ผลของการพัฒนาศักยภาพครูและบุคลากรต่อความคงอยู่ของความรู้และทักษะในการปฐมพยาบาลเบื้องต้นและการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานโรงเรียนดอนแก้วเนรมิตปัญญา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความคงอยู่ของความรู้และทักษะในการปฐมพยาบาลเบื้องต้นและการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานของครูและบุคลากร โรงเรียนดอนแก้วเนรมิตปัญญา อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูและบุคลากรในโรงเรียน จำนวน 38 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมให้ความรู้การปฐมพยาบาลเบื้องต้นและการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรู้ และแบบประเมินทักษะในการปฐมพยาบาลเบื้องต้นและการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา วิเคราะห์ความแตกต่างของคะแนนความรู้ในระยะก่อนอบรม หลังอบรมทันที และหลังอบรม 9 เดือน ด้วยสถิติ Friedman test เปรียบเทียบทักษะการปฐมพยาบาลและการช่วยฟื้นคืนชีพระหว่างหลังอบรมทันทีและหลัง 9 เดือนด้วยสถิติ Paired t-test

ผลการวิจัยพบว่า คะแนนความรู้และทักษะของผู้เข้าร่วมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทันทีหลังการอบรมและยังคงสูงกว่าค่าก่อนอบรมในช่วงติดตามผล 9 เดือน (p-value < 0.001) อย่างไรก็ตาม ทักษะปฏิบัติเฉพาะด้าน ได้แก่ การเช็ดตัวลดไข้ การเคลื่อนย้าย การช่วยผู้สำลัก การทำแผล และการช่วยผู้มีภาวะกระดูกหัก รวมถึงทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังอบรม 9 เดือน (p-value < 0.05) แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมให้ความรู้การปฐมพยาบาลเบื้องต้นและการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน ช่วยเพิ่มความรู้และทักษะของครูและบุคลากร ดังนั้นเพื่อให้เกิดความคงอยู่ของความรู้และทักษะจำเป็นต้องฟื้นฟูความรู้และทักษะเป็นระยะและต่อเนื่อง