รูปแบบการพัฒนาทักษะการสนทนาภาษาอังกฤษของพยาบาลวิชาชีพ งานการพยาบาลผู้ป่วยใน สถาบันโรคทรวงอก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัญหา สาเหตุ ความต้องการการพัฒนาทักษะการสนทนาภาษาอังกฤษ 2) สร้างรูปแบบการพัฒนาทักษะการสนทนาภาษาอังกฤษของพยาบาลวิชาชีพ และ 3) ประเมินความเหมาะสมของรูปแบบการพัฒนาทักษะการสนทนาภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพงานการพยาบาลผู้ป่วยในอายุรกรรม ได้จากการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง มี 2 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มที่ร่วมสนทนากลุ่ม จำนวน 12 คน และ 2) กลุ่มตอบแบบสอบถาม เป็นพยาบาลวิชาชีพงานการพยาบาลผู้ป่วยในอายุรกรรม จำนวน 85 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แนวทางการสนทนากลุ่ม แบบสอบถามบทสนทนาในกิจกรรมพยาบาล และแบบสอบถามความเหมาะสมของรูปแบบฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1) พยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่สามารถสนทนาภาษาอังกฤษได้จำกัด สาเหตุมี 3 ด้าน ดังนี้ (1) ด้านบุคคล ได้แก่ เขินอาย ไม่มั่นใจ ไม่กล้าพูด (2) ด้านหน่วยงาน มีการสนับสนุนไม่เพียงพอ และ (3) ด้านสิ่งแวดล้อม ได้แก่ สิ่งแวดล้อมไม่ส่งเสริมการสนทนา และมีโอกาสใช้น้อย ความต้องการรูปแบบฯ ประกอบด้วย (1) ผู้สอนชาวต่างชาติที่พูดภาษาไทยได้ และ วิธีการเรียนการสอนภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติที่นำไปใช้ได้ (2) รูปแบบฯพัฒนาขึ้นตามปัญหา สาเหตุ และความต้องการ เป็นการเรียนรู้แบบผสมผสานทั้งภาคทฤษฎีและปฏิบัติ โดยภาคทฤษฎีมีการใช้บทสนทนาในกิจกรรมพยาบาล 20 เรื่อง ที่พัฒนาขึ้น เรียนแบบเผชิญหน้าเป็นกลุ่มย่อย แสดงบทบาทสมมติ และเรียนรู้ด้วยตนเอง ภาคปฏิบัติ มี 2 วิธี โดย (1) ฝึกปฏิบัติในรูปแบบของการใช้สถานการณ์จำลอง สนทนาเรื่องทั่วไปในหน่วยงาน สร้างความมั่นใจในการสนทนา รายงานการส่งเวร และ (2) ปฏิบัติจริง โดยใช้บทสนทนาภาษาอังกฤษในกิจกรรมการพยาบาล พี่เลี้ยงนิเทศติดตาม นำเสนอผลงานวิชาการ และศึกษาดูงานต่างประเทศ และ 3) รูปแบบฯที่พัฒนาขึ้น มีความเหมาะสมร้อยละ 99.31