ความเหมาะสมในการใช้ยาระงับความรู้สึกชนิดไอระเหยสำหรับผู้ป่วย ที่เข้ารับการรักษาโดยใช้กระแสไฟฟ้ากระตุ้นให้ชัก

บทคัดย่อ

ปัจจุบันการกระตุ้นให้ชักด้วยไฟฟ้าเป็นการรักษาผู้ป่วยจิตเวชที่บุคลากรวิสัญญีเข้าไปมีบทบาทช่วยให้ ผู้ป่วยปราศจากความวิตกกังวล ความทุกข์ทรมาน ความเจ็บปวดจากการบำบัดเป็นเวลานานๆ พร้อมให้ความร่วมมือด้วยความสงบและหลับภายใต้การให้ยาระงับความรู้สึกแบบทั่วไป ซึ่งแพทย์และพยาบาลจะเฝ้าระวังดูแลการเปลี่ยนแปลงสัญญาณชีพผู้ป่วยตลอดเวลาอย่างใกล้ชิด เพื่อลดความเสี่ยงต่อเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์หรือภาวะแทรกซ้อนรุนแรงอาจเกิดขึ้นได้อาทิ กระดูกหัก อวัยวะภายในฉีกขาด หรือภาวะปอดอักเสบจากการสำลัก นอกจากนี้เทคนิคการระงับความรู้สึกที่ไม่เหมาะสม ยังอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงภายหลังการทำหัตถการเช่น อาการปวดศีรษะและปวดตึงกล้ามเนื้อ ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ ความรู้สึกสับสน การสูญเสียความทรงจำชั่วขณะและความทรงจำย้อนหลัง ที่สำคัญทำให้ผู้ป่วยสะสมประสบการณ์ที่เป็นอคติต่อการรักษาในครั้งต่อไป บทความนี้ได้เน้นถึงการระงับความรู้สึกด้วยการบริหารยาสูดดมชนิดไอระเหยที่ถูกนำเข้ามาทดแทนการให้ยาเข้าทางหลอดเลือดดำที่ปฏิบัติกันมาในช่วงเวลาหนึ่งมากขึ้นเป็นลำดับ เพราะเป็นเทคนิคที่สามารถนำสลบผู้ป่วยได้รวดเร็วในชั่วระยะเวลาสั้นๆ จึงเหมาะกับผู้ป่วยที่มีภาวะกระสับกระส่าย เครียด กลัวเข็ม ปฏิเสธความร่วมมือในการเปิดหลอดเลือดดำเพื่อให้สารน้ำ และเป็นวิธีที่บุคลากรวิสัญญียังสามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงระดับความลึกของการระงับความรู้สึกได้ง่าย ช่วยให้ผู้ป่วย ฟื้นตัวเร็ว มีผลข้างเคียงต่อระบบไหลเวียนเลือดและระบบทางเดินหายใจค่อนข้างน้อย ส่งผลให้การรักษา การทำงานร่วมกันของทีมสหสาขาวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วย บรรลุเป้าหมายด้วยความปลอดภัย