ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ สมรรถนะแห่งตน และการปฏิบัติของมารดา เพื่อการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน
คำสำคัญ:
ความรู้, สมรรถนะแห่งตน, การปฏิบัติ, การส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาบทคัดย่อ
เด็กวัยหัดเดินเป็นวัยที่มีพัฒนาการด้านภาษาอย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงต่อการเกิดปัญหาพัฒนาการได้มากกว่าเด็กวัยอื่น การปฏิบัติของมารดาเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดินที่ถูกต้องเหมาะสมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อพัฒนาการของเด็กวัยหัดเดิน การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาความรู้ สมรรถนะแห่งตน และการปฏิบัติของมารดาเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ สมรรถนะแห่งตนและการปฏิบัติของมารดาเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน กลุ่มตัวอย่างคือ มารดาของเด็กวัยหัดเดินที่มีอายุ 2-3 ปี ในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในเขตจังหวัดอุทัยธานี จำนวน 194 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามความรู้ของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กวัยหัดเดิน 2) แบบสอบถามสมรรถนะแห่งตนของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน และ 3) แบบสอบถามการปฏิบัติของมารดาเพื่อการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน ตรวจสอบความถูกต้องของเครื่องมือได้ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา (CVI) ของแบบสอบถาม ทั้ง 3 ฉบับ ได้เท่ากับ 1 และตรวจสอบความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้ง 3 ฉบับ ได้เท่ากับ 0.93, 0.95 และ 0.92 ตามลำดับ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และหาความสัมพันธ์โดยสถิติ Spearman rank correlation coefficient
ผลการศึกษาพบว่า มารดาส่วนใหญ่ ร้อยละ 90.72 มีคะแนนความรู้ ในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดินอยู่ในระดับสูง ( = 9.83, SD = 1.49 Range = 6-11) มีคะแนนสมรรถนะแห่งตนในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดินอยู่ในระดับสูงและปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 49.00 เท่า ๆ กัน ( = 41.17, SD = 6.25 Range = 24-56) มารดาร้อยละ 52.60 มีคะแนนการปฏิบัติเพื่อส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กวัยหัดเดิน อยู่ในระดับต่ำ ( = 51.72, SD = 9.25 Range = 32-78) ความรู้ของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดินไม่มีความสัมพันธ์กับการปฏิบัติของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน (p > .05) สำหรับสมรรถนะแห่งตนของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กวัยหัดเดินมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาเด็กวัยหัดเดินในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (rs = .434, p < .01)
ผลการวิจัยครั้งนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการส่งเสริมการปฏิบัติของมารดาในการส่งเสริมพัฒนาการด้านภาษาของเด็กวัยหัดเดิน โดยเน้นการส่งเสริมสมรรถนะแห่งตนของมารดา เพื่อส่งเสริมให้เด็กมีการพัฒนาทางภาษาเพิ่มมากขึ้นอย่างเต็มศักยภาพและเหมาะสมกับวัย
เอกสารอ้างอิง
Albarran, A. S., & Reich, S. M. (2014). Using baby books to increase new mothers' self-efficacy and improve toddler language development. Infant and Child Development, 23(4), 374-387.
Alkhazrajy, L., & Aldeen, E. (2017). Assessment of mother’s knowledge regarding the developmental milestone among children under two years in Iraq. American Journal ofApplied Sciences, 14(9), 869-877. doi: 10.3844/ajassp.2017.869.877
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman and company.
Booth, C. L., & Kelly, J. F. (2002). Child care effects on the development of toddlers with special needs. Early Childhood Research Quarterly, 17(2), 171-196.
Coleman, P. K., Trent, A., Bryan. S., King, B., Rogers, N., & Nazir, M. (2002). Parenting behavior, mother’ self-efficacy beliefs, and toddler performance on the Bayley scales of infant development. Early Child Developmental Care, 172(2), 123-140.
