การยอมรับของผู้ปกครองต่อเทคนิคการจัดการพฤติกรรมทางทันตกรรมสำหรับเด็ก ในคลินิกทันตกรรมสำหรับเด็ก คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น จังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

ที่มาของปัญหา: ปัจจุบันความรู้และทัศนคติของผู้ปกครองต่อการเลี้ยงดูบุตรหลานและการรักษาทาง         ทันตกรรมเด็กได้เปลี่ยนแปลงไป ทำให้การจัดการพฤติกรรมเด็กในคลินิกทันตกรรมต้องปรับให้เหมาะสมกับบริบทใหม่ เทคนิคที่เคยใช้ได้ผลดีและได้รับการยอมรับ อาจไม่เหมาะสมกับยุคสมัยอีกต่อไป

วัตถุประสงค์: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับการยอมรับของผู้ปกครองต่อเทคนิคการจัดการพฤติกรรมทางทันตกรรมสำหรับเด็กที่ใช้ในคลินิกทันตกรรมสำหรับเด็ก คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น และศึกษาความสัมพันธ์กับปัจจัยส่วนบุคคลของผู้ปกครอง

วิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างทำแบบสอบถามผ่าน google form โดยแบ่งแบบประเมินออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่ 1 ข้อมูลปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ อายุของผู้ปกครอง ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือนของครอบครัว และประสบการณ์ของผู้ปกครองในการรักษาทางทันตกรรม และส่วนที่ 2 ข้อมูลการยอมรับของผู้ปกครองต่อเทคนิคที่ใช้ในการจัดการพฤติกรรมทางทันตกรรมสำหรับเด็ก จำนวน 5 เทคนิค ได้แก่ เทคนิค Tell Show Do, เทคนิค Voice control, เทคนิค Active restraint, เทคนิค Passive restraint และ เทคนิค Parental presence/absence

ผลการศึกษา: ผลการศึกษาพบว่าผู้ปกครองส่วนใหญ่ยอมรับเทคนิคทุกประเภทในระดับ “ยอมรับได้มากที่สุด” โดยเทคนิคที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคือ Tell Show Do และน้อยที่สุดคือ Voice Control ทั้งนี้พบว่าปัจจัยอายุของผู้ปกครอง มีผลต่อการยอมรับเทคนิค Passive Restraint โดยผู้ปกครองช่วงอายุ  41-59 ปี และ 60 ปีขึ้นไป ยอมรับเทคนิคนี้ได้น้อยกว่าผู้ปกครองช่วงอายุ 20-40 ปีอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ปัจจัยส่วนบุคคลอื่นๆ ไม่มีผลต่อการยอมรับเทคนิคการจัดการพฤติกรรม

สรุป: ผู้ปกครองยอมรับเทคนิคการจัดการพฤติกรรมทางทันตกรรมสำหรับเด็กแต่ละวิธีแตกต่างกัน เทคนิค Tell Show Do ได้รับการยอมรับมากที่สุด เทคนิค Voice Control  ได้รับการยอมรับน้อยที่สุด ปัจจัยด้านอายุของผู้ปกครอง มีผลต่อการยอมรับเทคนิค Passive Restraint ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ

Thaiclinicaltrials.org number, TCTR20250624004