ปัจจัยทำนายการกลับเข้าพักรักษาซ้ำภายในช่วงเวลา 1 ปี หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน

บทคัดย่อ

            การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทำนายที่มีผลต่อการกลับเข้าพักรักษาซ้ำด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันในช่วงระยะเวลา 1 ปีภายหลังการจำหน่าย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวที่เข้ารับเข้าพักรักษาโรงพยาบาลระดับตติยภูมิแห่งหนึ่ง จำนวน 462 ราย เก็บข้อมูลจากข้อมูลเวชระเบียนย้อนหลัง 1 ปี ปัจจัยทำนายประกอบด้วย ปัจจัยด้านบุคคล (อายุ และ เพศ) และปัจจัยด้านสุขภาพและความเจ็บป่วย (จำนวนวันนอนโรงพยาบาล โรคร่วม ซีรั่มคริเอตินิน ซีรั่มโซเดียม อัตราการเต้นของหัวใจ และความดันซิสโตลิค)วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปด้วยสถิติบรรยายความถี่และร้อยละ วิเคราะห์ข้อมูลปัจจัยทำนายโดยใช้สถิติวิเคราะห์ถดถอยแบบโลจิสติกทวิ

            ผลการศึกษา พบว่า ผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว ร้อยละ 51 ที่กลับเข้าพักรักษาซ้ำด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์และทำนายการกลับเข้าพักรักษาซ้ำของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ประกอบด้วย ปัจจัยด้านสุขภาพและความเจ็บป่วย ได้แก่ โรคร่วม ความดันโลหิตซิสโตลิค และอัตราการเต้นของหัวใจ ซึ่งตัวแปรทั้งหมดสามารถร่วมกันทํานายการกลับเข้าพักรักษาซ้ำของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว ได้ร้อยละ 57.3 โดยผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวที่มีโรคร่วมทำนายการกลับเข้าพักรักษาซ้ำด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน มากกว่าผู้ป่วยที่ไม่มีโรคร่วมประมาณเกือบสามเท่า (OR 2.83, 95%CI 1.36-5.91) ผู้ป่วยที่มีอัตราการเต้นของหัวใจมากกว่า 80 ครั้งต่อนาที มีการกลับเข้าพักรักษาซ้ำในโรงพยาบาลมากกว่าผู้ป่วยที่มีอัตราการเต้นของหัวใจน้อยกว่าหรือเท่ากับ 80 ครั้งต่อนาที (OR 1.60; 95%CI 1.10-2.33) ผู้ป่วยที่มีระดับความดันซิสโตลิคมากกว่าหรือเท่ากับ 140 มม.ปรอท มีการเข้าพักรักษาซ้ำในโรงพยาบาลลดลงร้อยละ 41 (OR 0.59; 95%CI 0.37-0.90)

            จากการศึกษานี้ได้ข้อมูลที่สำคัญและสร้างความตระหนักในการดูแลผู้ป่วยหัวใจล้มเหลว พยาบาลควรจัดรูปแบบการดูแลต่อเนื่องอย่างเหมาะสมในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวที่มีโรคร่วม โดยเฉพาะการดูแลก่อนการจำหน่ายในผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวที่มีโรคร่วม อัตราการเต้นของชีพจรมากกว่า 80 ครั้งต่อนาที และมีระดับความดันซิสโตลิค น้อยกว่า 140 มม.ปรอท