Department of Health. (2013). Annual Report, Department of Health, 2013. Ministry of Public Health. Retrieved from http://www.anamai.moph.go.th/ewt_dl_link.php?nid=5309
Desmarais, C., Sylvestre, A., Meyer, F., Bairati, I., & Rouleau, N. (2010). Three profiles of language abilities in toddlers with an expressive vocabulary delay: Variations on a theme. Journal of Speech, Language, and Hearing Research, 53(3), 699-709. doi: 10.1044/1092-4388(2009/07-0245)
Fulop, S., & Chater, N., (2013). Why formal learning theory matters for cognitive science. Topics in Cognitive Science, 5(1), 3-12. doi: 10.1111/tops.12004
Hawa, V., & Spanoudis, G. (2014). Toddlers with delayed expressive language: An overview of the characteristics, risk factors and language outcomes. Research in Developmental Disabilities, 35(2), 400-407. doi: 10.1016/j.ridd.2013.10.027
Health Center 3 Chonburi Department of Health, Ministry of Public Health. (2014). The study of factors affecting the development of Thai children in the fiscal year 2014. Chonburi: Author.
Hockenberry, M., & Wilson, D. (2009). Wong's essentials of pediatric nursing (8th ed.). St. Louis, MO: Mosby Elsevier.
Huang, K., Obriencaughy, M., Genevro, J., & Miller, T. (2005). Maternal knowledge of child development and quality of parenting among White, African-American and Hispanic mothers. Journal of Applied Developmental Psychology, 26(2), 149-170.
Jintanont, P. (2004). Language development of children in the first 3 years and promotion of language development of caregivers (Unpublished master’ thesis). Chiang Mai University,Thailand. (in Thai)
Kaikeaw, K. (2002). Perception and behavior of early childhood development in rural families. (Independent Study in Public Health program). Chiang Mai University, Thailand.
Manowong, W. (2007). Perceived benefits, self-efficacy and behavioral promotion of mothers' toddler development (Unpublished master’ thesis). Chiang Mai University, Thailand. (in Thai)
McLaughlin, M. R. (2011). Speech and language delay in children. American Family Physician, 83(10), 1183-1188.
Ministry of Public Health. (2015). Development and early childhood development guide. (Developmental Surveillance and Promotion Manual: DSPM). Retrieved from http://www.thaichilddevelopment.com/images/doc/Ebook1.pdf
Phanomrung, S. (2011). Health care officer, Banglamung Hospital (Pathum Thani). Retrieved from http://www.Thaipediatrics.org/file_upload/files/1-2556-9.pdf
Preston, J., Frost, S., Mencl, W., Fulbrigh, R., Landi, N., Grigorenko, E., … Pugh, K. (2010). Early and late talkers: School-age language, literacy and neurolinguistic differences brain. Journal of Neurology, 133, 2185-95. doi: 10.1093/brain/awq163
Prior, M., Bavin, E., & Ong, B. (2011). Predictors of school readiness in five to six-year-old children from an Australian longitudinal community sample. Educational Psychology, 31(1), 3-16.
Reich, S. (2005). What do mothers know? maternal knowledge of child development. Infant Mental Health Journal, 26(2), 143-156. doi: 10.1002/imhj.20038
Rungphiwan, R. & Chitawet, P. (2004). Pediatrics: Guidelines for diagnosis and treatment, Faculty of Medicine, Ramathibodi Hospital. Bangkok: Mahidol University.
Sanders, M. R., & Woolley, M. L. (2004). The relationship between maternal self-efficacy and parenting practices: Implications for parent training. Child: Care, Health & Development, 31, 65-73.
Srisaditnararung, B. (2010). Research methodology in nursing science. Bangkok: U & I International Media.
Willson. (2009). Health promotion of the toddler and family. In M. J., Hockenberry & D. Willson (Eds.), Wong’s essentials pediatric nursing (8th ed., pp. 415-419). Missouri: Mosby Elsevier.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 พยาบาลสาร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลสาร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
