The ผลของโปรแกรมการสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานต่อความรู้ ทัศนคติ และทักษะในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานในนักเรียนประถมศึกษา โรงเรียนวัดดวงแข

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบหนึ่งกลุ่มวัดก่อนและหลังทดลองนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานต่อความรู้ ทัศนคติ และทักษะในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ในนักเรียนประถมศึกษา โรงเรียนวัดดวงแข กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 80 คน เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนวัดดวงแข คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบทดสอบความรู้ แบบสอบถามทัศนคติ และแบบประเมินทักษะในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน และส่วนที่ 2 เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง ประกอบด้วย โปรแกรมการสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน หุ่นฝึกCPR และ เอกสารประกอบการสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติ Wilcoxon Signed Ranks Test และสถิติ McNemar test

ผลการวิจัย พบว่า 1) คะแนนความรู้ในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของกลุ่มตัวอย่างภายหลังได้รับโปรแกรมการสอน (Mdn = 8, IQR = 1) มากกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการสอน (Mdn = 6, IQR = 2) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p- value < 0.001)  2) คะแนนทัศนคติในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของกลุ่มตัวอย่างภายหลังได้รับโปรแกรมการสอน (Mdn = 15, IQR = 1) มากกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการสอน (Mdn = 13, IQR = 3) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p- value < 0.001) และ 3) ภายหลังได้รับโปรแกรมการสอน จำนวนกลุ่มตัวอย่างที่มีทักษะในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานมากกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการสอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p- value < 0.001)

 ข้อเสนอแนะ ควรนำโปรแกรมนี้ไปประยุกต์ใช้ในหลักสูตรประถมศึกษาตอนปลาย เพื่อให้นักเรียนได้เรียนรู้ มีทักษะที่ถูกต้อง และมีทัศนคติที่ดี ในเรื่องการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน