การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลการประเมินผู้ป่วยเพื่อถอด ท่อหายใจหลังการระงับความรู้สึกแบบทั่วไป โรงพยาบาลขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงปฏิบัติการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินผลแนวปฏิบัติการพยาบาลในการประเมินผู้ป่วยเพื่อถอดท่อหายใจหลังการระงับความรู้สึกแบบทั่วไป ดำเนินการระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2568–มิถุนายน 2569 ณ กลุ่มงานวิสัญญีวิทยา โรงพยาบาลขอนแก่น ตามแนวคิดของ Kemmis และ McTaggart จำนวน 2 วงรอบ ได้แก่ วงรอบที่ 1 ศึกษาสถานการณ์ พัฒนา ทดลองใช้ และสะท้อนผล เพื่อปรับปรุงแนวปฏิบัติ และวงรอบที่ 2 นำแนวปฏิบัติที่ปรับปรุงแล้วไปใช้และประเมินผล ผู้ให้ข้อมูลและกลุ่มศึกษาประกอบด้วยวิสัญญีพยาบาลและผู้ป่วย ASA Physical Status III ที่เข้ารับการผ่าตัดแบบไม่ฉุกเฉินภายใต้การระงับความรู้สึกแบบทั่วไป เปรียบเทียบผลลัพธ์ผู้ป่วยก่อนและหลังใช้แนวปฏิบัติ กลุ่มละ 95 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Chi-square test, Fisher’s exact test และindependent t-test ผลการวิจัยพบว่า การประเมินความพร้อมก่อนถอดท่อหายใจเดิมมีความแตกต่างกันระหว่างผู้ปฏิบัติและขาดเกณฑ์ที่เป็นมาตรฐาน แนวปฏิบัติที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 2 ระยะ 4 ขั้นตอนหลัก ภายหลังใช้แนวปฏิบัติไม่พบการใส่ท่อหายใจกลับซ้ำภายใน 24 ชั่วโมง เทียบกับก่อนใช้ที่พบร้อยละ 5.3 โดยไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.059) ภาวะทางเดินหายใจส่วนบนอุดกั้นลดจากร้อยละ 8.4 เป็น 0 (p=0.007) ภาวะหายใจช้าลดจากร้อยละ 27.4 เป็น 0 และภาวะความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดต่ำลดจากร้อยละ 12.6 เป็น 0 (p<0.001) วิสัญญีพยาบาลปฏิบัติตามแนวปฏิบัติได้ครบทุกข้อ ร้อยละ 100 และมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean=4.50, SD=0.12) แนวปฏิบัติที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ในการประเมินความพร้อมก่อนถอดท่อหายใจในบริบทของหน่วยงานได้