การพัฒนาตัวชี้วัดในการแก้ไขปัญหาสุขภาพ จังหวัดสุพรรณบุรี
关键词:
พัฒนา, ตัวชี้วัดด้านสุขภาพ, ปัญหาสุขภาพ摘要
การวิจัยและพัฒนานี้เริ่มจากการศึกษาข้อมูลสุขภาพสำคัญในจังหวัดสุพรรณบุรี เช่น อัตราการเจ็บป่วย การเข้าถึงบริการ และแนวโน้มของโรคสำคัญ เพื่อกำหนดตัวชี้วัดในการแก้ไขปัญหาสุขภาพ โดยการสนทนากลุ่มกับผู้เกี่ยวข้องในทุกระดับ ตั้งแต่ผู้บริหารจนถึงผู้ปฏิบัติงาน เพื่อพัฒนาตัวชี้วัดที่ตอบสนองต่อปัญหาสุขภาพในพื้นที่ วัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ 1) การพัฒนาตัวชี้วัดเพื่อแก้ไขปัญหาสุขภาพ และ 2) การประเมินผลการใช้ตัวชี้วัดในการแก้ไขปัญหาสุขภาพ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญ 21 คน และผู้เกี่ยวข้องกับการวางแผนและประเมินผลด้านสุขภาพ 189 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง และใช้แบบสอบถามที่มีความเชื่อมั่น 0.97 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา กระบวนการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การร่างตัวชี้วัดจากการสังเคราะห์เอกสารและสนทนากลุ่ม โดยใช้กรอบ Value Chain ร่วมกับ Six Building Blocks Plus One (2) การพัฒนาตัวชี้วัดด้วยเทคนิคเดลฟายแบบปรับปรุง และ (3) การประเมินผลการใช้ตัวชี้วัด ผลการวิจัยพบว่าพัฒนาตัวชี้วัดรวม 41 ตัว ขับเคลื่อนภายใต้ 2 นโยบายหลัก ได้แก่ การบูรณาการระบบสุขภาพแบบไร้รอยต่อ (34 ตัวชี้วัด) และนโยบาย 30 บาทรักษาทุกที่ (7 ตัวชี้วัด) ทั้งหมดได้รับการคัดเลือกและผ่านเกณฑ์การประเมิน โดยมีค่า Median ≥ 3.50 และค่า = 4.26, SD = 0.46 ผลการขับเคลื่อนนโยบายตั้งแต่ตุลาคม 2567 ถึงมีนาคม 2568 พบว่า 28 ตัวชี้วัด (68.30) ผ่านเกณฑ์, 11 ตัวชี้วัด (26.82) ไม่ผ่านเกณฑ์, และ 2 ตัวชี้วัด (4.88) ยังไม่ถึงเวลาประเมิน แม้ว่าผลการดำเนินงานจะดี แต่ควรมีการติดตามและรายงานผลอย่างสม่ำเสมอ พร้อมพัฒนาเทคโนโลยีในการใช้ข้อมูลสุขภาพอย่างมีประสิทธิภาพ.
参考
สมพร อิทธิเดช. การสร้างและพัฒนาตัวชี้วัด. นนทบุรี: กรมอนามัย, กระทรวงสาธารณสุข; 2557.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุพรรณบุรี. รายงานสถานการณ์สุขภาพจังหวัดสุพรรณบุรี; 2567.
Porter ME. Competitive Advantage: Creating and Sustaining Superior Performance. New York: Free Press; 1985.
World Health Organization. Everybody’s business: strengthening health systems to improve health outcomes: WHO’s Framework for Action. Geneva: WHO; 2007.
นิภาพรรณ เจนสันติกุล. การนำเทคนิคเดลฟายไปใช้สำหรับการวิจัย. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 2560; 4(2): 48–64.
รณกรณ์ เอกฉันท์. การพัฒนาตัวชี้วัดการบริการด้านสุขภาพเพื่อคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังในเรือนจำไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร; 2558.
นราวิชญ์ บุญเทียน. ความรอบรู้ด้านสุขภาพของผู้สูงอายุ. วารสารโรงพยาบาลสิงห์บุรี. 2567;1(3):28–35.
พระณัฐวุฒิ พันทะลี. การดูแลสุขภาพพระสงฆ์ไทยในปัจจุบัน. วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 2564; 33(1): 14–27.
สมศักดิ์ ชุณหรัศม. สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ.2561. มูลนิธิ สถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. 2561
ราตรี ทองคำ. ประสิทธิผลของการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 จังหวัดลพบุรี. วารสารโรงพยาบาลสิงห์บุรี. 2565; 30(3): 86–99.
วรรณา บุญสวยขวัญ, อมรรัตน์ กลับรอด. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อระยะเวลาการมารับการรักษาของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง. วารสารโรงพยาบาลสิงห์บุรี. 2565; 2(2): 61–75.
