ผลการประเมินหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวชเด็กและวัยรุ่น

ผู้แต่ง

  • เกศราภรณ์ ชูพันธ์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เชียงใหม่ คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • กานต์รวี คำชั่ง วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เชียงใหม่ คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • พนิดา พาลี วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เชียงใหม่ คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข
  • พรทิพย์ ธรรมวงศ์ สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์
  • อมาวสี อัมพันศิริรัตน์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เชียงใหม่ คณะพยาบาลศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข

คำสำคัญ:

การประเมินหลักสูตร, หลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง, การพยาบาลจิตเวช, เด็กและวัยรุ่น, รูปแบบการประเมินแบบซิป

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงประเมินผลนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินบริบท ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลผลิตของหลักสูตร การพยาบาลเฉพาะทางสาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวชเด็กและวัยรุ่น รุ่นที่ 1-4 ตามแนวคิด  CIPP Model กลุ่มประชากรเป็นผู้บริหารและอาจารย์ผู้สอนจำนวน 14 คน ผู้สำเร็จการอบรมจำนวน 74 คน และผู้ใช้บัณฑิตจำนวน 26 คน เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณด้วยแบบประเมินหลักสูตรประกอบด้วย ข้อมูลเชิงบริบทด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการผลิต และด้านผลผลิต วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย พบว่า ผลการประเมินหลักสูตรภาพรวมอยู่ในระดับมาก (Mean = 4.45, S.D. = 0.56)  โดยด้านที่มีผลประเมินมากที่สุด ได้แก่ ด้านกระบวนการ (Mean = 4.49, S.D. = 0.58) รองลงมาได้แก่ ปัจจัยนำเข้า (Mean = 4.45, S.D. = 0.56) ด้านผลผลิต (Mean = 4.29, S.D. = 0.60) และด้านบริบท (Mean = 4.14, S.D. = 0.41) ตามลำดับ ผลการวิจัยนี้เป็นแนวทางในการพัฒนาปรับปรุงหลักสูตร เพื่อให้มีความทันสมัย เน้นการสนับสนุนนวัตกรรมการเรียนรู้ เพื่อส่งเสริมให้ผู้เรียนมีสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลเฉพาะทางด้านคลินิก และสมรรถนะของการพยาบาลเฉพาะทางการจัดการพยาบาล ในการดูแลสุขภาพจิตและจิตเวชเด็กและวัยรุ่น จึงควรมีการศึกษาติดตามประเมินผลผลิตของหลักสูตรอย่างต่อเนื่องเพื่อประเมินผลกระทบและประสิทธิผลของหลักสูตรในระยะยาว

เอกสารอ้างอิง

กรมสุขภาพจิต. (2562). 5 อันดับปัญหาเด็กไทย. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2564 จากhttps://www.dmh.go.th/news dmh/view.asp?id=29898.

กรมสุขภาพจิต. (2564). ปัญหาสุขภาพจิตในเด็กและวัยรุ่นไทย. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2564 จากhttps://www.hfocus.org/content/2021/10/23307.

กรมสุขภาพจิต. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ.2566-2570) ของกรมสุขภาพจิต. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. นนทบุรี.

พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์ และคณะ. (2560). รายงานการศึกษาเรื่อง ความชุกของโรคจิตเวชและปัญหาสุขภาพจิต: การสำรวจระบาดวิทยาสุขภาพจิตคนไทยระดับชาติ ปี พ.ศ. 2556. นนทบุรี: บียอนด์พับลิสซิ่ง จำกัด.

ระบบคลังข้อมูลด้านการแพทย์ (Health Data Center [HDC]). (2566). การวินิจฉัยมีความผิดปกติทางจิตและพฤติกรรมจำแนกตามอายุ ในเขตสุขภาพที่ 1. ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข และกลุ่มระบาดวิทยาสุขภาพจิต สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต.

รุ่งรัตน์ สุขเดชะ และกัลยา ไผ่เกาะ. (2564). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560 มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, วารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, 34(1), 47-59.

ศรีเกียรติ อนันต์สวัสดิ์, ศรัญญา จุฬารี และฉวีวรรณ เศียรอุ่น. (2561). ประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี. นครราชสีมา: สำนักวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2562). ทฤษฎีการประเมิน (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์. (2565). สถิติผู้รับบริการสถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์ ปีงบประมาณ 2563-2565. เชียงใหม่: สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์.

หอผู้ป่วยจิตเวชเด็กและวัยรุ่น. (2565). สถิติผู้รับบริการหอผู้ป่วยจิตเวชเด็กและวัยรุ่น ปีงบประมาณ 2563-2565. เชียงใหม่: สถาบันพัฒนาการเด็กราชนครินทร์.

อุษณีย์ เทพวรชัย, กัญญา ชื่นอารมณ์, สมหมาย หิรัญนุช และอัณธิฌา สายบุญศรี. (2561). การประเมินหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2555). วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี, 10(2), 144-151.

Smith, S., Ferguson, C., & Beaver, K. (2018). A longitudinal analysis of shooter games and their relationship with conduct disorder and self-reported delinquency. International Journal of Law and Psychiatry, 58, 48-53. https://doi.org/10.1016/j.ijlp.2018.02.008

Srinath, S., Kandasamy, P., & Golhar, T. S. (2010). Epidemiology of child and adolescent mental health disorders in Asia. Current Opinion in Psychiatry, 23(4), 330-336. https://doi.org/10.1097/yco.0b013e32833aa0c1

Stufflebeam, D.L. (2003). The CIPP model for evaluation, in T. Kellaghan and D.L Stuffelebeam (eds) (pp. 31 -62), International Handbook of Educational Evaluation. Netherland: Kluwer Academic Publishers.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-03-12

รูปแบบการอ้างอิง

ชูพันธ์ เ. ., คำชั่ง ก. ., พาลี พ. ., ธรรมวงศ์ พ., & อัมพันศิริรัตน์ อ. . (2024). ผลการประเมินหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวชเด็กและวัยรุ่น. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 4(1), e265494. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jnphr/article/view/265494