คุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตในมิติสุขภาพช่องปากของผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิง ในอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง กลุ่มตัวอย่างจำนวน 215 คน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ – เมษายน 2568 โดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลทางคลินิก และข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) 0.6–1 และแบบประเมินมาตรฐาน OHIP-14 ผ่านการทดสอบมีค่าความเชื่อมั่น Cronbach’s alpha 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าต่ำสุด และค่าสูงสุด ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เพศหญิง (67.44%) อายุเฉลี่ย 73.85±0.60 ปี ทำความสะอาดช่องปากวันละ 2 ครั้ง (73.46%) ช่องปากไม่สะอาด (33.49%) มีฟันเฉลี่ย 19.11±8.47 ซี่ และคู่สบเฉลี่ย 3.37±3.08 คู่สบ ภาวะปากแห้งน้ำลายน้อย (77.21%) ส่วนใหญ่มีอุปกรณ์ทำความสะอาดช่องปาก (95.81%) และมีผู้ดูแล (81.86%) ผลกระทบจากปัญหาสุขภาพช่องปากพบความบกพร่องทางกายภาพ (32.56%) ความเจ็บปวดทางกายภาพ (25.55%) และความด้อยโอกาสทางสังคมร้อยละ (20.00%) ผลการศึกษาชี้ถึงความจำเป็นของการส่งเสริมการบริการทางทันตกรรม การใส่ฟันเทียม และการดูแลสุขภาพช่องปากอย่างถูกวิธี พร้อมการสนับสนุนสิ่งอำนวยความสะดวกและการเยี่ยมเสริมกำลังใจแก่ผู้ป่วยที่มีภาวะพึ่งพิง เพื่อลดผลกระทบจากปัญหาสุขภาพช่องปากของผู้ป่วยให้ดีขึ้น