ผลการฝึกเดินบนพื้นนุ่มต่อการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง: การศึกษาเบื้องต้น

บทคัดย่อ

ที่มาและความสำคัญ: พื้นนุ่ม ไม่มั่นคง มีความท้าทายต่อการทำหน้าที่ของส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว เช่น กล้ามเนื้อ การรับรู้ตำแหน่งของข้อต่อ  การควบคุมการทรงตัว และการใช้พลังงาน โดยคาดว่าการนำพื้นนุ่มมาร่วมกับการฝึกเดินอย่างจำเพาะจะช่วยส่งเสริมผลลัพธ์ของการฟื้นฟูความสามารถของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองได้

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาความเป็นไปได้และความปลอดภัยของการฝึกเดินบนพื้นนุ่มในอาสาสมัครโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง และเปรียบเทียบผลลัพธ์ด้านการเคลื่อนไหวระหว่างการฝึกเดินบนพื้นแข็งและพื้นนุ่มเป็นเวลา 3 สัปดาห์

วิธีการวิจัย: อาสาสมัครโรคหลอดเลือดสมองจำนวน 12 คน ในการวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ได้รับการสุ่มเข้ารับการฝึกเดินบนพื้นเรียบแข็ง (กลุ่มควบคุม) และบนพื้นนุ่ม (กลุ่มทดลอง) กลุ่มละ 6 คน เป็นเวลา 30 นาที/ครั้ง  3 ครั้ง/สัปดาห์ เป็นเวลา 3 สัปดาห์ ร่วมกับการประเมินการเดินระยะทาง 10 เมตร การทดสอบ Timed Up and Go และการลุก-นั่ง 5 ครั้ง ก่อนและหลังการฝึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Wilcoxon Signed-Ranks Test สำหรับการเปรียบเทียบภายในกลุ่ม และ Mann-Whitney U Test สำหรับการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม กำหนดระดับนัยสำคัญที่ p<0.05

ผลการวิจัย: กลุ่มทดลองสามารถเดินบนพื้นนุ่มได้อย่างปลอดภัย โดยไม่มีการตกออก หรือผลกระทบอันไม่พึงประสงค์เกิดขึ้น หลังการฝึกครบ 3 สัปดาห์ อาสาสมัครทั้ง 2 กลุ่มมีความสามารถของทุกตัวแปรในการศึกษานี้ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) นอกจากนี้ ผลการประเมินการลุก-นั่ง 5 ครั้ง ภายหลังการฝึกของกลุ่มทดลองดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ตัวแปรอื่นๆ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่ม (p>0.05)

สรุปผล: การพัฒนาความสามารถในการลุก-นั่ง 5 ครั้ง ภายหลังการฝึกบนพื้นนุ่มแนะนำประสิทธิภาพของการใช้พื้นนุ่มไม่มั่นคงเพื่อท้าทายการทำงานของกล้ามเนื้อและการทรงตัว ผลการศึกษาแนะนำการใช้เบาะฝึกความสามารถที่มีอยู่ในศูนย์ฟื้นฟูความสามารถทั่วไป มาร่วมในการส่งเสริมการเคลื่อนไหวของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง