ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
คำสำคัญ:
ปัจจัย, พฤติกรรมการข่มเหงรังแก, นักเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยเชิงสหสัมพันธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอำนาจการทำนายของปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่าง คือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เขต 32 ในสหวิทยาเขตเมืองบุรีรัมย์ จำนวน 397 คน เลือกแบบ 2 ขั้นตอน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียน และแบบสอบถามพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียน มีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.80 และ 0.90 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย และการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ได้แก่ การเห็นคุณค่าในตนเอง การควบคุมตนเอง และความคับข้องใจ ซึ่งมีอำนาจการทำนายสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 17 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
เอกสารอ้างอิง
Waseem M, Nickerson AB. Identifying and Addressing Bullying [Internet]. 2023 [cited: 2025 Mar 30]. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK441930/
UNESCO. Prevention of violence and bullying in school [Internet]. 2023 [cited: 2025 Mar 30]. Available from: https://www.unesco.org/gem-report/en/articles/prevention-violence-and-bullying-school
ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7. เคยเผลอบูลลี่ใครบ้างหรือเปล่า ทั้งตั้งใจ และไม่ตั้งใจ [อินเตอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 2568 มีนาคม 30]. เข้าถึงได้จาก: https://mhc7.dmh.go.th/01/05/2024/17813/
กรมสุขภาพจิต. ห่วงพฤติกรรม "บูลลี่" เด็กไทยติดอันดับ 2 ของโลก เกือบครึ่งคิดตอบโต้เอาคืน [อินเตอร์เน็ต]. 2563 [เข้าถึงเมื่อ 2568 มีนาคม 30]. เข้าถึงได้จาก: https://shorturl.at/jovFC
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. “ครอบครัวสุขสันต์” ภูมิคุ้มกันเมื่อลูกถูกกลั่นแกล้ง[อินเตอร์เน็ต]. 2563 [เข้าถึงเมื่อ 2568 มีนาคม 30]. เข้าถึงได้จาก: https://shorturl.asia/sZyGJ
อภิญญา เยาวบุตร, วีณา เที่ยงธรรม, อาภาพร เผ่าวัฒนา, สุธรรม นันทมงคลชัย. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการข่มเหงรังแกผู้อื่นในวัยรุ่นตอนต้น เขตกรุงเทพมหานคร. วารสารพยาบาลสาธารณสุข. 2558; 29(2):71-84.
ข่าวสดออนไลน์. มือมีดฟันคอเพื่อนรับ โดนบูลลี่ว่าจน ไม่มีเงินซื้อขนม 3 วันซ้อน จนต้องก่อเหตุ [อินเตอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 2568 มีนาคม 30]. เข้าถึงได้จาก: https://www.khaosod.co.th/around-thailand/news_7252545
ไทยรัฐออนไลน์. ประชดชีวิต! ถูกเพื่อนบูลลี่ ด.ญ.ม.2 ฆ่าตัวตาย โพสต์เฟซบุ๊กลา แล้วไปกระโดดน้ำ [อินเตอร์เน็ต]. 2566 [เข้าถึงเมื่อ 2568 มีนาคม 30]. เข้าถึงได้จาก: https://www.thairath.co.th/news/crime/2602376
Bandura, A. Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. New Jersey: Prentice-Hall; 1989.
Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement. 1970; 30(3):607-10.
อัสรี อนุตธโต, พาสนา จุลรัตน์, นฤมล พระใหญ่. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการข่มเหงรังแกของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการวัดผลการศึกษา. 2564; 38(103):158-70.
กิติรัตน์ สุวรรณรงค์, ยุนี พงศ์จตุรวิทย์, นุจรี ไชยมงคล. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมข่มเหงรังแกผู้อื่นในเด็กวัยเรียนตอนปลาย. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 2565: 30(4):13-25.
Chung JY, Sun MS, Kim HJ. What makes bullies and victims in Korean elementary schools?. Child Youth Serv Rev. 2018;94:132-9. doi: 10.1016/j.childyouth.2018.09.035.
เกษตรชัย และหีม. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการรังแกของนักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดสงขลา. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 2557; 6(12):14-30.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารศูนย์อนามัยที่ 9 : วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความหรือข้อคิดเห็นใด ๆ ที่ประกฎในวารสารศูนย์อนามัยที่ 9 เป็นความคิดเห็นของผู้เขียน บรรณาธิการ คณะผู้จัดทำ และศูนย์อนามัยที่ 9 นครราชสีมา (เจ้าของ) ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
ผลการพิจารณาของกองบรรณาธิการและผู้ทรงคุณวุฒิถือเป็นที่สิ้นสุด คณะบรรณาธิการวารสารฯ ขอสงวนสิทธิ์ในการตรวจแก้ไขข้อความให้ถูกต้องตามหลักภาษาและมีความเหมาะสม
กองบรรณาธิการวารสารฯ ขอสงวนสิทธิ์มิให้นำเนื้อหาใด ๆ ของบทความ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของผลการประเมินบทความในวารสารฯ ไปเผยแพร่ก่อนได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการ อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร และผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารศูนย์อนามัยที่ 9
