บทบาทของพยาบาลฉุกเฉินในการจัดการวิกฤตสุขภาพร่วมสมัยในโลกยุค BANI

บทคัดย่อ

 แนวคิด BANI (Brittle-Anxious-Nonlinear-Incomprehensible) เป็นกรอบแนวคิดที่ใช้ในการอธิบายลักษณะของโลกยุคปัจจุบันที่มีความเปราะบาง ไม่แน่นอน ซับซ้อน และยากต่อการคาดการณ์ ปัจจุบันระบบสุขภาพทั่วโลกต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่มีความไม่แน่นอนสูง เช่น การระบาดของโรคอุบัติใหม่ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ และปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ ห้องฉุกเฉินจึงมีบทบาทสำาคัญในการตอบสนองต่อวิกฤตสุขภาพ พยาบาลฉุกเฉิน (Emergency Nurses) ซึ่งเป็นบุคลากรด่านหน้าที่มีหน้าที่คัดกรอง ประเมินอาการ ให้การดูแลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทและสมรรถนะที่จำาเป็นของพยาบาลฉุกเฉินในการจัดการวิกฤตสุขภาพร่วมสมัย ภายใต้บริบทโลกยุค BANI รวมทั้งเสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพของพยาบาลฉุกเฉินให้สอดคล้องกับความท้าทายของระบบสุขภาพ โดยใช้การทบทวนวรรณกรรมเชิงวิเคราะห์จากแหล่งข้อมูลทางวิชาการในช่วงปี ค.ศ. 2019 - 2025 ภายใต้กรอบแนวคิดการบริหารเชิงระบบ (Systemic Management) ภาวะผู้นำาเชิงสถานการณ์ (Situational Leadership) และการพยาบาลเชิงนวัตกรรม(Innovative Nursing) ผลการวิเคราะห์พบว่าสมรรถนะสำาคัญของพยาบาลฉุกเฉินในการรับมือกับวิกฤตสุขภาพในบริบทโลกยุค BANI ประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ 1) การตัดสินใจทางคลินิกในภาวะวิกฤต (Critical Decision Making) 2) การจัดการความเสี่ยงและภัยพิบัติ (Risk and Disaster Management) 3) การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสุขภาพ (Health Technology Utilization) 4) การทำางานร่วมกับทีมสหวิชาชีพ (Interprofessional Collaboration) สมรรถนะดังกล่าวมีบทบาทสำาคัญต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการตอบสนองต่อวิกฤตสุขภาพและการเสริมสร้างความยืดหยุ่นของระบบสุขภาพ (Health System Resilience) ในโลกยุคปัจจุบัน

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทและความจำเป็นของพยาบาลฉุกเฉินในยุค BANI รวมถึงเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของบริบทสุขภาพ โดยอ้างอิงแนวคิดการบริหารเชิงระบบ (Systemic Management) ภาวะผู้นำเชิงสถานการณ์ (Situational Leadership) และการพยาบาลเชิงนวัตกรรม (Innovative Nursing) ผ่านการทบทวนวรรณกรรมในช่วง ปี 2019–2024 ผลการวิเคราะห์พบว่า พยาบาลฉุกเฉินควรมีสมรรถนะหลัก 4 ด้าน ได้แก่ (1) การตัดสินใจในภาวะวิกฤต (Critical Decision Making) (2) การจัดการความเสี่ยงและภัยพิบัติ (Risk and Disaster Management) (3) การใช้เทคโนโลยีสุขภาพ (Health Technology Utilization) และ(4) การสร้างความร่วมมือสหวิชาชีพ (Interprofessional Collaboration) ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ช่วยให้พยาบาลสามารถตอบสนองต่อสถานการณ์สุขภาพที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วได้อย่างมีประสิทธิภาพ