องเที่ยว การวางแผนในการลดอุบัติเหตุ และการจัดการขยะมูลฝอย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รายงานประจำปี 2565.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (2565). สถิตินักท่องเที่ยว. เข้าถึงได้จาก : https://intelligencecenter.
องค์การการท่องเที่ยวโลกแห่งสหประชาชาติ. (2561). สถานการณ์การท่องเที่ยวโลก.เข้าถึงได้จาก :
https://www.mots.go.th/download/TourismEconomicReport/ResultTourismEconom
กันชลิกา อุตมะแก้ว. (2564). ผลกระทบและการปรับตัวของการท่องเที่ยวชุมชนจากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019 ในเขตพื้นที่หมู่บ้านขุนกลาง ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารข่วงผญา, 15(2), 15-29.
เกวลิน หนูสุทธิ์. (2559). การจัดการผลกระทบจากการท่องเที่ยว โดยชุมชนในหมู่บ้านแม่กลางหลวง ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ วิทยานิพนธ์. ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยแม่โจ้
กิตติศักดิ์ กลิ่นหมื่นไวย และ จุฑาทิพย์ สุจริตกุล (2565). ผลกระทบของการท่องเที่ยวที่มีต่อชุมชนท้องถิ่น อำเภอคง จังหวัด นครราชสีมา. Rajapark Journal, 16(44), 56-72.
จิตรลดา ปิ่นทอง. (2564). ผลกระทบของการพัฒนาการท่องเที่ยวที่มีต่อวิถีชีวิตของคนในชุมชนจังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยและพัฒนา, มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(58), 34-45.
เฉลิมชัย จารุมณีณรงค์ ณ เชียงใหม่ และสิริพร บูรพาเดชะ. (2556). ผลกระทบด้านสุขภาพจากการท่องเที่ยวอำเภอปายจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารพระพิฆเนศ, 9(2), 37-52.
ชัยยงค์ พรมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7–19.
ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน.
ธมกร ธาราศรีสุทธิ. (2555). แนวทางแก้ไขปัญหาผลกระทบทางเศรษฐกิจสังคมและสิ่งแวดล้อมจากการพัฒนาการท่องเที่ยว : กรณีศึกษาชุมชนตลาดน้ำท่าคา. ร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก. 30 (กุมภาพันธ์-พฤษภาคม): 98-116.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุบลราชธานี : สถาบันราชภัฎอุบลราชธานี.
ธันยพร นาตัน. (2562). ผลกระทบจากการปรับตัวต่อการท่องเที่ยวของชุมชนปกาเกอะญอ บ้านแม่ปิง อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน.
นุชประวีณ์ ลิขิตศรัณย์. (2562). ผลกระทบทางการท่องเที่ยวต่อชุมชนรอบบริเวณอุทยานแห่งชาติพุเตยจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 20(2), 139-150.
นฐกร วงษ์เทราช และ ศิวัช ศรีโภคางกุล (2562). ความท้าทายของคนในพื้นที่ตำบลเชียงคานอันเนื่องมาจากการหลั่งไหลเข้ามาของนักท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นวรัตน์ ยิ่งยวด และรวีวรรณ โปรยรุ่งโรจน์. (2562). ประโยชน์และผลกระทบต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวต่อชุมชนท้องถิ่น: กรณีศึกษาดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัด เชียงราย. In Proceeding National & International Conference (Vol. 1, No. 10, pp. 738-745).
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2531). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สามเจริญพานิช.
เพ็ญศิริ สมารักษ์, นันทภัค บุรขจรกุล, และเปรมปรีดา ทองลา. (2565). ผลกระทบทางเศรษฐกิจจาก
การท่องเที่ยวโดยชุมชน ตำบลบางสระเก้า อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 16(1), 46-57.
พัฒน์ธีรา พันธราธร และกีรติ พลดอน. (2564). การรับรู้ของนักท่องเที่ยวไทยกลุ่มมิลเลนเนียล หรือกลุ่มเจ็นเอ็มในประเทศไทยที่มีต่อแนวคิดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน.
ภีรวัฒน์ นนทะโชติ. (2561). ผลกระทบของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศต่อชุมชนท้องถิ่น ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์: กรณีศึกษาชุมชนบ้านรวมมิตร ตำบลแม่ยาว อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
มธุรส บุญติ๊บ. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ชุมชนเพื่อการสร้างเสริมความรู้ในการจัดการขยะมูลฝอยชุมชนโดยใช้แนวคิด DPSEEA Framework ร่วมกับเครื่องมือการวิเคราะห์ผลกระทบสุขภาพชุมชน. เทศบาลตำบลเมืองยาว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง.
ศุศราภรณ์ แต่งตั้งลำ. (2563). ผลกระทบจากการเดินทางท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดสมุทรสาคร.
วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 4(2), 56-71.
สิริกันต์ และสิทธิไทย. (2564). การศึกษาวิจัย เรื่องกลยุทธ์การบริหารจัดการธุรกิจการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพชุมชนในรูปแบบการพำนักระยะยาว (Long Stay Wellness Tourism) เพื่อความยั่งยืนและเพิ่มความสามารถในการแข่งขัน. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สามารถ ใจเตี้ย และอ้อมหทัย ดีแท้. (2562). การประเมินผลกระทบสุขภาพชุมชน: แนวคิดและการปฏิบัติ.วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย, 9(3), 423-431.
สำนักอุทยานแห่งชาติ กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช. (2556). วารสารท่องอุทยานแห่งชาติ ปีที่ 8 ฉบับที่ 38 (มี.ค.-พ.ค. 55).
สุดถนอม ตันเจริญ. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนของชุมชนบางขันแตก. จังหวัดสมุทรสงคราม.
อรไท ครุธเวโช และคณะ (2564). ผลกระทบการท่องเที่ยวจากวัฒนธรรมกระแสนิยมของละครที่ถ่ายทำในจังหวัด เชียงใหม่. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 11(1), 274-287.
อัญชลี ศรีเกต. (2565). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนสู่วิถีที่ยั่งยืน.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, AG. et al. G*Power 3: A flexible statistical power analysis program For the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods 39, 175–191 (2007). https://doi.org/10.3758/BF03193146
Kongbuamai, N., Bui, Q., Yousaf, H. M. A. U., & Liu, Y. (2020). The impact of tourism and
natural resources on the ecological footprint: a case study of ASEAN
countries. Environmental Science and Pollution Research, 27, 19251-19264.
Marin, D. (2015). Study on the economic impact of tourism and of agrotourism on local
communities. Research Journal of Agricultural Sciences, 47(4), 160-163.
Gómez López, C. S., & Barrón Arreola, K. S. (2019). Impacts of tourism and the generation of employment in Mexico. Journal of Tourism Analysis: Revista de Análisis Turístico, 26(2), 94-114.
Zhuang, X., Yao, Y., & Li, J. (2019). Sociocultural impacts of tourism on residents of world
cultural heritage sites in China. Sustainability, 11(3), 840.
Madhyamapurush, W. (2019). โครงสร้างของระบบการท่องเที่ยว. Journal of Thai Hospitality and Tourism, 14(1), 94-102.
UNWTO,worldTourismSituation(2017). ln Wikipedia. https://www.mots.go.th/download
