Factors Influencing Generation Z Tourists' Perceptions of Sustainable Bicycle Tourism in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province
Keywords:
Tourist perception, Bicycle tourism, Sustainable tourism, Gen Z touristAbstract
This research aimed to compare the differences in personal factors, categorized by gender and place of origin, on the tourist perception of sustainable bicycle tourism in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province and to study the bicycle tourism components that influence perceptions of sustainable tourism management among Gen Z tourists. This quantitative study was conducted with 385 Thai Gen Z tourists who participated in bicycle tourism at the Ayutthaya Historical Park. The sample was selected using a convenient sampling method. The questionnaire used had a reliability coefficient (Cronbach’s alpha) of 0.956. Quantitative data were analyzed using frequency distribution, percentage, mean (), standard deviation, Pearson’s Product-Moment Correlation, One-Way Analysis of Variance (ANOVA or F-test), and multiple regression analysis via the Enter method. Independent variables included bicycle tourism components: tourism resources, accessibility, amenity, and complementary services. The dependent variable was the perception of sustainable bicycle tourism management, with statistical significance set at 0.05.
The results revealed that personal factors, such as gender and place of origin, did not significantly influence the overall tourist perception of sustainable cycling tourism. The respondents’ opinions on bicycle tourism components were generally at a high level ( = 4.052, S.D. = 0.505). When considering specific components, the respondents exhibited high levels of agreement across all subcomponents. Among the bicycle tourism components, tourism resources and accessibility significantly influenced the perception of sustainable bicycle tourism management at the 0.05 level of significance. The tourism components influencing the tourist perception of sustainable bicycle tourism management, ranked by importance, were accessibility (Beta = 0.571), tourism resources (Beta = 0.327), and complementary services (Beta = 0.117).
References
กรมการท่องเที่ยว. (2565). รายงานสถิติการท่องเที่ยวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. https://www.dot.go.th
กรมการท่องเที่ยว. (2568). รายงานประจำปี 2564: การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในประเทศไทย. https://www.dot.go.th
เจตทวี มาร์ค. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อทัศนคติของนักท่องเที่ยวในการใช้จักรยานสาธารณะในเขตเมืองเก่าเชียงใหม่ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. https://archive.lib.cmu.ac.th/full/T/2563/enci11063jetm_full.pdf
ธนรัตน์ รัตนพงศ์ธระ, เสรี วงษ์มณฑา, ชุษณะ เตชคณา และณัฐพล ประดิษฐผลเลิศ. (2561). การศึกษาศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 10(1), 65-80.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2566). สถานการณ์ท่องเที่ยวหลังโควิด-19 และพฤติกรรมการเดินทางของนักท่องเที่ยวไทย. https://www.bot.or.th/th/news-and-media/news/2566/n-0166.html
ประยูร พรหมจันทร์. (2566). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงจักรยานของนักท่องเที่ยวกลุ่มใหม่ในจังหวัดเชียงราย. วารสารการจัดการการท่องเที่ยวไทย, 18(2), 45–60.
พณกฤษ อุดมกิตติ. (2557). การจัดการเส้นทางจักรยานเพื่อการท่องเที่ยวยั่งยืนในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ Veridian E-Journal, 7(2), 561-569.
มูลนิธิสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย. (2565). ทิศทางการท่องเที่ยวยั่งยืนในยุคหลังโควิด-19. https://tei.or.th/data/green-tourism-report-2022.pdf
รุ่งรัตน์ วรรณะอยู่. (2563). องค์ประกอบการท่องเที่ยวปั่นจักรยานและความพึงพอใจที่ส่งผลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติในการท่องเที่ยวปั่นจักรยาน: กรณีศึกษาเขตธนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สกฤษฏ์ ช่องประเสริฐ. (2559). การรับรู้การสนับสนุนจากองค์กรที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีต่อองค์กรของพนักงานบริษัทสินก้าวคอนสตรั้คชั่น จำกัด [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีปทุม]. มหาวิทยาลัยศรีปทุม https://dspace.spu.ac.th/handle/123456789/5549
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล. (2559). สุขภาพคนไทย 2559: ตายดี วิถีที่เลือกได้. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สุภัญชลี อ้นไชยะ. (2555). รูปแบบความสัมพันธ์ของปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีต่อผลการดำเนินงานของธุรกิจโรงแรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีปทุม]. มหาวิทยาลัยศรีปทุม. https://dspace.spu.ac.th/handle/123456789/5033
สุรพงษ์ คงสัตย์ และธีรชาติ ธรรมวงค์. (2551). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Booking.com. (2019). Gen Z and the Future of Sustainable travel. https://news.booking.com/gen-z-and-the-future-of-sustainable-travel
Booking.com. (2024). Sustainable travel 2024. https://news.booking.com/th
Brundtland Commission. (1987). Our Common Future. Oxford University Press.
