ตลาดนัดสามร้อยกล้า : การจัดการตลาดในชุมชนเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเอง กรณีศึกษา ชุมชนบ้านปัดโวก ตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช

ผู้แต่ง

  • ศุภกาญจน์ แก้วสกูล คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
  • อุดมศักดิ์ เดโชชัย คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
  • จิตติมา ดำรงวัฒนะ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
  • เดโช แขน้ำแก้ว คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

คำสำคัญ:

ตลาดนัด, สามร้อยกล้า, การจัดการตลาดในชุมชน, เศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเอง, นครศรีธรรมราช

บทคัดย่อ

             การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพกรณีศึกษา : ชุมชนบ้านปัดโวก ตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อศึกษา (1) พัฒนาการความเป็นมาในการจัดการตลาดของตลาดนัดสามร้อยกล้า (2) การจัดการตลาดในชุมชนของตลาดนัดสามร้อยกล้า และ (3) การเสริมสร้างตลาดนัดชุมชนพึ่งตนเอง ประชากรเป้าหมายคัดเลือกแบบเจาะจงรวมทั้งสิ้น 37 คน คือ ผู้ค้าในตลาดนัดสามร้อยกล้าและผู้สนับสนุนและเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเอง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ แบบบันทึกข้อมูลทั่วไป และผู้วิจัย วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า

  1. พัฒนาการความเป็นมาในการจัดการตลาดของตลาดนัดสามร้อยกล้า พบว่า ริเริ่มก่อตั้งโดยภาคเอกชน ซึ่งต่อมาเกิดการจัดการร่วมกันระหว่างภาคเอกชน และท้องถิ่น
  2. การจัดการตลาดในชุมชนของตลาดนัดสามร้อยกล้า พบว่า มีการจัดสรรพื้นที่ตลาดนัดซึ่งส่งผลให้เกิดการจัดระเบียบตลาดดีขึ้นและยังพบอีกว่าการจัดการตลาดร่วมกับภาคท้องถิ่นเกิดเป็นตลาดนัดชุมชน
    ที่จัดอยู่ในระดับมาตรฐาน เช่น มีการจัดโซนในการจำหน่ายสินค้า การจัดระเบียบแผงร้าน การปรับปรุงบริเวณพื้นที่ในตลาดโดยการปูพื้นคอนกรีต เป็นต้น
  3. แนวทางเสริมสร้างตลาดนัดชุมชนพึ่งตนเอง พบว่า

            3.1  กลุ่มผู้ค้าในตลาดจำหน่ายสินค้าที่ผู้ค้าเป็นผู้ผลิตเพื่อลดทุนการขาย โดยไม่มีพ่อค้าคนกลางส่งผลให้ผู้บริโภคได้สินค้าราคาย่อมเยาและทำให้ทราบความต้องการของผู้บริโภค สามารถเพิ่มผลผลิตให้เพียงพอต่อความต้องการ

            3.2  กลุ่มลูกค้านิยมบริโภคสินค้าภายในตลาดนัดชุมชนของตนเอง เพื่อสร้างความเข้มแข็งให้กับระบบเศรษฐกิจชุมชน และยังพบอีกว่าตลาดมีกระบวนการส่งเสริมให้ชุมชนรวมกลุ่มการค้ามากขึ้น

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2546). แนวทางการดำเนินการปรับปรุงตลาดหรือมาตรฐานตลาด (ตลาดนัด). สืบค้นเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2559, จาก www.dla.go.th.

จิรดา นาคฤทธิ์ และอนุพร ทองใหม่. (2559). หลักการตลาด. สืบค้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2559, จาก www.bbc.ac.th.

ฐิติวรดา รุ่งเรือง. (2563). เศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเอง บนพื้นฐานชุมชนาธิปไตย. สืบค้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563, จาก https://sites.google.com/site/thitiwrdarungreuxng/.

ดวงทิพย์ จันทร์อ่วม. (2559). แนวทางการพัฒนาการตลาดอย่างยั่งยืน : กรณีศึกษาตลาดโบราณบางพลี อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก. 34(2): 52-72.

ทัศนา หงส์มา. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจเลือกสินค้าของผู้ซื้อในตลาดนัด: กรณีศึกษาตลาดนัดในกระทรวงสาธารณสุข จังหวัดนนทบุรี. สืบค้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2559, จาก www.rup.ac.th

ประภาพร พนมไพร. (2558). การตลาดเชิงสร้างสรรค์ภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงของเครือข่ายกลุ่มอาชีพผู้ผลิต และแปรรูปกล้วย ในจังหวัดเชียงราย. วารสารมงคลล้านนา. 3 (1): 56-73.

โสภณ สุภาพงษ์. (2541). เศรษฐกิจพอเพียงทางรอดทางสังคมไทย. นิตยสารสารคดีครอบครัว. (กันยายน 2541) : 71-79.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2020-03-23

รูปแบบการอ้างอิง

แก้วสกูล ศ., เดโชชัย อ., ดำรงวัฒนะ จ., & แขน้ำแก้ว เ. (2020). ตลาดนัดสามร้อยกล้า : การจัดการตลาดในชุมชนเพื่อเสริมสร้างเศรษฐกิจชุมชนพึ่งตนเอง กรณีศึกษา ชุมชนบ้านปัดโวก ตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 2(1), 39–50. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/JMARD/article/view/203764