ปัจจัยที่มีผลต่อความสามารถของบุคลากรทางวิสัญญีในการให้บริการ สืบเนื่องจาก การศึกษาแบบสหสถาบันต่ออัตรากำลังบุคลากรทางวิสัญญีวิทยาในประเทศไทย

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: ความหลากหลายของระดับความสามารถของ ผู้ให้บริการทางวิสัญญี เป็นปัจจัยสำคัญที่สัมพันธ์กับคุณภาพ การบริการ ดังนั้นการศึกษานี้จึงได้จัดทำขึ้น เพื่อศึกษาปัจจัย ต่างๆ ที่มีผลต่อระดับความสามารถของบุคลากรทางวิสัญญี เพื่อการบริหารจัดการด้านบริการที่เหมาะสมในประเทศไทย วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาภาคตัดขวาง แบบพหุสถาบัน โดยเป็นงานวิจัยย่อยและต่อเนื่องจากโครงการวิจัยเรื่อง การศึกษาแบบสหสถาบันต่ออัตรากำลังบุคลากรทาง วิสัญญีวิทยาในประเทศไทย (Study Of Multicenter on Thai Anesthesia Manpower; SOMTAM) ทำการศึกษาใน โรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข จากทุกเขตสุขภาพ ตั้งแต่โรงพยาบาลทั่วไปขนาดเล็ก โรงพยาบาลทั่วไประดับ จังหวัด โรงพยาบาลศูนย์ และโรงพยาบาลเฉพาะทาง ศึกษา ข้อมูลพื้นฐานด้านบุคลากร ปัจจัยด้านผู้ป่วย ปัจจัยด้านการ ผ่าตัดและปัจจัยด้านวิสัญญี ที่มีผลต่อระดับความสามารถของบุคลากรที่ให้บริการผู้ป่วยรายนั้นๆ โดยรวบรวมจากการ ให้บริการทางวิสัญญีทุกชนิดที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลา 5 วัน ทำการ และ 2 วันหยุดราชการ ตั้งแต่ 16 มิถุนายน-27 กรกฎาคม 2562 โดยกำหนดให้ระดับความสามารถบุคลากร มีค่าตั้งแต่ 1-5 (novice to expert) วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ แบบพรรณนา และ logistic regression analysis แสดงผล ด้วย odds ratio (OR); 95% confidence interval (95%CI) โดยถือว่ามีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อ p-value<0.05 ผลการศึกษา: มีผู้เข้าร่วมศึกษาทั้งสิ้น 3,774 คน จาก 18 โรงพยาบาล (2,677 คน ในกลุ่มศึกษาความสัมพันธ์และ 1,097 คน ในกลุ่มทดสอบ) ระดับความสามารถของบุคลากร ในการให้บริการทางวิสัญญีทั้งกระบวนการ มีค่า 3.57±1.41 โดยในโรงพยาบาลศูนย์อยู่ในระดับ 3.66±0.35 โรงพยาบาล ทั่วไประดับจังหวัดอยู่ในระดับ 3.78±0.34 โรงพยาบาลทั่วไป ขนาดเล็กอยู่ในระดับ 3.38±0.48 และโรงพยาบาลเฉพาะทาง อยู่ในระดับ 3.44±0.34 ส่วนปัจจัยที่สัมพันธ์กับระดับความ สามารถของบุคลากรทางวิสัญญี ได้แก่ ระดับของโรงพยาบาล (OR 0.56; 0.4-0.9 ในโรงพยาบาลเฉพาะทาง ถึง OR 7.62; 4.9-11.9 ในโรงพยาบาลทั่วไประดับจังหวัด) ASA physical status (OR 1.17; 0.9-1.5 ใน ASA II ถึง OR 1.97; 1.2-3.3 ใน ASA IV และ V) การเตรียมความพร้อมของผู้ป่วยก่อน การให้ยาระงับความรู้สึก (OR 1.5; 1.1-1.9) การเฝ้าระวัง (OR 2.3; 1.5-3.6) เทคนิคพิเศษอื่นที่ใช้ประกอบการให้ยา ระงับความรู้สึก (OR 1.9; 1.2-3.1) การใช้เครื่องให้ความ อบอุ่นร่างกาย (OR 1.6; 1.4-2.0) และระยะเวลาที่ใช้ในการ ดูแลผู้ป่วยในห้องพักฟื้น (OR 1.1; 1.1-1.2) โดยมีค่า area under the receiver operating characteristic curve (AUC) 0.73 ในกลุ่มศึกษาความสัมพันธ์และ 0.77 ในกลุ่มทดสอบ สรุป: ระดับความสามารถของบุคลากรทางวิสัญญีสำหรับ การดูแลผู้ป่วยก่อนการให้ยาระงับความรู้สึก ระหว่างการให้ ยาระงับความรู้สึก และหลังการให้ยาระงับความรู้สึก มีค่า แตกต่างกัน โดยปัจจัยที่มีผลสำคัญคือระดับของโรงพยาบาล ปัจจัยด้านวิสัญญี และปัจจัยด้านตัวผู้ป่วย