ผลของโปรแกรมการฝึกอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานต่อเจตคติ ความรู้ และทักษะการปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ชุมชนโพนบก จังหวัดอุดรธานี

ผู้แต่ง

  • ปิติณัช ราชภักดี คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • กนกพร ศรีไม้ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • ศศิวิมล เกษมสุข คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • ศุภาวรรณ ศรีกุล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • พุฒิพงศ์ สุวรรณศรี คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • เกศสุดา คานเพชรทา คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • อรอนงค์ สุมังคะ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี
  • กุลธิดา ดวงดูสัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี

คำสำคัญ:

โปรแกรมฝึกอบรม, การช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน, อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการฝึกอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานต่อเจตคติ ความรู้ และทักษะการปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานของอาสาสมัครสาธารณสุขชุมชนโพนบก จังหวัดอุดรธานี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัย ได้แก่ โปรแกรมการฝึกอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน (RTU CPR for Life) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินเจตคติ แบบทดสอบความรู้ แบบประเมินทักษะปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการได้รับโปรแกรมช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบผลของโปรแกรมก่อนและหลังได้รับโปรแกรมโดยใช้สถิติ Dependent t-test

ผลการศึกษาพบว่า ภายหลังได้รับโปรแกรมกลุ่มตัวอย่าง มีคะแนนเฉลี่ยความรู้ เจตคติ และทักษะปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) โดยมีความพึงพอใจต่อการฝึกอบรมโดยใช้โปรแกรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานอยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.74, S.D. = 0.44) เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านผู้เรียนมีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจสูงสุด (Mean = 4.83, S.D. = 0.39) รองลงมาเป็นด้านอุปกรณ์/สิ่งแวดล้อม (Mean = 4.77, S.D. = 0.42) ด้านผู้สอน (Mean = 4.73, S.D. = 0.45) และด้านสื่อโปรแกรม (Mean = 4.59, S.D. = 0.51) ตามลำดับ จากผลการวิจัยเห็นควรนำโปรแกรมนี้ไปใช้ในการฝึกอบรมอาสาสมัครสาธารณสุขชุมชน เพื่อเผยแพร่ความรู้และมีทักษะปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานกว้างขวางมากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

จินดาพร ลันดา. (2565). ประสิทธิผลของโปรแกรมการพัฒนาทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานในผู้ที่มีภาวะหัวใจหยุดเต้นโดยอาสาสมัครกู้ภัยในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 30(2), 119-204.

ชลิยา ศิริกาล, แจ่มนภา ใขคํา, แก้วใจ มาลีลัย และถนอมศักดิ์ บุญสู่. (2564). บทบาทของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านในการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ ตำบลธาตุ อำเภอวารินชําราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 4(2), 176-189.

ชัจคเณค์ แพรขาว, อรวี ช่างเรือง และสุขุมาล หอมวิเศษวงศา. (2565). การส่งเสริมการเรียนรู้และฝึกทักษะการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานกรณีเกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลันให้แก่ประชาชนเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารบริการวิชาการเพื่อสังคม, 1(2), 1-11.

นาตยา ดวงประทุม, ทัศพร ชูศักดิ์ และทิวากร พระไชยบุญ. (2565). ผลของโปรแกรมอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพต่อความรู้ เจตคติ และทักษะการช่วยฟื้นคืนชีพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน จังหวัดปทุมธานี. วารสารสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 5(3), 51-67.

เนตรนภา สาสังข์, ทัศพร ชูศักดิ์ และอารีย์ เสนีย์. (2563). ผลของโปรแกรมการอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพต่อความรู้ ทักษะ และการรับรู้สมรรถนะแห่งตนของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, วารสารพยาบาลทหารบก, 21(3), 283-293.

บัวบาน ปักการะโต, สหัศถญา สุขจำนงค์, อนุชิต สิ้วอินทร์, วิศรุต ศรีสว่าง และผดุงศิษฏ์ ชำนาญบริรักษ์.(2564). การพัฒนารูปแบบการช่วยฟื้นคืนชีพแบบสัญจร โรงพยาบาลนาดูน จังหวัดมหาสารคาม.วารสารการแพทย์ ฉุกเฉินแห่งประเทศไทย, 1(2), 134-45.

เพ็ญพักตร์ ไชยสงเมือง และชัจคเณค์ แพรขาว. (2560). ผลของโปรแกรมสอนการช่วยเหลือขั้นพื้นฐานภาวะหัวใจหยุดเต้นต่อความรู้และทักษะของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษา ระดับนานาชาติ 2560. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

โรชินี อุปรา, ชยธิดา นนท์เมธาวัฒน์, ปวีณา ยศสุรินทร์ และชลกนก นาภควัตกุล. (2564). ผลของการพัฒนาศักยภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขต่อความรู้และทักษะในการช่วยฟื้นคืนชีพเบื้องต้น. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์, 13(2), 73-85.

วริศรา เบ้านู. (2562). ประสิทธิผลของโปรแกรมการแนะนําการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานทางโทรศัพท์กรณีพบผู้ป่วยหัวใจหยุดเต้นนอกโรงพยาบาลของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย, 6, 37-47.

สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2565). สถานการณ์เจ็บป่วยฉุกเฉิน. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2567 จาก https://www.nmd.go.th/mainpage/wp-content/uploads/2022/08/Marine-EMS_1.8.2022-1.pdf.

สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2567). สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติจัดทำโครงการเฉลิมพระเกียรติในหลวงรัชการลที่ 10. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2567 จาก https://www.niems.go.th/1/News/Detail/7577?group=2.

American Heart Association. (2018). Facts a race against the clock out-of-hospital cardiac arrest. Retrieved May 3, 2024 from https://www.heart.org/.

American Heart Association. (2020). Highlights of the 2020 American heart association guidelines for CPR and ECC. Retrieved May 3, 2024 from https://cpr.heart.org/en/resuscitation-science/cpr-and-ecc-guidelines.

Best, J. W. (1977). Research in Education. New Jersey: Prentice hall Inc.

Bloom, B. S. (1964). Taxonomy of education objective: The classification of educational goals: Handbook II: Affective domain. New York: David Mckay.

Chocron, R., et al. (2021). Bystander cardiopulmonary resuscitation quality: Potential for improvements in cardiac arrest resuscitation. Journal of the American Heart Association, 10(6), e017930. https://doi.org/10.1161/JAHA.120.017930

Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39, 175-191.

Holmberg, M. J., et al. (2019). Vasopressors during adult cardiac arrest: A systematic review and meta-analysis. Resuscitation, 139, 106-121. https://doi.org/10.1016/j.resuscitation.2019.04.008

Jarrah, S., Judeh, M., & AbuRuz, M. E. (2018). Evaluation of public awareness, knowledge and attitudes towards basic life support: A cross-sectional study. BMC Emergency Medicine, 18(37), 1-7. https://doi.org/10.1186/s12873-018-0190-5

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-16

รูปแบบการอ้างอิง

ราชภักดี ป., ศรีไม้ ก. ., เกษมสุข ศ. ., ศรีกุล ศ. ., สุวรรณศรี พ. ., คานเพชรทา เ. ., สุมังคะ อ., & ดวงดูสัน ก. (2025). ผลของโปรแกรมการฝึกอบรมการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานต่อเจตคติ ความรู้ และทักษะการปฏิบัติการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ชุมชนโพนบก จังหวัดอุดรธานี. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 5(2), e273016. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/jnphr/article/view/273016