บทบาทพยาบาลหอผู้ป่วยพักรอดูอาการระยะสั้นทางอายุรกรรม ในการดูแลผู้ป่วยสูงอายุที่มีภาวะซึมสับสนเฉียบพลัน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภาวะซึมสับสนเฉียบพลัน (delirium) เป็นอาการที่ผู้ป่วยมีการเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว มีสมาธิจดจ่อลดลง เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว พบในผู้สูงอายุมากกว่าวัยอื่นๆ ในปัจจุบันแนวทางการรักษาจะให้ความสำคัญต่อการไม่ให้ยาเพื่อลดผลข้างเคียงและอันตรายที่เกิดจากการใช้ยา ซึ่งพยาบาลมีบทบาทสำคัญในการดูแล ด้วยหอผู้ป่วยพักรอดูอาการระยะสั้นทางอายุรกรรมนั้น ต้องดูแลผู้ป่วยซึ่งหมุนเวียนเข้ามารักษาเป็นจำนวนมาก การใช้เครื่องมือในการการคัดกรองเพื่อวินิจฉัยที่เหมาะสมกับบริบทของงานจะทำให้ประเมิน การรักษาและการให้การพยาบาลมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น บทความเรื่องนี้ได้รวบรวมเนื้อหาเกี่ยวกับภาวะซึมสับสนเฉียบพลันเฉียบพลัน และบทบาทพยาบาลหอผู้ป่วยพักรอดูอาการระยะสั้นทางอายุรกรรม เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับวินิจฉัย การดูแลที่มีประสิทธิภาพ รวดเร็ว ปลอดภัย และไม่มีภาวะแทรกซ้อน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Srinonprasert V, Pakdeewongse S, Assanasen J, et al. Risk factors for developing delirium in older patients admitted to general medical wards. J Med Assoc Thai. 2011;94(Suppl1):S99-104.
วีรศักดิ์ เมืองไพศาล. กลุ่มอาการสูงอายุ: อาการสับสนเฉียบพลัน. 2566. [เข้าถึงเมื่อ 22 มีนาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก https://www.si.mahidol.ac.th/th/healthdetail.asp?aid=1547
คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล. แนวทางเวชปฏิบัติการป้องกันและการดูแลภาวะซึมสับสนเฉียบพลันในผู้ป่วยสูงอายุที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลศิริราช. กรุงเทพฯ: เรือนแก้วการพิมพ์, 2565.
Ruangratsamee S, Assanasen J, Praditsuwan R, Srinonprasert V. Unrecognized delirium is prevalent among older patients admitted to general medical wards and lead to higher mortality rate. J Med Assoc Thai. 2016;99:904-12.
จันทร์จิรา ศักดิ์อรุณชัย, สุภัทรา ปุญญนิรันดร์. ยากระตุ้นตัวรับแอดรีเนอร์จิกชนิดแอลฟา-2 กับการรักษาภาวะสับสนเฉียบพลัน. วารสารโรงพยาบาลชลบุรี. 2566;48:67-78.
Zipser CM, Hildenbrand FF, Haubner B, et al.
Predisposing and precipitating risk factors for
delirium in elderly patients admitted to a cardiology ward: an observational cohort study in 1,042 patients. Front Cardiovasc Med. 2021;8:686665.
Gao H, Ma HJ, Li YJ, Yin C, Li Z. Prevalence and risk factors of postoperative delirium after
spinal surgery: a meta-analysis. J Orthop Surg Res. 2020;15:138.
Yang Z, Wang XF, Yang LF, Fang C, Gu XK, Guo HW. Prevalence and risk factors for postoperative delirium in patients with colorectal carcinoma:
a systematic review and meta-analysis. Int J Colorectal Dis. 2020;35:547-57.
Yang Y, Zhao X, Dong T, Yang Z, Zhang Q, Zhang Y. Risk factors for postoperative delirium following hip fracture repair in elderly patients: a systematic review and meta-analysis. Aging Clin Experiment Res. 2017;29:115-26.
Mei X, Liu YH, Han YQ, Zheng CY. Risk factors,
preventive interventions, overlapping symptoms, and clinical measures of delirium in elderly
patients. World J Psychiatry. 2023;13:973-84.
Kukreja D, Günther U, Popp J. Delirium in the elderly: current problems with increasing geriatric age. Indian J Med Res. 2015;142:655-62.
de Lange E, Verhaak PF, van der Meer K.
Prevalence, presentation and prognosis of delirium in older people in the population, at home and in long term care: a review. Int J Geriatric Psychiatry. 2013;28:127-34.
Cole MG, Bailey R, Bonnycastle M, et al. Partial and no recovery from delirium in older hospitalized adults: frequency and baseline risk factors. J Am Geriatrics Soc. 2015;63:2340-8.
Regier DA, Kuhl EA, Kupfer DJ. The DSM-5:
classification and criteria changes. World
Psychiatry. 2013;12:92-8.
นิศารัตน์ ยุวพัฒนวงศ์, ลัดดา เหลืองรัตนมาศ. การประเมินและแนวทางการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะสับสนเฉียบพลันภายหลัง การผ่าตัด. Veridian E-J Sci Technol Silpakorn Univ. 2016;3:101-12.
