Effects of Developing Health Care Program For The Dependent Elderly In The Community With The Participation of Village Health Volunteers: Samrong Thap District, Surin Province
Keywords:
elderly, dependency, village health volunteersAbstract
This study employed a pre-experimental one-group pretest–posttest design to examine the effect of developing a healthcare program for elderly individuals with dependency in the community, involving village health volunteers, in Samrong Thap district, Surin province. The study sample included 38 elderly individuals with dependency and 51 village health volunteers, for a total of 89 participants. The data collection tool consisted of: (1) a Demographic questionnaire, (2) a Barthel of daily living (ADL) assessment, and (3) an elderly care competency questionnaire, which demonstrated content validity indices ranging from 0.67 to 1.00 and a Cronbach’s alpha reliability coefficient of 0.91. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and paired t-tests.
The results: 1. Development of health care programs for the elderly with dependency conditions in the community, with the participation of village public health volunteers. Samrong Thap district, Surin province consists of 5 phases: Phase 1: Enhancing health care knowledge for the elderly with dependency (Week 1), Phase 2: Analysis of health problems for the elderly with dependency (Week 2), Phase 3: Gathering and planning solutions from real situations (Week 3), Phase 4 Implementing health care for the elderly with dependency in the community (Week 4 - 6), and Phase 5: Evaluation and reflection on the health care results of the elderly with dependency in the community (Week 8). 2. The mean ADL (Barthel index score) of elderly individuals with dependency after participation in the program (x̅ = 8.45±2.04) was significantly higher than before participation (x̅ = 7.89 ±2.11), p <0.001. Similarly, the elderly care competency score of village health volunteers increased significantly after participation in the program (x̅ = 4.53 ± 0.37) compared with before participation. (x̅ =3.85±0.48),p <0.001.
Conclusion: After receiving the program, the ADL score of the elderly in the community dependency group increased, and the performance score of the elderly care of the village health volunteers were both increased.
References
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.รายงานภาพรวมผู้สูงอายุ พ.ศ. 2567: สัดส่วนผู้สูงอายุและโครงสร้างตามช่วงอายุ. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2568.
สุมิตรา วิชา, ณัชพันธ์ มานพ, สุภา ศรีรุ่งเรือง, เบญจพร เสาวภา, ศิริรัตน์ ศรีภัทรางกูร, ณัฐกานต์ ตาบุตรวงศ์. การพัฒนาระบบเครือข่ายบริการสุขภาพสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้านติดเตียง (กรณีศึกษาผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้าน และกลุ่มติดเตียงในเขตรับผิดชอบของ รพ.สต.ฮ่องห้า อ.แม่ทะ จ.ลำปาง). กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข; 2560.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย [อินเทอร์เน็ต]. 2564 [เข้าถึงเมื่อ 22 มิถุนายน 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.dop.go.th/th/know/1/926
อัญชิษฐฐา ศิริคำเพ็ง, ภักดี โพธิ์สิงห์. การดูแลผู้สูงอายุระยะยาวที่มีภาวะพึ่งพิงในยุคประเทศไทย 4.0.ว.วิชาการธรรมทรรศน์ 2560;17(3):235-243.
กระทรวงสาธารณสุข. กรมอนามัย. ภาวะพึ่งพิงของผู้สูงอายุไทย ในอนาคตอีก 20 ปี: อนามัยพยากรณ์ [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 8 มีนาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://hfd.anamai.moph.go.th
/th/news-anamai-3/229198
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสุรินทร์. ข้อมูลผู้มีอายุ 60 ปีขึ้นไป [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 14 ธันวาคม 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://srn.hdc.moph.go.th/hdc/admin/login.php
อรวรรณ แผนคง, สุนทรีย์ คําเพ็ง, ภทริตา สุวรรณโน, กมลลักษณ์ สูตรสุข. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความสามารถในการดูแลของอาสาสมัครผู้ดูแลผู้สูงอายุโรคเรื้อรังภาวะพึ่งพิง. ว.วิชาการสาธารณสุขชุมชน 2564;7(4):29-41.
ทิพยรัตน์ กันทะ. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง กรณีศึกษาโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสวด อำเภอบ้านหลวง จังหวัดน่าน. ว.วิชาการสาธารณสุข 2564;30(3):451-459.
กระทรวงสาธารณสุข. กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. คู่มือ อสม.“สมาร์ท อสม. และ อสม. หมอประจำบ้าน” ปีงบประมาณ 2565 [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 21 พฤษภาคม 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://hss.moph.go.th/HssDepartment/file_reference/202204251434510886.pdf
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. คู่มือสนับสนุนการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ; 2559.
Wagner EH, Glasgow RE, Davis C, Bonomi AE, Provost L, McCulloch D, Carver P, et al. Quality improvement in chronic illness care: A collaborative approach. Jt Comm J Qual Improv 2001;27(2):63-80.
Kemmis, McTaggart, R. The Action research planner. 3rd ed. Geelong: Deakin University; 1988.
Krejcie, R.V., D.W. Morgan. Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement 1970;30(3):607–610.
สัมฤทธิ์ ศรีธำรงสวัสดิ์, ไพบูลย์ สุริยะวงศ์ไพศาล, วิชช์ เกษมทรัพย์, วิชัย เอกพลากร, บวรศม ลีระพันธ์.การวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการดูแลระยะยาว (Long-term care) สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงภายใต้ระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข; 2561.
Mahoney, F. I., Barthel, D. W. Functional evaluation: The Barthel index. Md State Med J 1965;14(2):61-65.
กุลวีณ์ วุฒิกร. รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของผู้ดูแลผู้สูงอายุ [วิทยานิพนธ์]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2559.
Bloom, B. S., Madaus, G. F., Hastings, J. T. Hand book on Formative and Summative Evaluation of Student. Learning. New York: Mc Graw-Hill Book Company; 1971.
สุนันทา อุ่นศรี, จีรนุช จงพัธนะโชติกุล. ประสิทธิผลของโปรแกรมการดูแลต่อเนื่องสำหรับผู้ป่วยสูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงต่อความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน. ว.อนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน 2568;10(3):43-53.
บุญเลิศ นิลละออง. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงของกองทุนดูแลผู้สูงอายุระยะยาวในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น. ว.สุขภาพและสิ่งแวดล้อมศึกษา2566;8(1):281-292.
สุจินดา นันที. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสมรรถนะอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) ต่องานสุขภาพผู้สูงอายุในระบบปฐมภูมิ จังหวัดเลย. ว.สาธารณสุข มหาวิทยาลัยบูรพา 2568;20(1):51–65.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
การละเมิดลิขสิทธิ์ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง
ผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นลิขสิทธิ์ของผู้นิพนธ์ ขอสงวนสิทธิ์มิให้นำเนื้อหา ทัศนะ หรือข้อคิดเห็นใด ๆ ของบทความในวารสารไปเผยแพร่ทางการค้าก่อนได้รับอนุญาตจากกองบรรณาธิการ อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร
