ผลของการให้ข้อมูลก่อนและหลังผ่าตัดต่อคุณภาพชีวิตและความวิตกกังวลในผู้ป่วยผ่าตัดหัวใจแบบเปิด โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์

บทคัดย่อ

   การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดผลก่อน-หลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบคุณภาพชีวิตและระดับความวิตกกังวลของผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจแบบเปิด ก่อนและหลังการได้รับข้อมูลก่อนและหลังการผ่าตัด กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดหัวใจแบบเปิด โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ ตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 35 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แผนการให้ข้อมูลก่อนและหลังผ่าตัดหัวใจแบบเปิด เก็บข้อมูลโดยใช้แบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย และแบบวัดความวิตกกังวล มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.74 และ 0.70 ตามลำดับ กลุ่มตัวอย่างได้รับการประเมินคุณภาพชีวิตและความวิตกกังวล และได้รับข้อมูลการผ่าตัดตั้งแต่ก่อนผ่าตัดจนกระทั่งจำหน่ายผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล และได้รับการประเมินคุณภาพชีวิตและความวิตกกังวลซ้ำใน 1 เดือนหลังผ่าตัด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยายและเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยคุณภาพชีวิตและระดับความวิตกกังวลก่อนและหลังการทดลองโดยใช้สถิติ Wilcoxon signed-ranks test

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่าง 29 คนจาก 35 คน เข้าสู่กระบวนการวิจัยโดยสมบูรณ์ หลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีระดับคุณภาพชีวิตเฉลี่ย (Mean= 96.10, S.D. = 3.38) สูงกว่าก่อนการทดลอง (Mean = 92.86, S.D. = 3.20) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -4.311, p<.001) ระดับความวิตกกังวลก่อน (Mean= 7.34, S.D. = 1.67) และหลังการทดลอง (Mean = 7.03, S.D. = 1.38) แตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (Z = -1.482)  

การให้ข้อมูลก่อนและหลังผ่าตัดอย่างมีแบบแผนเป็นแนวทางการพยาบาลวิธีหนึ่งที่ควรส่งเสริมให้มีการนำไปใช้เพื่อเพิ่มระดับคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดหัวใจแบบเปิด