การวิเคราะห์การใช้เชิงมวยไทยของนักมวยไทยยอดเยี่ยม สมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การใช้เชิงมวยไทยของนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักมวยไทยยอดเยี่ยมของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยระหว่างปี พ.ศ. 2527-2565 จำนวน 37 คน โดยเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือในการวิจัยเป็นแบบวิเคราะห์การใช้เชิงมวยไทย ผู้วิจัยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยการวิเคราะห์คลิปวิดีโอการแข่งขันชกมวยไทยในแต่ละปีของนักมวยไทยยอดเยี่ยมทุกคนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างคนละ 5 คลิป รวมจำนวน 185 คลิป โดยวิธีการการตรวจสอบและการประเมินผลอย่างเป็นระบบ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน  ผลการวิจัยพบว่า 1) เชิงหมัด มากที่สุด คือ ท่ากาจิกไข่ เป็นการใช้หมัดตรงหน้าซ้ำ ๆ เพื่อทำลายสมาธิคู่ต่อสู้ให้เปิดเป้าหมายจึงเป็นเหตุผลที่นักมวยใช้ท่านี้มาก รองลงมาคือ ท่าพระพรายล้มสิงขร และน้อยที่สุดคือ ท่าหักด่านลมกรด 2) เชิงเท้า มากที่สุด คือ ท่าตามด้วยแข้ง เป็นใช้หน้าแข้งเตะจังหวะเดียวที่ใช้ได้ทั้งการรุกและการรับสามารถกระทำซ้ำๆ ได้ จึงทำให้นักมวยใช้ท่านี้มาก รองลงมาคือ ท่าแปลงอินทรีย์ และน้อยที่สุดคือ ท่านางสลับบาท 3) เชิงเข่า มากที่สุดคือ ท่าหยอกนาง เป็นการใช้เข่าเฉียงที่ใช้ได้ง่ายและสามารถใช้ทั้งรุกและรับสามารถกระทำซ้ำ ๆ ได้จึงทำให้นักมวยใช้ท่านี้มาก รองลงมา คือ ท่ากุมภัณฑ์พุ่งหอก และน้อยที่สุดคือ ท่างูไล่ตุ๊กแก 4) เชิงศอก มากที่สุดคือ ท่าพร้ายายแก่ เป็นท่าการใช้ศอกเหวี่ยงบนลงล่างที่ใช้ได้ง่ายและใช้ได้ทั้งตอนปล้ำกันและอยู่ด้านนอกได้จึงเป็นเหตุผลที่ใช้ท่านี้มาก รองลงมาคือ ท่าพุ่งหอก และน้อยที่สุด คือ ท่าฟ้าลั่น