ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล และการจัดการด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วยกับการปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลชุมชน กระทรวงสาธารณสุข

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล และการจัดการด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วยกับการปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลชุมชน กระทรวงสาธารณสุข กลุ่มตัวอย่างทำการคัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย ได้แก่ พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชน จำนวน 383 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามการจัดการด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วย และแบบสอบถามการปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ มีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค เท่ากับ 0.96 และ 0.95 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์

ผลการวิจัย พบว่า การจัดการด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วยโดยรวม อยู่ในระดับมาก (Mean = 4.13, S.D. = 0.65) การปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพโดยรวม อยู่ในระดับมาก (Mean = 4.25, S.D. = 0.60) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลด้านประสบการณ์ในการส่วนร่วมด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วย/โรงพยาบาล มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับน้อยมาก (r=0.16, p-value < 0.05) และการปฏิบัติงานมุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r=0.75, p-value < 0.05) กับการปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ ดังนั้น ผู้บริหารทางการพยาบาลสามารถนำองค์ประกอบของการจัดการด้านความปลอดภัยในหอผู้ป่วยเป็นแนวทางพัฒนาจัดระบบหอผู้ป่วยโดยมีหัวหน้าหอผู้ป่วยและทีมนำขับเคลื่อนอย่างจริงจัง ซึ่งสามารถช่วยสนับสนุนให้พยาบาลวิชาชีพปฏิบัติงานที่มุ่งความปลอดภัยเพิ่มขึ้นและก่อเกิดผลลัพธ์ทางการพยาบาลที่มีคุณภาพต่อไป