The Relationship Between Mental Health Literacy, Social Media Addiction Behaviors and Depression Among Students at Ubon Ratchathani University
Keywords:
Mental Health Literacy, Social Media Addiction Behavior, Depression, University StudentsAbstract
This correlational study aimed to examine mental health literacy, social media addiction behavior, and depression, and to investigate the relationships between mental health literacy, social media addiction behavior, and depression among students at Ubon Ratchathani University. The sample consisted of 376 first-year undergraduate students at Ubon Ratchathani University. Data were collected using a demographic questionnaire, the Mental Health Literacy Questionnaire, the Social Media Addiction Behavior Questionnaire, and the Adolescent Depression Assessment Scale. Descriptive statistics, including mean, percentage, and standard deviation, were used to analyze demographic characteristics. Spearman’s rank correlation coefficient was employed to examine the relationships among the study variables.
The results revealed that the participants had a very high level of mental health literacy (Mean = 140.12, S.D. = 13.27), a moderate level of social media addiction behavior (Mean = 3.22, S.D. = 0.82), and a mild level of depression (Mean = 9.39, S.D. = 6.94). Mental health literacy was not significantly associated with social media addiction behavior (rs = 0.06, p-value = 0.19). However, mental health literacy was negatively correlated with depression (rs = -0.15, p-value < 0.01), whereas social media addiction behavior was positively correlated with depression (rs = 0.22, p-value < 0.01). The findings suggest that enhancing mental health literacy and promoting appropriate social media use may contribute to the prevention and early surveillance of depression among adolescents and university students. These findings may serve as baseline information for developing mental health promotion and depression prevention programs in higher education institutions.
References
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2561). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2561. กรุงเทพฯ: ละม่อม.
กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (2567). ข้อมูลสถิติทางการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2567 จาก https://www.ubu.ac.th/web/academic/content/ข้อมูลสถิติทางการศึกษา.
คมสันต์ เกียรติรุ่งฤทธิ์. (2559). ปัญหาการใช้สื่อสังคมออนไลน์ที่นำไปสู่การฆ่าตัวตาย. รายการพบหมอรามาช่วง Big story ปัญหาการใช้สื่อออนไลน์ของวัยรุ่นกับปัญหาสุขภาพจิต. สืบค้นเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2568 จาก https://www.youtube.com/watch?v=dhf5tCRVSKA.
ครองรัตน์ ดุลลาพันธ์. (2561). พฤติกรรมการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์และปัจจัยทางจิตที่พยากรณ์ภาวะโรคซึมเศร้า. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์และนวัตกรรมการจัดการ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ณิชกุล เสนาวงษ์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของคนเจนเนอเรชั่นแซด ในยุค New normal ในกรุงเทพมหานคร. ค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
ธีระ กุลสวัสดิ์ และปิยะ นาควัชระ (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเสพติดสื่อสังคมออนไลน์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยระดับปริญญาตรีในภาตะวันออก. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(10), 1-15.
นาอามร์ หมอเต๊ะ และเกษตรชัย และหีม. (2566). การศึกษาภาวะซึมเศร้าของนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดสงขลา. รายงานสืบเนื่องจากการประชุมการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 15. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2567 จาก https://www.hu.ac.th/Conference/conference2024/proceedings/doc/proceeding.pdf.
ปริยานุช วุฒิชูประดิษฐ์ และสุวภัทร ชูประดิษฐ์. (2565). อิทธิพลของการติดสื่อสังคมออนไลน์ต่อภาวะสุขภาพจิตของนักศึกษามหาวิทยาลัยในประเทศไทย. วารสารสุทธิปริทัศน์, 36(3), 188-207.
ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2567). รวมสถิติและ Insight สำคัญ ๆ ของคนไทยกับการใช้ Digital และ Social Media 2024. Popticles. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2567 จาก https://www.popticles.com/insight/thailand-digital-and-social-media-stats-2024/.
ผกาวรรณ นันทะเสน และอัจศรา ประเสริฐสิน. (2565). พฤติกรรมการติดอินเทอร์เน็ตภาวะซึมเศร้าและแนวทางการส่งเสริมการรู้ดิจิทัลเพื่อลดพฤติกรรมการติดอินเทอร์เน็ตและป้องกัน การเกิดภาวะซึมเศร้าของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 36(1), 49-67.
