ประสิทธิผลของการใช้การแพทย์ทางไกลในการให้บริการผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังของโรงพยาบาลป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองในผู้ป่วยกลุ่มเดียวนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลของการให้บริการผู้ป่วยนอกโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) ระหว่างการแพทย์ทางไกลและการบริการแบบปกติที่คลินิกโรคปอด โรงพยาบาลป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง ตัวชี้วัดประสิทธิผลประกอบด้วย คุณภาพชีวิต อัตราการกำเริบของโรค สมรรถภาพปอด ค่าใช้จ่าย และระยะเวลาในการรับบริการ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วย COPD จำนวน 58 คน คัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพชีวิต (CAT score) เครื่องวัดค่าความเร็วลมหายใจออก ระบบการแพทย์ทางไกล และแบบบันทึกประสิทธิผลการให้บริการที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน (CVI = 1.00) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติทดสอบอันดับเครื่องหมายของวิลค็อกซัน ผลการวิจัยพบว่า คุณภาพชีวิตของผู้ป่วยระหว่างการให้บริการทั้งสองรูปแบบไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.260) อย่างไรก็ตาม การแพทย์ทางไกลมีประสิทธิผลดีกว่าการบริการแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในด้านสมรรถภาพปอด อัตราการกำเริบของโรค ค่าใช้จ่าย และระยะเวลาในการรับบริการ (p-value < 0.001) การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการแพทย์ทางไกลมีประสิทธิผลเหนือกว่าการรักษาแบบเดิมในผู้ป่วย COPD หลายด้าน ข้อเสนอแนะคือ สถานพยาบาลควรจัดทำนโยบายสนับสนุนการพัฒนาและนำระบบการแพทย์ทางไกลมาใช้ในการดูแลผู้ป่วย COPD