ผลของโปรแกรมการจัดการตนเองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่มีโรคไตเรื้อรัง ระยะที่ 3 ต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองและความดันโลหิต
คำสำคัญ:
โปรแกรมการจัดการตนเอง, ผู้ป่วยความดันโลหิตสูง, โรคไตเรื้อรังระยะที่ 3, ระดับความดันโลหิตบทคัดย่อ
การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการจัดการตนเองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่มีโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 ต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองและความดันโลหิต ตามทฤษฎีแนวคิดการจัดการตนเองของ Briesch & Chafouleas และ Kanfer กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่มีโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 ที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสะดวกตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 50 ราย แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 25 ราย และกลุ่มทดลอง 25 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองร่วมกับการพยาบาลตามปกติ โปรแกรม การจัดการตนเอง ประกอบด้วย การให้ความรู้และการฝึกทักษะการจัดการตนเองรายบุคคลโดยใช้สื่อการสอนและมอบคู่มือการจัดการตนเองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่มีโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 สมุดบันทึกพฤติกรรมการจัดการตนเองให้ผู้ป่วยนำกลับไปใช้ที่บ้าน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลด้านสุขภาพ แบบประเมินพฤติกรรมการจัดการตนเองและติดตามระดับความดันโลหิต วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Chi-Square test, Paired t-test และ Independent t-test
ผลการวิจัยพบว่า หลังสิ้นสุดโปรแกรมการจัดการตนเองกลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการจัดการตนเองสูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองและสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) และมีค่าเฉลี่ยความดันความดันโลหิตลดลงมากกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการจัดการตนเองและลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05)
การวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่าพยาบาลควรนำโปรแกรมการจัดการตนเองไปส่งเสริมให้ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่มีภาวะแทรกซ้อนโรคไตเรื้อรังอย่างต่อเนื่อง ให้มีความรู้ความสามารถในการจัดการตนเองเพิ่มขึ้นอย่างยั่งยืน เพื่อให้ความดันโลหิตผู้ป่วยลดลงและมีพฤติกรรมการจัดการสุขภาพตนเองดีขึ้นในด้านการรับประทานอาหาร การรับประทานยา การออกกำลังกายและการจัดการความเครียด
เอกสารอ้างอิง
2. Bureau of Non Communicable Disease, Department of Disease Control. Campaign issues on hypertension Day 2016. [document on the Internet]. Bangkok: The Institute; 2016[cited 2016 Sep 16]. Available from: http://thaincd.com/document/file/info/non communicable-disease. (in Thai).
3. Strategy and Planning, Bureau of Non Communicable Disease. Annual Report 2015. Bangkok: The War Veterans publishers; 2016. (in Thai).
4. Ministry of Public Health. Public Health Statistics 2015[homepage on the Internet]. Bangkok: The Institute; 2015[cited 2016 December 12]. Available from: http://bps.moph.go.th/new_bps/sites/default/files/health_statistic2558.pdf. (in Thai).
5. Damnoen Saduak Hospital. Report of health statistics and quality control. Ratchaburi: Damnoen Saduak Hospital; 2016. (in Thai).
6. Kanfer FH, Gaelick-Buys L. Self-management methods.In: Kanfer F, Goldtein A. editors. Helping people change: A text book of methods. 4th ed. New York: Pergamonpress; 1991.
7. Costantini L, Beanlands H, McCay E, Cattran D, Hladunewich M, Francis, D. The self-management experience of people with mild to moderate chronic kidney disease. Nephrol Nurs J. 2008; 35(2):147-55.
8. Briesch AM, Chafoulea SM. Review and analysis of literature on self-management interventions to promote appropriate classroom behaviors (1988–2008). Sch Psychol Q. 2009; 24(2):106-18.
9. Kanfer FH. Self-management therapy: Orchestration of basic components for individual clients. Eur Psychother. 2000; 1:10-4.
10. Prasat Neurological Institute, Department of Medical Services. Clinical practice guidelines: dementia. Nonthaburi: The Agricultural Co-Operative Federation of Thailand 2014:103-23. (in Thai).
11. Ounsrimuang K. The effects of self-management program on knowledge, self-management, and health indicators among patients with chronic kidney disease stage 3. [Master of Nursing Science]. MahaSarakham: MahaSarakham University; 2013. (in Thai)
12. Chaikul C. Effect of self-management and family participation enhancing program on health behavior and blood pressure among elderly with hypertension. [Master of Nursing Science]. Songkla: Songkla University; 2013. (in Thai).
