ผลของโปรแกรมการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้กระบวนการลูกเสือ ต่อพัฒนาการเด็กอนุบาล โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง

บทคัดย่อ

เด็กปฐมวัย เป็นช่วงวัยสำคัญของการพัฒนาสมองและการเรียนรู้ การจัดประสบการณ์ที่เหมาะสมกับธรรมชาติการเรียนรู้ของเด็กจึงเป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมพัฒนาการ การศึกษาวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบพัฒนาการของเด็กอนุบาลระหว่างกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้กระบวนการลูกเสือกับกลุ่มที่ได้รับการจัดการเรียนการสอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นอนุบาล โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง อายุอยู่ระหว่าง 3-6 ปี จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (1) โปรแกรมการจัดประสบการณ์โดยใช้กระบวนการลูกเสือ จำนวน 5 แผน ในแต่ละแผนใช้ระยะเวลา 3 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง รวมระยะเวลาในการดำเนินการวิจัย 15 สัปดาห์ และ (2) แบบประเมินพัฒนาการเด็กตามเกณฑ์ DSPM ของกรมอนามัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติ independent samples t-test

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยพัฒนาการโดยรวมสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างนัยสำคัญทางสถิติ (t = 5.82, p < .05) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยพัฒนาการด้านการเคลื่อนไหว และด้านการช่วยเหลือตนเองและสังคมสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 5.04, p < .05; t = 2.19, p < .05) อย่างไรก็ตาม ทั้งสองกลุ่มนี้มีพัฒนาการด้านกล้ามเนื้อมัดเล็กและสติปัญญา ด้านการเข้าใจภาษา และด้านการใช้ภาษา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > .05)

ผลการวิจัยเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า โปรแกรมการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้กระบวนการลูกเสือมีประสิทธิผลในการส่งเสริมพัฒนาการโดยรวมของเด็กอนุบาล และสนับสนุนการนำโปรแกรมไปบูรณาการกับการจัดประสบการณ์ตามหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย เพื่อส่งเสริมพัฒนาการของเด็กได้เหมาะสมตามวัย