ความรอบรู้ทางด้านสุขภาพ ความเชื่อทางด้านสุขภาพ ที่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติเกี่ยวกับการป้องกันอาหารเป็นพิษในเขตพื้นที่รับผิดชอบโรงพยาบาลพนัสนิคม

บทคัดย่อ

ที่มาของปัญหา: อาหารเป็นปัจจัยพื้นฐานที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม เมื่ออาหารปนเปื้อนด้วยเชื้อโรค สารพิษ หรือสารแปลกปลอม จะนำไปสู่ ​​"อาหารเป็นพิษ" ซึ่งเป็นปัญหาสุขภาพที่สำคัญทั่วโลก ในประเทศไทย อาหารเป็นพิษเกิดขึ้นอย่างรุนแรงและส่งผลกระทบอย่างสูงต่อเศรษฐกิจ ทรัพยากรด้านการดูแลสุขภาพ และคุณภาพชีวิตของ
ผู้บริโภค ตามข้อมูลขององค์การอนามัยโลก สาเหตุหลักคือจุลินทรีย์ สารพิษจากจุลินทรีย์ สารเคมีปนเปื้อน และสารพิษจากธรรมชาติ

วัตถุประสงค์: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางประชากรศาสตร์ ความรอบรู้ด้านสุขภาพ ปัจจัยตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ และพฤติกรรมการป้องกันโรคอาหารเป็นพิษของประชาชนในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลพนัสนิคม รวมถึงวิเคราะห์อิทธิพลระหว่างตัวแปร

วิธีการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยประชาชนจำนวน 354 ราย คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มแบบสะดวก ข้อมูลได้รับการวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการศึกษา: ผู้เข้าร่วมการศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อยู่ในช่วงวัยทำงานถึงวัยผู้สูงอายุตอนต้น มีระดับการศึกษาตั้งแต่ประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษา และมีรายได้อยู่ในระดับต่ำ โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบอาหารหลักภายในครัวเรือน แม้ว่าความรอบรู้ด้านสุขภาพโดยรวมจะอยู่ในระดับสูง แต่ความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันโรคอาหารเป็นพิษกลับอยู่ในระดับ Moderate ความไม่สอดคล้องดังกล่าวอาจอธิบายได้จากประสบการณ์เดิมที่เคยมีอาการเพียงเล็กน้อยจากโรคอาหารเป็นพิษ จึงทำให้รับรู้ความเสี่ยงอยู่ในระดับต่ำ

สรุป: ความรู้ด้านสุขภาพและความเชื่อด้านสุขภาพแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลเชิงบวกที่มีนัยสำคัญทางสถิติต่อพฤติกรรมการป้องกัน ดังนั้น โปรแกรมการให้ความรู้ด้านสุขภาพควรเน้นการลดความรุนแรงที่รับรู้ได้และการเสริมสร้างทักษะการสื่อสารเพื่อเชื่อมช่องว่างระหว่างความรู้และการปฏิบัติอย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การแทรกแซงควรมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มการรับรู้ถึงความเสี่ยงโดยการแสดงให้เห็นว่าแม้แต่กรณี "เล็กน้อย" ก็อาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนทางสุขภาพในระยะยาวหรือความสูญเสียทางเศรษฐกิจสำหรับครอบครัวได้ การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารจะช่วยให้ผู้อยู่อาศัยสามารถสนับสนุนมาตรฐานความปลอดภัยด้านอาหารภายในครัวเรือนและตลาดท้องถิ่นได้ดียิ่งขึ้น สุดท้ายแล้ว ควรเน้นการลดอุปสรรคที่รับรู้ได้และการเสริมสร้างความสามารถในการจัดการตนเองเพื่อเสริมศักยภาพให้ผู้อยู่อาศัยสามารถจัดการสุขอนามัยในครัวเรือนได้อย่างมีประสิทธิภาพ

Thaiclinicaltrials.org number, TCTR20260327001