13. Cohen J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd ed, Hillsdale NJ: Lawrence Erlbaum Associates; 1988.
14. Thatsaeng B, Lasuka D, Khampolsiri T. Effects of a self-management supporting program on self-management behaviors and blood pressure among elders with hypertension. Nursing Journal. 2012; 39(4):124-37. (in Thai).
15. Kaplan NM. Kaplan’s clinical hypertension. 8 th ed. Philadelphia Lippincott; 2006.
16. Pottel H, Vrydags N, Mahieu B, Vandewynckele E, Croes K, Martens F. Establishing age/sex related serum creatinine reference intervals from hospital laboratory data based on different statistical methods. Clin Chim Acta. 2008;396(1-2):49-55.
17. Areewiwatthana P. Nursing care for hypertensive patients. In: Thupiro P, editors. Medical nursing. Bangkok: Mahidol University; 2009. p. 92-113. (in Thai).
18. Aroonsang P. Nursing care for Cardiovascular disease. 4th ed, khonkaen: Klingnana Vitthaya Press; 2010. (in Thai).
19. Varughese S, Sundaram M, Basu G, Tamilarasi V, John GT. Percutaneus continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) catheter insertion-a preferred option for developing countries. Trop Doct. 2010; 40(2):104-5.
20. Wongpanarak N . The therapeutic relationship: application in nursing process. Journal of the Royal Thai Army Nurses. 2014; 15(2):84-91. (in Thai).
21. Julawonno N. Effects of an Individual education program on self-care behavior among patients with tuberculosis. The Southern College Network Journal of Nursing and Public Health 2016; 3(1):17-30. (in Thai)
22. Welch JL. CNE knowledge and awareness among patients with chronic kidney disease stage 3. Nephrol Nurs J. 2016; 43(6):512-9.
23. Naik AD, Palmer N, Petersen NJ, Street RL, Rao R, Suarez-Almazor M, et al. Comparative effectiveness of goal setting in diabetes mellitus group clinics: randomized clinical trial. Arch Intern Med. 2011; 171(5):453-9.
24. Dongbo F, Ding Y, McGowan P, Fu H. Qualitative evaluation of chronic disease self- Management program(CDSMP) in Shanghai. Patient Educ Couns. 2006; 61(3):389-96.
25. Reungdit B, Urairat S, Samaair S. Development of self-care behaviors for patients with chronic kidney disease In Songkhla Hospital’s Contracted Unit of Primary Care. The Southern College Network Journal of Nursing and Public Health. 2015; 3(3):194-207. (in Thai).
26. Seephom S, Prapaipanich W, Janepanich P, Pichaiwong W. The effect of self – management program for slow chronic kidney disease progression on knowledge, health behavior and blood pressure levels. Thai Journal of Cardio-Thoracic Nursing 2014; 25(1):16-31. (in Thai).
27. Ongsuriyanondh S. Self-care behavior development among chronic renal disease patients, Chaoprayayomraj hospital, Suphanburi province. Journal of Public Health and Development. 2008; 6(1):32-8. (in Thai).
28. Chaiyarit A, Jangsombatsiri W. Effects of walking with arm swing exercise at least 30 minutes a day on levels of blood pressure of hypertensive patients. Journal of Nursing and Health Care. 2015; 33(4):112-20. (in Thai).
29. Chibsamanboon P, Suttineam U. Effects of The Somporn Kantaradusdi-Triamchaisri Technique2 (SKT 2) on Blood Pressure Levels and Biochemical Markers. Journal of Boromarajonani College of Nursing, Bangkok 2013; 29(2):122-33. (in Thai).
30. Naewbood S. Effect of practicing skt2 healing meditation to blood pressure level of essential hypertensive patients. Journal of Nursing and Health Sciences 2015; 9(3):14-22. (in Thai).
31. Wankharm C, Wattana C, Khampalikit S. The effects of a self-management program on hypertension-controlling behaviors, and mean arterial pressure among pressure among persons with hypertension. Nursing Journal. 2015; 42(1):49-50. (in Thai).
32. Seesawang J, Thongtaeng P, Yodthong D. Effectiveness of self-management supportive program among hypertensive older people. Rama Nurs J. 2014; 20(2):179-192. (in Thai).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้ยังไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ในระหว่างส่งไปตีพิมพ์ในวารสารอื่น ๆ มาก่อน และกองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการตรวจทาน และแก้ไขต้นฉบับตามเกณฑ์ของวารสาร ในกรณีที่เรื่องของท่านได้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฉบับนี้ถือว่าเป็น ลิขสิทธิ์ของวารสารพยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก
