การพัฒนาโมเดลประสิทธิผลการเลี้ยงดูเด็กพูดช้าจากการใช้ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ ด้วยโปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับพฤติกรรม

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง : ปัญหาของการเลี้ยงดูลูกในปัจจุบันส่งผลให้เด็ก เกิดภาวะพูดช้า การพัฒนาโมเดลประสิทธิผลการเลี้ยงดูเด็กพูดช้า จากการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ด้วยโปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับ พฤติกรรมที่มีการบูรณาการหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาและ ทฤษฎีทางจิตวิทยามาพัฒนาเป็นกิจกรรมภายในโปรแกรม เพื่อช่วย ในการขัดเกลาอบรมเลี้ยงดูให้กับพ่อแม่และเด็กเพื่อให้เด็กสามารถ พูดได้ตามพัฒนาการ

วัตถุประสงค์ : 1. เพื่อศึกษาสภาพการเลี้ยง ดูเด็กพูดช้าจากการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์จากผู้ปกครองกรณีศึกษา ที่เป็นแบบอย่างที่ดี 2. ศึกษาประสิทธิผลการเลี้ยงดูเด็กพูดช้าจาก การใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้โปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับ พฤตกิ รรม 3.นำ เสนอโมเดลประสิทธิผลการเลี้ยงดูเด็กพูดช้าจากการ ใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ด้วยโปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับพฤติกรรม

วิธีการ : เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีแบบพหุ แบ่งเป็น 3 ระยะ กลุ่ม ตัวอย่าง ระยะที่ 1 ประกอบด้วย นักวิชาการทางด้านพุทธศาสนา ผู้ให้การรักษา เเพทย์พัฒนาการ พยาบาล นักฝึกพูด นักกิจกรรม บำบัด และนักจิตวิทยา โดยคัดเลือกแบบเจาะจง ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ ที่สามารถให้ข้อมูลหลักและสำคัญ จำนวน 21 ราย เครื่องมือที่ ใช้ประกอบด้วย 1. คำถามในการสัมภาษณ์ 2. แบบคัดกรอง พัฒนาการเด็กของกรมสุขภาพจิต ระยะที่ 2 คือ และกลุ่มตัวอย่าง คือผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กพูดช้าจำนวน 32 ราย เครื่องมือที่ใช้ ประกอบด้วย 1. โปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับพฤติกรรม (ได้ มาจากการพัฒนาในระยะที่ 1) และคู่มือพุทธจิตวิทยาสนทนากับ ลูกน้อย 2. แบบวัดพฤติกรรมการพูดของเด็ก และแบบบันทึก พฤติกรรมของเด็ก ระยะที่ 3 คือ ผู้ปกครองของเด็กที่มารับบริการ สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี ในปี พ.ศ. 2562 จำนวน100 ราย โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบประเมินเพื่อวัดประสิทธิผลการเลี้ยงดูของผู้ปกครองโดยใช้ โปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับพฤติกรรมในกลุ่มเด็กพูดช้าจาก การใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ และนำข้อมูลมาวิเคราะห์

ผล : 1. คะแนน เฉลี่ยและร้อยละของพัฒนาการที่เพิ่มขึ้นของประสิทธิผลการเลี้ยงดู เด็กพูดช้าจากการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ โดยใช้โปรแกรมพุทธจิตวิทยา การปรับพฤติกรรม โดยภาพรวมมีร้อยละของพัฒนาการที่เพิ่ม ขึ้นกว่าก่อนใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ภาพรวม อยู่ในระดับดี 2. หลังการทดลองมีเด็กที่ผ่านเกณฑ์การประเมิน ตามแบบวัดพฤติกรรมการพูดเพิ่มมากขึ้น พบว่าคะแนนหลังการ ทดลองสูงกว่าก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3. การพัฒนาโมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (p=0.89)

สรุป : โมเดลประสิทธิผลการเลี้ยงดูเด็กพูดช้าจากการใช้ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ ด้วยโปรแกรมพุทธจิตวิทยาการปรับพฤติกรรม ช่วยให้เด็กมีพัฒนาการที่ดีขึ้น