กิตติพงษ์ อยู่สุวรรณ. การลดการตายจากโรคหลอดเลือดสมอง. วารสารแพทย์เขต4-5. 2567; 43(4): 513–528.
ศิริรัตน์ เหลืองอรุณ, มรรยาท ขาวโต. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความล่าช้าในการให้ยาละลายลิ่มเลือดในผู้ป่วย STEMI. มหาราชนครศรีธรรมราชเวชสาร. 2566; 7(1): 103–113.
เสาวนีย์ ประลองกิจ. การมีส่วนร่วมของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในการดำเนินงานพัฒนาคุณภาพตามมาตรฐานศูนย์สุขภาพชุมชน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.
อัญชลี สามงามและคณะ. พฤติกรรมคัดกรองมะเร็งลำไส้. กรมการแพทย์. 2565.
วิไลวรรณ ทองเจริญและคณะ. การศึกษาสถานการณ์บริการและความต้องการบริการโรคมะเร็ง. วารสารพยาบาลทหารบก. 2566; 24(1): 307–317.
พรณภา ไชยอาสาและคณะ. ผลลัพธ์ทางคลินิกของการรักษาโรคมะเร็งในผู้สูงอายุ. นนทบุรี: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี; 2566.
สุชาญวัชร สมสอน. การคัดกรองไวรัสตับอักเสบบีและซีในชุมชนจังหวัดลพบุรี. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน. 2568; 3(2): 40–51.
เอกชัย อรุณฉลาดและคณะ. การจัดการสถานบริการสาธารณสุขระดับตำบล. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา. 2556; 8(1): 48–54.
รัถยานภิศ รัชตะวรรณและคณะ. บริการสุขภาพหลังการถ่ายโอนภารกิจ. กรุงเทพฯ: สวรส.; 2565.
ไพศาล ขุนวิเศษ, มยุรี บุญทัด. การพัฒนา อสม. หมอประจำบ้าน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น. 2567; 16(1): 43–60.
ลลิตา จันทร์งาม. ความผูกพันต่อองค์การของพนักงานธนาคารออมสิน. ปทุมธานี: ม.ธรรมศาสตร์; 2559.
ธนัญกรณ์ ทองเลิศ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม. วารสารการจัดการองค์กร. 2562; 10(2): 92–102.
เอนก ใบศรี. ปัจจัยองค์การที่มีผลต่อองค์การสมรรถนะสูง กรณีศึกษา: บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง; 2563.
พชร มาเทียน, ประทุม เมืองเป้. การพัฒนารูปแบบกลไกการประสานความร่วมมือและกำกับดูแลมาตรฐานการให้บริการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ภายหลังการถ่ายโอนภารกิจให้กับองค์การบริหารส่วนจังหวัดจังหวัดเพชรบูรณ์.วารสารวิชาการป้องกันควบคุมโรค สคร.2 พิษณุโลก.2567; 11(2): 92-110.
กระทรวงสาธารณสุข. แผนการขับเคลื่อนนโยบายกระทรวงสาธารณสุข: กระทรวงสาธารณสุข; 2568.
สันทัศน์ ทองงามดี. การส่งเสริมการใช้ยาสมุนไพรในสถานบริการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพิจิตร; 2567.
ปวันรัตน์ กิจเฉลา, วิศรี วายุรกุล. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสั่งจ่ายยาสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติของแพทย์แผนปัจจุบันในจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 2565; 15(2): 145–158.
กฤช โชติการณ์และคณะ. การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์สุขภาพเป้าหมายในจังหวัดกาฬสินธุ์ให้ได้รับมาตรฐาน ของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา.วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษาการแพทย์และสุขภาพ. 2565; 9(4): 678–685.
วิภาวัณย์ อรรณพพรชัย, ชวภณ กิจหิรัญกุล. การประยุกต์ใช้ระบบการแพทย์ทางไกลเพื่อการพัฒนาคุณภาพการให้บริการทางการแพทย์ฉุกเฉินทางไกลในชนบท. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น. 2564; 7(3): 258–271.
วิทยา ไชยจันพรมและคณะ,การใช้ระบบ Paperless ของโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ.วารสาร การแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี. 2567; 32(1): 48-57.
วิทยา พลาอาด, การพัฒนาระบบการจองคิวตรวจล่วงหน้าของผู้รับบริการผ่านแอปพลิเคชันหมอพร้อมในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตําบลเจ๊ะบิลัง อําเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล.วารสารสภาสาธารณสุขชุมชน. 2567; 6(3): 21-37.
ทิพย์วิภา สังข์อินทร์และคณะ,การพัฒนาระบบส่งต่อผู้ป่วยฉุกเฉินแบบครบวงจร โรงพยาบาลนครพนม.วารสารโรงพยาบาลนครพนม. 2567; 8(2): 94-104.