พิชัย อิฏฐสกุล และศิริไชย หงษ์สงวนศรี. (2558). โรคซึมเศร้า. ในมาโนช หล่อตระกลู และปราโมทย์ สุคนิชย์. (2558). จิตเวชศาสตร์ รามาธิบดี. (พิมพ์ครั้งที่4). กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.
ภัทร์พิชชา ครุฑางคะ และภัทราบูลย์ นาคสู่สุข. (2567). ปัจจัยทำนายภาวะซึมเศร้าของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารกองการพยาบาลสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 51(3), 25-26.
รัสรินทร์ ว่องสวัสดิ์ และธีระ กุลสวัสดิ์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการเสพติดสื่อสังคมออนไลน์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยระดับปริญญาตรีในภาค ตะวันออก: ศึกษากรณีการใช้เฟสบุ๊ค. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย 13(2), 320-337.
เรียม นมรักษ์, วริยา จันทร์ขำ และหทัยชนก บัวเจริญ. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต ความแข็งแกร่งในชีวิตและภาวะซึมเศร้าในนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 4(2). e265694.
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ และรัตนศักดิ์ สันติธาดากุล. (2561). รายงานการวิจัย เรื่องการพัฒนาแบบประเมินภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นฉบับภาษาไทย. [Development of the Thai version of the Patient Health Questionnaire for Adolescents (PHQ-A)]. กรุงเทพฯ: บียอนด์ พับลิชชิ่ง.
สกาวใจ ทุ่งจันทร์, ศศิวิภา เสริมศิริ, ศิริลักษณ์ เจิมจิตต์พรชัย, วิชญา รัตนเมธาวี และสุจิตตา สุระภี. (2565). การศึกษาผลของการใช้สื่อสังคมออนไลน์ที่มีความเสี่ยงต่อการมีภาวะซึมเศร้าและแนวโน้มจะฆ่าตัวตายกรณีศึกษากลุ่มนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษในเขตอำเภอเมือง. วารสารมนุษย์กับสังคม คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 149-165.
สมรทิพย์ วิภาวนิช. (2567). บทบาทพยาบาลจิตเวชในการป้องกันภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9: วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 18(1), 72-82.
สำนักความรอบรู้สุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. (2567). แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต ปี 2567. คลังความรู้สุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2567 จาก https://www.dmh-elibrary.org/items/show/1787.
Chen, M. & Zhang, X. (2024). Factors influencing internet addiction among university students: The mediating roles of self-control and anxiety. Acta Psychologica, 250, 104535. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2024.104535
Donnelly, E. & Kuss, D. J. (2016). Depression among users of social networking sites (SNSs): The role of SNS addication and increased usage. Journal of Addication and Preventive Medicine, 2(1), 1-6.
Eichenberg, C., Schneider, R., & Rumpl, H. (2024). Social media addiction: Associations with attachment style, mental distress, and personality. BMC Psychiatry, 24, Article 278. https://doi.org/10.1186/s12888-024-05709-z
Jorm, A. F., Barney, L. J., Christensen, H., Highet, N. J., Kelly, C. M., & Kitchener, B. A. (2006). Research on mental health literacy: What we know and what we still need to know. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 40(1), 3-5. https://doi.org/10.1111/j.1440-1614.2006.01734.x
Keyes, K. M., Kreski, N. T., & Patrick, M. E. (2024). Depressive symptoms in adolescence and young adulthood. JAMA Network Open, 7(8), e2427748. http://doi:10.1001/jamanetworkopen.2024.27748
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determination sample size for research activities. Education and Psychology Measurement, 30(3), 607-610.
Martínez Líbano, J., Osorio Arévalo, D., Soto Valdivia, A., Barahona-Fuentes, G., & Iturra Lara, R. (2024). University students mental health literacy: A systematic review. Health Leadership and Quality of Life, 3, 341. https://doi.org/10.56294/hl2024.341
O'Connor, M. & Casey, L. (2015). The Mental Health Literacy Scale (MHLS): A new scale-based measure of mental health literacy. Psychiatry Research, 229(1-2), 511-516.
Schober, P., Boer, C., & Schwarte, L. A. (2018). Correlation coefficients: Appropriate use and interpretation. Anesthesia & Analgesia, 126(5), 1763-1768. https://doi.org/10.1213/ANE.0000000000002864
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Nursing and Public Health Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. บทความหรือข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ปรากฏในวารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข ที่เป็นวรรณกรรมของผู้เขียน บรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย
2. บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของ วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข
