The Effects of the Resilience Enhancement Program on Adjustment of the First Year Nursing Students in Faculty of Nursing at Buriram Rajabhat University
Keywords:
Resilience Enhancement Program, Adjustment, Nursing StudentAbstract
The study of quasi experimental one group pre-test and post-test research design aimed to investigate the effects of the resilience enhancement program on adjustment of the 1st year nursing students in faculty of nursing at Buriram Rajabhat University. Thirty two participants were 1st year nursing students, Buriram Rajabhat University, received 8 sessions (two session per week and each session took about 60 to 90 minutes) of resilience enhancement program. The adjustment of nursing student questionnaire was used to collect data at pre-post test and 3 months follow-up. Descriptive statistics, dependent t-test, one-way repeated measure ANOVA and multiple comparisons by Bonferroni were employed to analyze the data.
The results of the study showed that adjustment behavior of nursing students after the experiment was completed for 1 week and the follow-up period for 3 month had a higher average score were significantly (p<0.001), Wilks' Lambda = .113, F(2, 30) = 117.45, η2=.887) when comparing the differences in pairs, the average score, the adjustment behavior of nursing students after the experiment. During the different periods by Bonferroni method, it was found that the average score of adjustment behavior of nursing students in the period before the experiment And 1 week after the experiment and the follow up period of 3month were significantly different (p< .001). It was found that nursing students had improved behavior according to the past period.
The research shows that resilience enhancement can improve the adjustment of nursing students. The lecturer in education institution could apply this resilience enhancement program to new students or other groups of students to adjust effectively.
References
2. ปราณี อ่อนศรี, สายสมร เฉลยกิตติ. การจัดการเรียนรู้ทางการพยาบาลเพื่อสร้างความสุข: บทบาทของผู้สอนและผู้เรียน. ว.พยาบาลทหารบก 2556; 14(1): 8-16.
3. Usawasiriroj, W. Happiness index of Chiangmai University’s students. Chiangmai: Chiangmai University; 2012.
4. Arnett, J. J. Adolescence and emerging adulthood: A cultural approach. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall; 2001.
5. ศิริไชย หงษ์สงวนศรี. พัฒนาการทางจิตใจ. ใน: มาโนช หล่อตระกูล, ปราโมทย์ สุคนิชย์,บรรณาธิการ. จิตเวชศาสตร์ รามาธิบดี. กรุงเทพฯ: บียอนด์ เอ็นเทอร์ไพรช์; 2548. หน้า 1-19.
6. Roy C, Andrews HA. The Roy adaptation model. 2nd ed. Stamford Connecticut: Appleton & Lange; 1999.
7. Burnard, P., Rahim, H. T., Hayes, D., Edwards, D. A descriptive study of Bruneian student nurses’ perception of stress. Nurse Education Today 2007; 27: 808-818.
8. Joseph, J. M. The resilient child: Preparing today’s youth for tomorrow’s world. New York: Plenum Books; 1994.
9. มารุต พัฒผล. การจัดการเรียนรู้ที่เสริมสร้างการรู้คิดและความสุขในการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์; 2557.
10. Grotberg, E. H. A guide to promoting resilience in children: Strengthening the human spirit. The Hague: The Bernard van Leer Foundation; 1995.
11. Hodges, H. F., Keeley, A. C., Grier, E. C. Professional resilience, practice longevity, Parse’s theory for baccalaureate education. Journal of Nursing Education 2005; 44: 548-554.
12. Wilks, S. E., Spivey C. A. Resilience in undergraduate social work students: Social support and adjustment to academic stress. Journal of Social Work Education 2010; 29: 276-288.
13. McAllister, M., McKinnon, J. The importance of teaching and learning resilience in the health disciplines: A critical review of the literature. Nurse Education Today 2009; 29: 371-379.
14. ระบบบริการการศึกษาออนไลน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ [อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 8 เมษายน 2562]; เข้าถึงได้จาก: http://reg.bru.ac.th/registrar/instructor.asp?avs642677277=160%22
15. Polit DF, Hungler BP. Nursing research:principles and methods. Philadelphia: J.B.Lippincott Company; 1983.
16. นันทิชา บุญละเอียด. การปรับตัวของนิสิตระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา [วิทยานิพนธ์]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2554.
17. เพ็ญประภา ปริญญาพล.. ความยืดหยุ่นและทนทานของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. ว.สงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ 2550; 13(2): 137-153.
18. Donelson, R. Group Dynamics. California: Wadsworth Cengage Learning; 2010.
19. ธนพล บรรดาศักดิ์, ชนัดดา แนบเกษร,ดวงใจ วัฒนสินธุ์. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิตต่อความสุขในการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล. ว.สันติศึกษาปริทรรศน์ มจร 2560; 5(3): 195-208.
20. กนกพร เรืองเพิ่มพูล, นฤมล สมรรคเสวี, พัชรินทร์ นินทจันทร์. ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิตต่อความวิตกกังวลของนักศึกษาพยาบาล. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2558; 21(2): 259-274.
21. อาภรณ์ อุ่นธวัชนัดดา, อัมพร อรุณศรี. ผลกระทบการมีส่วนร่วมกิจกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในปีการศึกษา 2548. ว.สงขลานครินทร์ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ 2551; 14(3): 432-445.
22. เพ็ญพิไล ฤทธาคณานนท์. พัฒนาการมนุษย์. กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรส; 2549.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของผู้นิพนธ์ ขอสงวนสิทธิ์มิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความในวารสารไปเผยแพร่ทางการค้าก่อนได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการ อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
