การแจ้งข่าวร้ายในการดูแลแบบประคับประคอง: การทบทวนหลักฐานเชิงประจักษ์
คำสำคัญ:
การแจ้งข่าวร้าย, การดูแลแบบประคับประคอง, การทบทวนหลักฐานเชิงประจักษ์บทคัดย่อ
การแจ้งข่าวร้ายเป็นขั้นตอนที่สำคัญในการดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองเนื่องจากการแจ้งข่าวร้ายด้วยวิธีที่เหมาะสมจะส่งผลดีต่อทั้งตัวผู้ป่วย ครอบครัว และบุคลากรทีมสุขภาพ การทบทวนหลักฐานเชิงประจักษ์ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิธีการแจ้งข่าวร้าย และผลของการแจ้งข่าวร้ายในการดูแลแบบประคับประคอง โดยทบทวนหลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับการแจ้งข่าวร้ายในการดูแลแบบประคับประคองทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2556 โดยใช้แนวทางการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบของสถาบันโจแอนนาบริกส์ (Joanna Briggs Institute, 2008) เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1) แบบคัดกรองงานวิจัย 2) แบบประเมินคุณค่างานวิจัย และ 3) แบบบันทึกผลการสกัดข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาในการวิเคราะห์ลักษณะทั่วไปของเอกสารรายงานวิจัย และการสรุปเชิงเนื้อหา จากการสืบค้นข้อมูลพบเอกสารรายงานการวิจัยตามเกณฑ์คัดเลือกจำนวน 6 เรื่อง ซึ่งเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพจำนวน 3 เรื่อง งานวิจัยเชิงบรรยายจำนวน 2 เรื่อง และงานวิจัยเชิงทดลองจำนวน 1 เรื่อง ผลการทบทวนพบว่า
- วิธีการแจ้งข่าวร้าย ผลการศึกษาครั้งนี้ยังไม่ได้วิธีการที่ชัดเจนในการแจ้งข่าวร้าย แต่ได้แนวทางในการแจ้งข่าวร้ายดังนี้ แพทย์ควรเป็นผู้แจ้งข่าวร้ายและควรแจ้งผู้ป่วยทันทีที่วินิจฉัยว่าเป็นโรคระยะสุดท้าย ควรมีทักษะการสื่อสารในการแจ้งข่าวร้าย ก่อนแจ้งข่าวร้ายแพทย์ควรสร้างสัมพันธภาพกับผู้ป่วยและครอบครัว ควรใช้วิธีการนั่งในการแจ้งข่าวร้าย ควรแจ้งข้อมูลการวินิจฉัยโรคตามความจริง อธิบายให้ผู้ป่วยและครอบครัวเข้าใจเกี่ยวกับโรค แผนการรักษา และผลข้างเคียงจากการรักษา มีการให้ข้อมูล
เป็นลำดับขั้นตอนตรงกับความต้องการของผู้ป่วย ใช้เวลาที่เหมาะสมในการให้ข้อมูล ควรใช้ภาษาที่เหมาะสม มีการแสดงความเห็นอกเห็นใจ ให้ความหวังและกำลังใจ ควรให้โอกาสและยอมรับการเลือกแผนการรักษาของผู้ป่วยและครอบครัว เคารพการตัดสินใจของผู้ป่วย นอกจากนี้แพทย์ควรให้ข้อมูลเกี่ยวกับการดูแลในระยะสุดท้ายของชีวิตแก่ผู้ป่วยและครอบครัว
- ผลของการแจ้งข่าวร้ายพบว่า ผู้ป่วยและครอบครัวมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับโรคที่เป็นอยู่ แผนการรักษาและผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นจากการรักษา มีโอกาสเลือกแผนการรักษาที่เหมาะสม มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีโอกาสเตรียมตัวเมื่อวาระสุดท้ายมาถึง
ผลการทบทวนหลักฐานเชิงประจักษ์ในครั้งนี้ได้ข้อมูลพื้นฐานเพื่อให้เกิดความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการแจ้งข่าวร้าย และประเด็นที่ควรระมัดระวังในการแจ้งข่าวร้าย และควรมีการทำวิจัยซ้ำเกี่ยวกับการแจ้งข่าวร้ายในการดูแลแบบประคับประคองโดยเฉพาะการวิจัยเชิงทดลอง
เอกสารอ้างอิง
Nursing Times, 105(13), 14-16.
Bruera, E., Palmer, J. L., Pace, E., Zhang, K., Willey, J., Strasser, F., & Bennett, M. I. (2007). A
randomized, controlled trial of physician postures when breaking bad news to cancer
patients. Palliative Medicine, 21, 501-505. doi:10.1177/0269216307081184
Buckman, R. (2005). Breaking bad news: The S-P-I-K-E-S strategy. Community Oncology, 2(2),
138-142.
