กิจกรรมทางกายและสมรรถภาพทางกายของผู้รอดชีวิต จากมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัด : การศึกษาเชิงตัดขวาง
คำสำคัญ:
กิจกรรมทางกาย, ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม, สมรรถภาพทางกายบทคัดย่อ
บทนำ ระดับกิจกรรมทางกายที่สูงขึ้นสามารถเพิ่มสมรรถภาพทางกาย ลดอัตราการเสียชีวิตและเพิ่มคุณภาพชีวิตในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมได้ แต่การสำรวจระดับกิจกรรมทางกายของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมในประเทศไทยยังมีจำนวนจำกัด
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาระดับกิจกรรมทางกายของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดโดยเทียบกับเกณฑ์ที่วิทยาลัยแพทย์เวชศาสตร์การกีฬาอเมริกัน (American College of Sports Medicine, ACSM) แนะนำ และเปรียบเทียบผลการทดสอบระดับสมรรถภาพทางกายระหว่างกลุ่มที่มีระดับกิจกรรมทางกายผ่านและไม่เกณฑ์ที่ ACSM แนะนำ
วิธีการศึกษา: การศึกษาแบบตัดขวางโดยรวบรวมอาสาสมัครที่เป็นผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมหลังได้รับการผ่าตัดอย่างน้อย 1 ปีจำนวน 101 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามสากลเรื่องกิจกรรมทางกายชุดสั้นฉบับภาษาไทย (Thai short version of International Physical Activity Questionnaire, IPAQ) โดยนำข้อมูลที่ได้ไปเทียบเกณฑ์ที่ ACSM แนะนำ (มีกิจกรรมทางกายระดับปานกลางเท่ากับ 150 นาที/สัปดาห์) นอกจากนั้นผู้เข้าร่วมวิจัยจะได้รับการทดสอบระดับสมรรถภาพทางกาย 3 อย่างได้แก่ six-minute walk test (6MWT), 30s chair stand test และ hand grip strength test
ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างมีกิจกรรมทางกายระดับปานกลางเฉลี่ยเท่ากับ 325.9 นาที/สัปดาห์และระดับหนักเท่ากับ 53.4 นาที/สัปดาห์ โดยมีผู้ผ่านเกณฑ์ที่ ACSM แนะนำคิดเป็นร้อยละ 59.4 กลุ่มตัวอย่างที่ผ่านและไม่ผ่านเกณฑ์ ACSM มีผลการทดสอบ 6MWT แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (446.5 และ 382.7 เมตร ตามลำดับ p-value <0.001) เช่นเดียวกันกับ 30s chair stand test (13.4 และ 11.3 ครั้ง ตามลำดับ p-value = 0.005) ในขณะที่ hand grip strength test ของมือข้างที่ผ่าตัดไม่มีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่ม (22.7 และ 21.8 กิโลกรัม ตามลำดับ p-value = 0.341) เช่นเดียวกันกับแรงบีบมือข้างขวา (22.4 และ 27.2 กิโลกรัม ตามลำดับ p-value = 0.143) และข้างซ้าย (19.8 และ 19.9 กิโลกรัม ตามลำดับ p-value = 0.770) กรณีผ่าตัดเต้านมทั้ง 2 ข้าง
สรุป: ผู้ป่วยที่มีระดับกิจกรรมทางกายผ่านเกณฑ์ ACSM คิดเป็นเพียงร้อยละ 59.4 โดยกลุ่มผู้ป่วยที่ผ่านเกณฑ์ ACSM มีผลทดสอบสมรรถภาพทางกาย 6MWT และ 30s chair stand test สูงกว่ากลุ่มที่ไม่ผ่านเกณฑ์ ดังนั้นควรมีการส่งเสริมเพื่อเพิ่มกิจกรรมทางกายสำหรับผู้ป่วยมะเร็งเต้านมให้มากขึ้นในอนาคต
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Virani S, Bilheem S, Chansaard W, et al. National and Subnational Population-Based Incidence of Cancer in Thailand: Assessing Cancers with the Highest Burdens. Cancers (Basel). 2017; 9(8): 108. https://doi.org/10.3390/cancers9080108 PMid:28817104 PMCid:PMC5575611
McDonald ES, Clark AS, Tchou J, Zhang P, Freedman GM. Clinical Diagnosis and Management of Breast Cancer. J Nucl Med. 2016;57 Suppl 1:9S-16S. https://doi.org/10.2967/jnumed.115.157834 PMid:26834110
Odle TG. Adverse effects of breast cancer treatment. Radiol Technol. 2014; 85(3): 297-319.
