พฤติกรรมการกลั่นแกล้งออนไลน์ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
คำสำคัญ:
พฤติกรรม, การกลั่นแกล้งออนไลน์, นักศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการกลั่นแกล้งออนไลน์ของผู้ถูกกระทำในนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ภาคปกติชั้นปีที่ 1-4 ประจำปีการศึกษา 2561 จำนวน 400 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนครมีพฤติกรรมเคยถูกกลั่นแกล้งออนไลน์ ร้อยละ 92.30 ไม่เคยถูกกลั่นแกล้งออนไลน์ ร้อยละ 7.80 และมีระดับพฤติกรรมการกลั่นแกล้งออนไลน์ อยู่ในระดับต่ำ
ผลการวิจัยครั้งนี้สามารถแสดงให้เห็นขนาดของปัญหาของพฤติกรรมกลั่นแกล้งออนไลน์ ดังนั้นจึงควรมีการคัดกรองกลุ่มเสี่ยงเพื่อให้คำปรึกษาและควรสร้างความรู้ในเรื่องการกลั่นแกล้งให้แก่นักศึกษา
เอกสารอ้างอิง
ยงยุทธ ชมไชย.(2560). ผลกระทบอินเตอร์เน็ต. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://sites.google.com/site/kruyutsbw/5-5-phlk-ra-thb-cak-kar-chi-internet.(วันที่ค้นข้อมูล 10 พฤษภาคม 2561).
รวมพร สิทธิมงคล และคณะ. (2560). การประยุกต์ใช้การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกในการศึกษาพฤติกรรมการกลั่นแกล้งกันบน โลกออนไลน์ของนักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์และสถิติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. 7(1), 1-12.
วัฒนาวดี ศรีวัฒนพงศ์ และพิมผกา ธานินพงศ์. (2558). สื่ออิเล็กทรอนิกส์และอินเทอร์เน็ตที่มีต่อพฤติกรรมการรังแกของนักเรียนใน โรงเรียน เขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการสื่อสารและการจัดการ. 1(2), 128-144.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้ จาก : http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ ด้านICT/เทคโนโลยีครัวเรือน/2560/FullReportICT_60.pdf. (วันที่ค้นข้อมูล 28 เมษายน 2561).
สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (ดีป้า). (2561). ดีป้าเผยผลสำรวจพฤติกรรมออนไลน์ เด็กไทยเสี่ยงภัยคุกคาม 4 แบบ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.depa.or.th/th/news/cyberbullying. (วันที่ค้นข้อมูล 20 มีนาคม 2561).
เสกสรร ศิลปะชัย. (2556). คุณและโทษของการใช่อินเตอร์เน็ต. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://sunnyza102.wordpress.com/2014/03/05. (วันที่ค้นข้อมูล 10 พฤษภาคม 2561).
อมรทิพย์ อมราภิบาล. (2559). เหยื่อการรังแกผ่านโลกไซเบอร์ในกลุ่มเยาวชนปัจจัยเสี่ยงผลกระทบต่อสุขภาพจิตและการปรึกษา บุคคลที่สาม. วารสารวิทยาการวิจัยและวิทยาการปัญญา. 14(1), 59-73
Brand buffet. (2018). สถิติผู้ใช้ดิจิทัลทั่วโลก “ไทย” เสพติดเน็ตมากสุดในโลก เมืองผู้ใช้ Facebook สูงสุด. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://digitalreport.wearesocial.com. (วันที่ค้นข้อมูล 10 กันยายน 2561).
Campbell, M., et al. (2012). Victims’ Perceptions of Traditional and Cyberbullying, and the Psychosocial Correlates of Their victimization. Emotional and Behavioural Difficulties .17(4), 389-401.
Hinduja, S., & Patchin, J. W. (2011). Cyberbullying research summary: Bullying, cyberbullying, and sexual orientation. Cyberbullying Research Center: http://cyberbullying. org/cyberbullying_sexual_ orientation_fact_sheet. pdf.
Kowalski, R. M. (2009). Cyber Bullying. Unpublished manuscript.
Kowalski, R. M., and Limber, S. P. (2013). Psychological, physical and Academic correlates of Cyberbullying and Traditional bullying. Journal of Adolescent Health. 53(1), 13-20.
Yamane, T. (1976). Statistics: An Introductory Analysis. 3th. New York: Harper and Row Publication.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากบรรณาธิการวารสารนี้ก่อนเท่านั้น
