การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยการใช้ชุดสถานการณ์เสมือนจริง เพื่อส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินและวิกฤต รายวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2

ผู้แต่ง

  • มุขรินทร์ ทองหอม คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • รัตติกาล เรืองฤทธิ์ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • อนงค์ ภิบาล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • มาลี คำคง คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • ปุญณพัฒน์ ชำนาญเพาะ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ
  • กฤตพร สิริสม คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

คำสำคัญ:

สถานการณ์เสมือนจริง, การศึกษาพยาบาล, สมรรถนะแห่งตน, การตัดสินใจทางคลินิก, ผู้ป่วยฉุกเฉินและวิกฤต

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินและวิกฤตของนักศึกษาพยาบาลก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุดสถานการณ์จำลองเสมือนจริง และศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนดังกล่าว กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 57 คน คัดเลือกแบบเจาะจง

เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดการจัดการเรียนการสอนโดยใช้สถานการณ์จำลองเสมือนจริงร่วมกับหุ่นจำลองผู้ป่วยสมรรถนะสูง เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย แบบทดสอบความรู้ในการปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินและวิกฤต แบบสอบถามการรับรู้สมรรถนะแห่งตน และแบบประเมินความพึงพอใจ ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ค่าความเชื่อมั่น .88 - .96 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบทีแบบกลุ่มตัวอย่างไม่เป็นอิสระต่อกัน (Paired t-test)

ผลการวิจัยพบว่า หลังได้รับการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุดสถานการณ์จำลองเสมือนจริง     นิสิตพยาบาลมีคะแนนเฉลี่ยความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินและวิกฤตสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) และมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนการสอนโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean=109.20, SD.=6.86)

ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การจัดการเรียนการสอนโดยใช้ชุดสถานการณ์จำลองเสมือนจริงสามารถพัฒนาความรู้และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของนิสิตพยาบาลได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถประยุกต์ใช้เป็นนวัตกรรมเพื่อเตรียมความพร้อมทางคลินิกแก่ผู้เรียนได้

เอกสารอ้างอิง

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

Foronda, C. L., Fernandez-Burgos, M., Nadeau, C., Kelley, C. N., & Henry, M. N. (2020). Virtual simulation in nursing education: A systematic review spanning 1996 to 2018. Simulation in Healthcare, 15(1), 46–54. https://doi.org/10.1097/SIH.0000000000000411

Jeffries, P. R. (2021). The NLN Jeffries simulation theory (2nd ed.). Wolters Kluwer.

Kim, I. (2024). The effects of simulation-based practical education on nursing students' self-efficacy, performance confidence, and educational satisfaction. Physical Therapy Rehabilitation Science, 13(1), 18–25. https://doi.org/10.14474/ptrs.2024.13.1.18

Kumkong, M., Leejareon, P., Aramrom, Y., & Jitviboon, A. (2016). Effects of simulation-based learning on perceived self-efficacy in providing nursing care for advanced life support to patients with critical illness or emergency condition among nursing students. The Southern College Network Journal of Nursing and Public Health, 3(3), 52–64. (in Thai)

Masoumian Hosseini, T., Ahmady, S., & Edelbring, S. (2022). Teaching clinical decision-making skills to undergraduate nursing students via web-based virtual patients during the COVID-19 pandemic: A new approach to the CyberPatient™ simulator. Journal of Contemporary Medical Sciences, 8(1), 31–37.

Mohamed, S. A., & Fashafsheh, I. H. (2019). The effect of simulation-based training on nursing students' communication skills, self-efficacy and clinical competence for nursing practice. Open Journal of Nursing, 9(8), 855–869. https://doi.org/10.4236/ojn.2019.98064

Ngamman, S., Rinrit, P., & Kaboon, P. (2021). The development of teacher skills in the 21st century and the integration of innovation. MCU Buddhasothorn Review Journal, 1(2), 79–93. (in Thai)

Shin, S., Park, J. H., & Kim, J. H. (2021). Effectiveness of patient simulation in nursing education: A meta-analysis. Nurse Education Today, 99, 104809. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2021.104809

Srichanphan, W., Tathan, S., & Fuekfun, K. (2021). Effects of simulation-based learning on perceived self-efficacy of nursing students in caring for patients with septic shock. Journal of the Royal Thai Army Nurses, 22(1), 283–293. (in Thai)

Tiffany, J. M., & Hoglund, B. A. (2016). Using virtual simulation to teach inclusivity: A case study. Clinical Simulation in Nursing, 12(4), 115–122. https://doi.org/10.1016/j.ecns.2015.12.003

Wiwatkamonchai, A., Tormduangkaew, P., Yossurin, P., & Sitthisongkram, S. (2024). Effects of pre-practice preparation using simulation-based learning on the self-confidence in knowledge, practical skills, and attitudes of second year nursing students. Journal of Nursing and Public Health Research, 4(3), 1–18. (in Thai)

Wong, M. F. F., & Dhaliwal, J. J. K. (2025). High-fidelity simulation and virtual technology in nursing: Stand-alone or combined approaches? A systematic review. Nurse Educator. Advance online publication. https://doi.org/10.1097/NNE.0000000000001968

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-17

รูปแบบการอ้างอิง

ทองหอม ม., เรืองฤทธิ์ ร., ภิบาล อ., คำคง ม., ชำนาญเพาะ ป., & สิริสม ก. (2026). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยการใช้ชุดสถานการณ์เสมือนจริง เพื่อส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการดูแลผู้ป่วยภาวะฉุกเฉินและวิกฤต รายวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ 2. วารสารวิจัยและนวัตกรรมทางสุขภาพ, 9(1), e280907. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jhri/article/view/280907

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย