ยาระงับความรู้สึกที่ถูกบิดเบือนในเวชปฏิบัติ

บทคัดย่อ

บุคลากรทางการแพทย์เป็นผู้เข้าถึงยาที่ออกฤทธิ์ต่อ จิตประสาทได้ง่ายกว่าคนทั่วไป และวิสัญญีเป็นสาขาที่มี บุคลากรติดยามากเป็นอันดับต้นๆ โดยยาระงับความรู้สึกตัว (ทั้งชนิดสูดดมและไม่สูดดม) และยาระงับความปวดถูกนำไปใช้อย่างบิดเบือนมากที่สุด

อีเทอร์ ซีโวฟลูเรน โคลโรฟอร์มและไนตรัสออกไซด์ เป็น ยาระงับความรู้สึกตัวชนิดสูดดมที่ถูกนำไปใช้อย่างผิดๆ ปัจจัย ที่ส่งผลให้ความเข้มข้นของยาในถุงลมปอดสูงขึ้นจะทำให้ ออกฤทธิ์และหมดความรู้สึกอย่างรวดเร็ว ยาออกฤทธิ์ยับยั้ง การนำคำสั่งสั่งประสาท ทำให้เกิดอารมณ์เคลิบเคลิ้ม ประสาท หลอน ง่วงซึม ลืมเหตุการณ์ และกดการหายใจ การได้รับใน ขนาดสูง ทำให้หัวใจหยุดเต้น การหยุดยาทันที ทำให้เกิด อาการถอนยาได้

ยาระงับความรู้สึกตัวชนิดไม่สูดดม เช่น พร๊อพโพฟอลมีฤทธิ์นำสลบและตื่นได้เร็ว ลดระดับความรู้สึกตัว ทำให้เคลิบเคลิ้ม แต่ทำให้หลอดเลือดทั่วร่างกายขยายตัว กดกล้าม เนื้อหัวใจและทำให้หยุดหายใจ ในขณะที่เคตามีน ทำให้ ประสาทหลอน คล้ายล่องลอยไปแบบไร้ตัวตน กล้ามเนื้อเกร็ง กระตุก เพิ่มความดันเลือดและความดันในกะโหลกศีรษะ ส่วน เบนโซไดอะซีปีนส่งผลให้ลดความวิตกกังวล สงบและหลงลืม เหตุการณ์ ยากดการหายใจได้อย่างรุนแรงโดยเฉพาะเมื่อให้ ร่วมกับมอร์ฟีน

มอร์ฟีนเป็นยาระงับปวดที่มีประสิทธิภาพ ทำให้ เคลิบเคลิ้ม ประสาทหลอน ง่วงซึม กล้ามเนื้อทรวงอกหดเกร็ง ปัสสาวะลำบาก คลื่นไส้อาเจียน ลดการเคลื่อนไหวของ กระเพาะอาหารและลำไส้และทำให้ท้องผูก แต่การได้รับยาในปริมาณสูงเป็นเวลานาน นอกจากไม่ช่วยให้บรรเทาอาการ ปวดแล้ว ยังำให้ติดยา ดื้อยา และมีภาวะ แทรกซ้อนตาม มา เช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล นอนไม่หลับ และกดการ หายใจจนผู้ป่วยเสียชีวิตได้