Boonnun, J., & Chayaput, P. (2009). Nurse’s role in unfavorable information “Breaking Bad
News” communication to cancer patients. Thai Journal of Nursing Council, 24(3),
7-19. (In Thai)
Boonnun, J., & Chayaput, P. (2011). The measure of patients’ preferences for communication:
Psychometric characteristics of the Thai Version. Thai Journal of Nursing Council, 26(3), 31.-47. (In Thai)
Davis, B. (2001). Supporting families in palliative care. In B.R. Ferrell & N. Coyle (Eds.),
Textbook of palliative nursing (pp. 363-373). New York, NY: Oxford University Press.3
Doyle, D., Hanks, G. W. C., Cherny, N. I., & Calman, K. (Eds.). (2004). Oxford textbook of
palliative medicine (3rd ed.). New York, NY: Oxford University Press.
Ferrell, B. R., & Coyle, N. (Eds.). (2010). Oxford textbook of palliative nursing (3rd ed.).
New York, NY: Oxford University Press.
Gramling, R., Norton, S., Ladwig, S., Winters, P., Metzger, M., Quill, T., & Alexander, S. (2013).
Latent classes of prognosis conversations in palliative care: A mixed-methods study. Journal of Palliative Medicine, 16(6), 653-660. doi:10.1089/jpm.2012.0381
Joanna Briggs Institute. (2008). Joanna Briggs Institute reviewers’ manual. Retrieved from
http://www.Joannabriggs.edu.au
Kirk, P., Kirk, I, & Kristjanson, L. J. (2004). What do patients receiving palliative care for cancer
and their families want to be told?: A Canadian and Australian qualitative study.
British Medical Journal, 328(7452), 1343.doi:10.1136/bmj.38103.423576.55
Katumarn, P. (2012). Breaking bad news in C. Shayakul., K. Weerakul., R. Praditsuwan., &
W. Thotang (Eds.). Medical thics (pp. 143-158). Bangkok: Deuantula. (In Thai)
Pungratsamee, T. (2010). Palliative care in End of life (1st ed., pp. 1-7). Bangkok:
National Health Security Office. (In Thai)
Priest Hospital, Department of Medical Services, Ministry of Pubilce Health. (2008). Clinical
practice guideline for palliative care Retrieved from
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id= rb515&month=09-2011&date=08&group=225&gblog=1
Rassin, M., Levy, O., Schwartz, T., & Silner, D. (2006). Caregivers’ role in breaking bad news:
Patients, doctors, and nurses’ point view. Cancer Nursing, 29(4), 302-309.
Reinke, F. L., Slatore, C. G., Uman, J., Udris, E. M., Moss, B. R., Engelberg, R. A., & Au, D. H.
(2011). Patient-clinician communication about end-of-life care topics: Is anyone talking to patients with chronic obstructive pulmonary disease?. Journal of Palliative Medicine, 14(8). doi:10.1089/jpm.2010.0509
Starks, H., Vig, E. K., & Pearlman, R. A. (2011). Advance care planning. In L. L. Emanuel & S. L.
Librach (Eds.), Palliative care: Core skills and clinical competencies (2nded., pp. 270-283). St. Louis, MO: Elsevier Saunders.
Williams, W. S., Hanson, L. C., Boyd, C., Green, M., Goldmon, M., Wright, G., & Corbie-Smith,
G. (2008). Communication, decision making, and cancer: What African Americans want physicians to know. Journal of Palliative Medicine, 11(9), 1221-1226. doi:10.1089/jpm.2008.0057
World Health Organization. (2002). Pain relief and palliative care. In National Cancer Control
Programmes (Ed.), Policies and managerial guidelines (2nd ed., pp. 83-91). Geneva: Author.
Wannapira, W., & Wannapira, P. (2007). How to make breaking bad news easier.
Buddhachinaraj Medical Journal. 24(3), 358-368. (In Thai)
Yingcharnkul, N., Gomutbutra, P., Khumsukol, J., & Pantilat, Z. S. (2010). How to discussgoal of
care with terminal illness patient’s family?: A nominal group technique study in Chiang Mai Medical School. The Thai Journal of Primary Care and Family Medicine, 2(5), 7-9.
Yun, Y. H., Lee, C. G., Kim, S. Y., Lee, S. W., Heo, D. S., Kim, J. S., . . . You, C. H. (2004). The
attitudes of cancer patients and their families toward the disclosure of terminal illness. Journal of Clinical Oncology, 22(2), 307-314.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลสาร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