Lahart IM, Metsios GS, Nevill AM, Carmichael AR. Physical activity, risk of death and recurrence in breast cancer survivors: A systematic review and meta-analysis of epidemiological studies. Acta Oncol. 2015;54(5):635-54. https://doi.org/10.3109/0284186X.2014.998275 PMid:25752971
Lahart IM, Metsios GS, Nevill AM, Carmichael AR. Physical activity for women with breast cancer after adjuvant therapy. Cochrane Database Syst Rev. 2018;1:CD011292. https://doi.org/10.1002/14651858.CD011292.pub2 PMid:29376559
Schmitz KH, Courneya KS, Matthews C, et al. American College of Sports Medicine roundtable on exercise guidelines for cancer survivors. Med Sci Sports Exerc. 2010;42(7):1409-26. https://doi.org/10.1249/MSS.0b013e3181e0c112 PMid:20559064
Wattanapisit A, Thanamee S, Physical activity for breast cancer survivors: a literature review. J Sci & Tech 2017; 14(1): 1-10.
Lee PH, Macfarlane DJ, Lam TH, Stewart SM. Validity of the International Physical Activity Questionnaire Short Form (IPAQ-SF): a systematic review. Int J Behav Nutr Phys Act. 2011; 21; 8: 115. https://doi.org/10.1186/1479-5868-8-115 PMid:22018588 PMCid:PMC3214824
พรพิมล รัตนาวิวัฒน์พงศ์, อารมย์ ขุนภาษี, ฉกาจ ผ่องอักษร, ภัทราวุธ อินทรกำแหง. ความเที่ยงตรงและความน่าเชื่อถือของแบบสอบถามสากลเรื่องกิจกรรมทางกายชุดสั้นฉบับภาษาไทย. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร. 2549; 16(3): 147-60.
กมลทิพย์ หาญผดุงกิจ. 6-Minute Walk Test. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร. 2557; 24(1): 1-4
Galiano-Castillo N, Arroyo-Morales M, Ariza-Garcia A, et al. The Six-Minute Walk Test as a Measure of Health in Breast Cancer Patients. J Aging Phys Act. 2016;24(4):508-15. https://doi.org/10.1123/japa.2015-0056 PMid:26796231
Jones CJ. Rikli RE, Beam WC. A 30-s chair-stand test as a measure of lower body strength in community-residing older adults. Res Q Exerc Sport. 1999; 70(2): 113-9. https://doi.org/10.1080/02701367.1999.10608028 PMid:10380242
Cantarero-Villanueva I, Fernandez-Lao C, Diaz-Rodriguez L, Fernandez-de-Las-Penas C, Ruiz JR, Arroyo-Morales M. The handgrip strength test as a measure of function in breast cancer survivors: relationship to cancer-related symptoms and physical and physiologic parameters. Am J Phys Med Rehabil. 2012;91(9):774-82. https://doi.org/10.1097/PHM.0b013e31825f1538 PMid:22760108
Boing L, Pereira GS, Vieira MdCS, et al. Physical Activity and Quality of Life in Women with Breast Cancer - a Cross-Sectional Study. Rev Bras Med Esporte. 2018;24(5):377-81. https://doi.org/10.1590/1517-869220182405182631
Lahart IM, Metsios GS, Nevill AM, Carmichael AR. Physical activity levels in women attending breast screening, receiving chemotherapy and post-breast cancer treatment; a cross-sectional study. Int J Env Res Pub He. 2014; 11(5): 5487-96. https://doi.org/10.3390/ijerph110505487 PMid:24852599 PMCid:PMC4053910
Ortiz A, Tirado M, Hughes DC, et al. Relationship between physical activity, disability, and physical fitness profile in sedentary Latina breast cancer survivors. Physiother Theory Pract. 2018;34(10):783-94. https://doi.org/10.1080/09593985.2018.1424978 PMid:29319387
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2022 ราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับราชวิทยาลัยจุฬาภรณ์ และคณาจารย์ท่านอื่น ในราชวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
