ผลของโปรแกรมความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายในการออกกำลังกายต่อความร่วมมือในการออกกำลังกาย และขนาดของกล้ามเนื้อในผู้ป่วยกระดูกรยางค์ส่วนล่างหัก

บทคัดย่อ

ผู้ป่วยกระดูกรยางค์ส่วนล่างหัก จำเป็นต้องออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอเพื่อคงไว้ซึ่งมวลกล้ามเนื้อ การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายในการออกกำลังกายต่อความร่วมมือในการออกกำลังกายและขนาดของกล้ามเนื้อต้นขาในผู้ป่วยที่มีกระดูกรยางค์ส่วนล่างหัก กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้ป่วยที่มีกระดูกรยางค์ส่วนล่างหัก จำนวน 30 ราย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 15 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายในการออกกำลังกายที่พัฒนาโดยผู้วิจัย ตามกรอบแนวคิดทฤษฎีความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายของคิงร่วมกับการทบทวนวรรณกรรม ประเมินความร่วมมือในการออกกำลังกาย โดยใช้แบบบันทึกความร่วมมือในการออกกำลังกายซึ่งพัฒนาโดยผู้วิจัย ประเมินขนาดของกล้ามเนื้อต้นขาโดยการวัดความยาวเส้นรอบวงของต้นขามีหน่วยเป็นเซนติเมตร วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติ chi-square tests และ repeated measures ANOVA

ผลการวิจัย พบว่า
1. กลุ่มทดลองมีความร่วมมือในการออกกำลังกายสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โดยกลุ่มทดลองมีผู้ร่วมมือในการออกกำลังกายจำนวน 10 คน ขณะที่กลุ่มควบคุมมีจำนวน 2 คน
2. เมื่อเปรียบเทียบขนาดกล้ามเนื้อต้นขาในวันที่กลับมาตรวจตามนัดครั้งแรกกับวันแรกของการเข้ารับการรักษาพบว่า กลุ่มทดลองมีการลดลงของขนาดกล้ามเนื้อเล็กน้อย (mean difference = -1.15, SD = 1.49) ขณะที่กลุ่มควบคุมมีการลดลงของขนาดกล้ามเนื้อมากกว่า (mean difference = -2.16, SD = 1.67) อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงของขนาดกล้ามเนื้อในกลุ่มควบคุมไม่แสดงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายในการออกกำลังกายมีประสิทธิผลต่อการส่งเสริมความร่วมมือในการออกกำลังกาย พยาบาลสามารถนำโปรแกรมนี้ไปใช้เพื่อส่งเสริมความร่วมมือในการออกกำลังกายในผู้ป่วยกระดูกรยางค์ส่วนล่างหัก