การสร้างแบบทดสอบทักษะกีฬาแฮนด์บอลและเกณฑ์ปกติสำหรับนักกีฬาแฮนด์บอล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบทดสอบและเกณฑ์ปกติของทักษะกีฬาแฮนด์บอลสำหรับนักกีฬาแฮนด์บอลมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาแฮนด์บอลมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติที่เข้าทำการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 “พลศึกษาเกมส์” โดยเป็นนักกีฬาแฮนด์บอลทีมชายและทีมหญิงอย่างละ 80 คน คน ผู้วิจัยใช้การสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบทดสอบทักษะกีฬาแฮนด์บอลสำหรับนักกีฬาแฮนด์บอล ผู้วิจัยสร้างขึ้นประกอบด้วย 4 รายการ ได้แก่ การรับ – ส่งบอล การเลี้ยงบอล การเข้าทำประตู และการยิงประตู สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การหาค่าความเชื่อมั่นของแบบทดสอบด้วยวิธีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
แบบทดสอบความสามารถทางทักษะกีฬาแฮนด์บอลสำหรับนักกีฬาแฮนด์บอลมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ซึ่งประกอบด้วยข้อทดสอบ 4 รายการ ได้แก่ การรับ – ส่งบอล การเลี้ยงบอล การเข้าทำประตู และการยิงประตู เท่ากับ 1.00, 0.80, 0.80 และ 0.80 ตามลำดับ ซึ่งค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ความเชื่อถือได้ของแบบทดสอบอยู่ในเกณฑ์ดีมากทั้ง 4 รายการ และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ความเป็นปรนัยของแบบทดสอบเท่ากับ 0.99, 0.99, 0.93 และ 0.99 ตามลำดับ โดยอยู่ในเกณฑ์ดีมากทั้ง 4 รายการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Baumgartner, T. A., A. S. Jackson, M. T. Mahar, and D. A. Rowe. (2003). Measurement for evaluation in physical education and exercise science (7th ed.). Boston, Massachusetts: McGraw-Hill.
Bishop, P. A. (2019). Measurement and evaluation in physical activity applications exercise science, physical education, coaching, athletic training, and health. New York: Routledge.
Kirkendall, D. R., Gruber, J. J., & Johnson, R. E. (1998). Measurement and evaluation for physical educators. Dubuque: Wm. C. Brown.
Kittipong Pipitkun. (2018). Quality of questionnaire tools: Validity and reliability in public administration for research. NEU Academic and Research Journal, 8(2), 104-110.
Lacy, A. C., & Williams, S. M. (2018). Measurement and evaluation in physical education and exercise science in measurement and evaluation in physical education and exercise science. Retrieved from https://doi.org/10.4324/9781315312736
National Research and Innovation Policy Council. (2017). (Draft) 20-year Research and Innovation Strategy (2017 - 2036). Bangkok: Cocoon & Co., Ltd.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift voor Onderwijsresearch, 2(2), 49-60.
Sports Authority of Thailand. (2022). Sports Authority of Thailand Strategic Plan (2022 - 2027). Tourism Authority of Thailand, Ministry of Tourism and Sports.
Thanawat Sittichatburana, Worapong Yaemngamluea, and Sombat Onsiri. (2019). Desirable competencies of handball referees according to the opinions of team managers and athletes in the 44th National Games "Nakhon Sawan Games". Journal of Health Education, Physical Education and Recreation, 45(1).