Chang, H. L., & Chang, H. W. (2009) Exploring recreational cyclists’ environmental preferences and satisfaction: Experimental study in Hsinchu Technopolis. Environmental and Planning B: Planning and Design, 36(2), 319-335.
Cochran, W. G. (1977). Sampling Techniques (3rd Edition). John Wiley & Sons.
Dann, G. M. S. (1981). Tourist motivation: An appraisal. Annals of Tourism Research, 8(2), 187–219.
Dimock, M. (2019). Defining generations: Where Millennials end and Generation Z begins. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/short-reads/2019/01/17/where-millennials-end-and-generation-z-begins/
Gössling, S. (2013). Sustainable tourism: A global perspective. Routledge.
Gössling, S., & Hall, C. M. (2019). Sustainable Tourism: A Global Perspective. Journal of Sustainable Tourism, 27(3), 443-455.
Kim, J. H., & Hall, C. M. (2020). The role of psychological and cultural factors in the sustainable cycling tourism experience. Tourism Management, 78.
Lee, C. F, Chen, P.T, & Huang. H. I. (2012a). Attributes of Destination Attractiveness in Taiwanese Bicycle Tourism: The Perspective of Active Experienced Bicycle Tourists. International Journal of Hospitality and Tourism Administration, 15(3), 275-297.
Lee, H., Mjelde, J. W., & Kim, T. K. (2012b). Estimating the effectiveness of designating bicycle tourism destinations: Case study in Korea. Tourism Management, 33(1), 28–38.
Lumsdon, L., & Page, S. J. (2022a). Cycling Tourism: Influences, Experiences and the Way Ahead. Current Issues in Tourism, 25(2), 245-261.
Lumsdon, L., & Page, S. J. (2022b). Tourism and transport: Modes, networks, and flows. Routledge.
Oliver, R. L. (1980). A cognitive model of the antecedents and consequences of satisfaction decisions. Journal of Marketing Research, 17(4), 460–469.
Pearce, P. L. (1988). The Ulysses factor: Evaluating visitors in tourist settings. Springer.
Pekdemir, I. M., Altintasi, O. & Ozen, M. (2024). Assessing the Impact of Public Transportation, Bicycle Infrastructure, and Land Use Parameters on a Small-Scale Bike-Sharing System: A Case Study of Izmir, Türkiye. Sustainable cities and Society, 101(2024).
Pieters, R., Bijmolt, T., Van Heerde, H. J., & Verhoef, P. C. (2020). Cycling Tourism and Destination Branding. Tourism Management, 76(1).
Pucher, J., & Buehler, R. (2010). Cycling towards sustainability. Transport Reviews, 30(6), 641–671.
Ritchie, B. W. (1998). Bicycle tourism in the South Island of New Zealand: Planning and management issues. Tourism Management, 19(6), 567–582.
Streimikiene, D., Svagzdiene, B., Jasinskas, E., & Simanavicius, A. (2021). Sustainable tourism development and competitiveness: The systematic literature review. Sustainability, 13(14).
United Nations World Tourism Organization (UNWTO). (2019a). International tourism highlights, 2019 edition. UNWTO.
United Nations World Tourism Organization (UNWTO). (2019b). Sustainable Tourism for Development. UNWTO.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Multidisciplinary Academic Research and Development (JMARD)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
