ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก โรงพยาบาลแพร่

ผู้แต่ง

  • ธนาวรรณ แสนปัญญา โรงพยาบาลแพร่
  • หัสยาพร อินทยศ โรงพยาบาลลอง
  • สิริยาพร จักรทอง โรงพยาบาลแพร่

คำสำคัญ:

โปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจ, ผ่าตัดกระดูกสะโพก, ผู้ดูแล, ผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลและผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก โรงพยาบาลแพร่ จำนวน 64 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 32 คน ที่ได้รับโปรแกรมฯ และกลุ่มควบคุม 32 คน ที่ได้รับการดูแลปกติ เครื่องมือที่ใช้ดำเนินการวิจัย ประกอบด้วย โปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบประเมินความรู้ของผู้ดูแล และแบบประเมินการฟื้นตัวหลังผ่าตัด เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2564 ถึง เดือน สิงหาคม 2565 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา และเปรียบเทียบผลลัพธ์ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยใช้สถิติ T-Test Independent

ผลการวิจัย พบว่า หลังสิ้นสุดโปรแกรม ผู้ดูแลผู้สูงอายุในกลุ่มทดลองมีความรู้ในระยะหลังจำหน่ายสัปดาห์ที่ 2 สูงกว่าผู้ดูแลผู้สูงอายุในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value< 0.001) ผู้สูงอายุในกลุ่มทดลองมีระดับคะแนนความปวดหลังผ่าตัด การลุกเดินได้ครั้งแรกหลังผ่าตัด และความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันในวันจำหน่ายแตกต่างจากผู้สูงอายุในกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value< 0.05) แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหักในงานวิจัยนี้ มีความเหมาะสม ดังนั้นพยาบาลหรือทีมสหสาขาวิชาชีพ สามารถนำโปรแกรมนี้ไปใช้ในการฟื้นฟูสภาพผู้สูงอายุได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหักได้

เอกสารอ้างอิง

งานข้อมูลสารสนเทศ. (2565). สถิติผู้สูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัดปี 2561 -2565. โรงพยาบาลแพร่ จังหวัดแพร่.

นิพา ศรีช้าง และลวิตรา ก๋าช้าง. (2559) รายงานการพยากรณ์การพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) ในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2560 – 2564. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2565 จาก http://www.thaincd.com/2016/mission/documents detail.php?id=12095&tid=39&gid=1-027.

นัยนา ธัญธาดาพันธ์, เรณุการ์ ทองคำรอด และบุญทิพย์ สิริธรังศรี. (2563). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังผู้ดูแลต่อความรู้ความสามารถในการดูแลและการฟื้นสภาพหลังผ่าตัดของผู้สูงอายุที่ผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก โรงพยาบาลสตูล. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 13(2), 231- 239.

รัตนา พัฒนธรรมรัตน์. (2564). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมให้ผู้ดูแลมีส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วยสูงอายุกระดูกสะโพกหหักที่เปลี่ยนข้อสะโพกเทียม โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช. มหาราชนครศรีธรรมราชเวชสาร, 5(1), 73-88.

วิภาพร ลีเลิศมงคลกุล. (2555). ความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีมวลกาย ความเจ็บปวดและการสนับสนุนทางสังคมกับการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันในระยะฟื้นตัวในผู้ป่วยผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียม.วิทยานิพนธ์ หลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

วิรารัตน์ นิลสวัสดิ์ (2565). ผลของโปรแกรมการดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองและผู้ดูแลระยะเปลี่ยนผ่านจากโรงพยาบาลสู่บ้านต่อความสามารถการใช้ชีวิตประจำวัน ภาวะแทรกซ้อนของผู้ป่วยและความสามารถการจัดการตนเองของผู้ดูแล. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 2(3), 57-70.

สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล. (2563). แนวปฏิบัติเพื่อการจัดการการผ่าตัดกระดูกข้อสะโพกหัก ในผู้ป่วยสูงอายุโครงการพัฒนาระบบการดูแลผู้สูงอายุที่กระดูกข้อสะโพกหัก(รพ.นําร่อง). เอกสาร ประกอบการประชุมชี้แจงแนวปฏิบัติการดูแลผู้สูงอายุที่กระดูกข้อสะโพกหักแก่โรงพยาบาลนําร่อง. วันที่ 6 สิงหาคม 2563 ณ ห้องประชุมจูปิเตอร์ 8-10 อิมแพ็คเมืองทองธานี.

หอผู้ป่วยศัลยกรรมกระดูกหญิง โรงพยาบาลแพร่. (2565). สถิติผู้สูงอายุกระดูกสะโพกหักที่ได้รับการผ่าตัดและ ติดตามในโปรแกรม PIMC ปี 2564 -2565. โรงพยาบาลแพร่ จังหวัดแพร่.

อุไรวรรณ พลซา และพรรณวรดา สุวัน. (2560). การพัฒนาแนวทางปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อนในผู้สูงอายุกระดูกสะโพกหัก โรงพยาบาลอุดรธานี. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 25(3), 259-272.

เรณูภูจอมจิตตฏ์ มิ่งพันธ์, ตะวัน เขตปัญญา, เยาวเรศ ก้านมะลิ และวารุณี เข็มลา. (2563). การพัฒนาแนว ปฏิบัติการพยาบาลการจัดการความปวดในผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดข้อสะโพกเทียม. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(2), 1-15.

Cohen, J. (1977). Statistical power analyses for the behavioral sciences. Hillsdale, NJ7 Lawrence Earlbaum.

Gibson H, (1995). Nursing: Empowerment and the problem of power. Journal of Advanced Nursing, 21(5), 865-871.

Harris, M. J., Brovman, E. Y., & Urman, R. D. (2019). Clinical predictors of postoperative delirium, functional status, and mortality in geriatric patients undergoing non- elective surgery for hip fracture. Journal of Clinical Anesthesia, 58, 61-71.

Worapong, S., et al. (2019). Epidemiology of fragility hip fractures in Nan, Thailand. Osteoporosis and Sarcopenia, 5(1), 19-22.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-12-26

รูปแบบการอ้างอิง

แสนปัญญา ธ. ., อินทยศ ห. ., & จักรทอง ส. . (2022). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลในการดูแลผู้สูงอายุที่ได้รับการผ่าตัดกระดูกสะโพกหัก โรงพยาบาลแพร่. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 3(1), 33–48. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jnphr/article/view/259951