การศึกษาเปรียบเทียบผลการระงับปวดหลังผ่าตัดรยางค์ส่วนล่างในผู้ป่วยเด็ก ระหว่างการบริหารยาชาทางช่องเหนือดูราและยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทาง หลอดเลือดดำ

บทคัดย่อ

บทนำ: การระงับความปวดหลังผ่าตัดผู้ป่วยเด็กที่ผ่าตัด
รยางค์ส่วนล่างสามารถทำได้หลายรูปแบบ แต่ผลการระงับ
ปวดด้วยวิธีให้ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราและวิธีให้
ยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทางหลอดเลือดดำยังไม่มีการ
ศึกษาเปรียบเทียบกันมาก่อน
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสิทธิผลในการระงับปวดหลัง
ผ่าตัดและอุบัติการณ์การเกิดภาวะแทรกซ้อนของวิธีให้ยาชา
เฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราและวิธีให้ยาโอปิออยด์แบบ
ต่อเนื่องทางหลอดเลือดดำ
วิธีการศึกษา: ศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนาในผู้ป่วยเด็กสาม
กลุ่มที่ได้รับการระงับความปวดหลังผ่าตัดด้วยวิธีแตกต่างกัน
ระหว่างปี 2555-2557
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 111 ราย แบ่งเป็นกลุ่มให้ยาชา
เฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราแบบต่อเนื่อง 33 ราย กลุ่มให้
ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราบริเวณ caudal ร่วมกับ
การให้ยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทางหลอดเลือดดำ 32 ราย
และกลุ่มให้ยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทางหลอดเลือดดำ
อย่างเดียว 46 ราย พบปริมาณยามอร์ฟีนที่ใช้หลังผ่าตัดใน
กลุ่มให้ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราแบบต่อเนื่อง
น้อยกว่ากลุ่มให้ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราบริเวณ
caudal ร่วมกับการให้ยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทาง

หลอดเลือดดำและกลุ่มให้ยาโอปิออยด์แบบต่อเนื่องทาง
หลอดเลือดดำอย่างเดียวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (mean
0.07 ± 0.04, 0.38 ± 0.20, 0.34 ± 0.22 mg/kg/day,
p<0.001 ตามลำดับ) ส่วนผลข้างเคียงจากยาในกลุ่มที่ได้รับ
ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้นดูราแบบต่อเนื่องพบอาการคัน
ทั้งในช่วง 24 ชั่วโมงแรกและหลัง 24 ชั่วโมงหลังผ่าตัด
มากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.003 และ
p=0.038 ตามลำดับ)
สรุป: การระงับความปวดหลังผ่าตัดในผู้ป่วยเด็กที่เข้ารับ
ผ่าตัดรยางค์ส่วนล่างโดยให้ยาชาเฉพาะที่ทางช่องเหนือชั้น
ดูราแบบต่อเนื่องเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพ สามารถลดการใช้
ปริมาณมอร์ฟีนหลังผ่าตัด